Συναντώντας το απροσδόκητο


σαν μια μικρή ιεροτελεστία του μυαλού.

Συνήθως μια αγάπη πάντοτε ξεκινά από εκεί που δεν το περιμένει κανείς. ..Απρόβλεπτα γεγονότα σαν να σου έκλεισε η μοίρα το μάτι και να συνωμότησε ψυχή και μυαλό για την επερχόμενη συναισθηματική καταιγίδα. Το πιο εύκολο κομμάτι είναι να αρχίσει κάτι άλλα το πιο δύσκολο να κρατήσει. Πως μπορεί άραγε να κρατήσει κάνεις κάτι άϋλο,ανέγγιχτο , απροσδόκητο;

Κάποιοι ίσως να έλεγαν με προσπάθεια, επιμονή, αφοσίωση ….
Είναι άραγε όμως αυτά αρκετά για να κρατηθεί στη ζωή κάτι που με τόση αισιοδοξία αρχίσαμε και με τόσο άγχος και φόβο προσπαθούμε να διατηρήσουμε, ο φόβος της απώλειας είναι μεγαλύτερος από την ίδια την αγάπη όταν υπάρχει αμφιβολία για ότι αγαπάμε. ..Αυτό τελικά είναι δεδομένο. Σε αγαπώ αλλά φοβάμαι να σε χάσω. Ερμηνεύεται εξ αρχής ως πάντα φοβόμουν μην σε χάσω απλά δεν ήξερα ότι θα σε αγαπούσα τόσο. .

Αναρωτήθηκα τι με κάνει να πολεμάω τόσο για κάτι που αγαπάω αλλά η απάντηση έρχεται από πολύ βαθιά μέσα μου, το υποσυνείδητο μου ίσως κάνει και πάρτι,κάπου ανάμεσα στις σκέψεις μου τις διάσπαρτες και τις άναρχες! Δεν μπορείς τελικά να κρατήσεις ποτέ κάτι που αγαπάς, διότι όλοι φεύγουν είτε εξαιτίας σου είτε εξαιτίας τους, σημασία έχει αυτό που κάποτε υπήρξε σαν αγάπη να μην χλευαστεί ποτέ μέσα μας, να κρατηθεί μυστικά σαν μια μικρή ιεροτελεστία του μυαλού σε κάθε φευγαλέα μας σκέψη στο άκουσμα όσων μας συνέδεαν κάποτε αόρατα.

Γράφει η Kathy Lau
eternal-radio

Σας ενδιαφέρουν κι' αυτά...