ΜΗ ΔΙΝΕΙΣ ΣΗΜΑΣΙΑ...

ΜΗ ΔΙΝΕΙΣ ΣΗΜΑΣΙΑ...


Παλεύουμε για εγωισμούς και πάθη.

Πριν λίγο καιρό θα σου έλεγα «δώσε σημασία»! Γιατί αυτό έχει σημασία…να δίνεις σημασία! Στα μικρά, σε αυτά που δεν διακρίνεις με μια πρώτη ματιά, σε αυτά που δεν βλέπεις με τα μάτια, σε αυτά που δεν βλέπεις γιατί επιλέγεις να δεις κάτι άλλο. Δώσε σημασία… Στην πρωινή μυρωδιά του ζεστού καφέ και στο αναπάντεχο πρωτοβρόχι, Στα μαγικά μπερδεμένα χρώματα του ουρανού στην ανατολή και στη δύση, Στο γάργαρο γέλιο παιδιών όταν περνάς από μια παιδική χαρά, Σε εκείνο το ηλικιωμένο ζευγάρι που περπατάει χέρι-χέρι, Στις σταγόνες της βροχής που πέφτουν στο πρόσωπο σου, Στο χαμόγελο που σου χαρίζει ένας περαστικός, Σε εκείνον τον ήχο, την γλυκιά μελωδία που σε ταξιδεύει,
Σε όλες εκείνες τις αμέτρητες καθημερινές στιγμές που έγιναν δεδομένες και σχεδόν απαρατήρητες…που μέσα τους όμως κρύβεται η ομορφιά του κόσμου. Τελικά όμως αν με ρωτάς θα επιλέξω πια να σου πω «μη δίνεις σημασία»! Γιατί όσο σημαντικό είναι να δώσεις σημασία σε όλα αυτά που γεμίζουν και ομορφαίνουν την ψυχή, άλλο τόσο σημαντικό είναι να μην δώσεις σημασία σε όλα εκείνα που σε πικραίνουν και σε στενοχωρούν. Μην δίνεις σημασία… Στο βλέμμα εκείνο που σε πάγωσε …δεν είναι άλλωστε δικό σου Στις λέξεις κάποιου που σε πλήγωσαν …απλά ξέχασε το Σε μια «αποτυχημένη» προσπάθεια …έρχεται πάντα η επόμενη ευκαιρία Σε ένα σχέδιο που τελικά δεν βόλεψε …όρεξη και θέληση να έχεις Σε μια σχέση που χάλασε …κράτα μόνο ομορφιές Μάθε να προχωράς με καρδιά και συνείδηση, βήματα μικρά και σταθερά μέχρι να θεριέψουν. Μάθε να δικαιολογείς, να αγαπάς όσο μπορείς και να έχεις την γνώση και την δύναμη να προσπερνάς όλα αυτά που σε κρατούν από το να γνωρίσεις το πιο όμορφο εαυτό σου και να του χαρίσεις στιγμές που θα λατρέψει!!! Μάθε να ανθίζεις κάθε πρωί!!! Ανάσες είναι η ζωή μας, στιγμιαίες και σωτήριες, απαραίτητες και απαρατήρητες, γεμάτες και τόσο αθόρυβες, όπως ακριβώς και οι στιγμές. Και με τέτοιες ακριβώς στιγμές πρέπει να είναι γεμάτη η ζωή…για να κερδίσουμε την στιγμή, για να κερδίσουμε την ζωή. Παλεύουμε με τη ζωή μας, με το μυαλό μας, με την καρδιά μας….χάνουμε στιγμές και χρόνο πολύτιμο…χάνουμε ευκαιρίες. Ευκαιρίες για ένα ακόμα χαμόγελο, για ένα σ’ αγαπώ, για το βλέμμα εκείνο το καθάριο, για ένα καρδιοχτύπι, μια αγκαλιά, για μια γλυκιά σκέψη και για εκείνη την ανάσα που μας λυτρώνει. Χαμένα όλα, κουκουλωμένα, παρατημένα στην άκρη για μετά, για αύριο, για πότε άραγε; Παλεύουμε για εγωισμούς και πάθη, λες και κάποιος μας έχει εγγυηθεί το αύριο. Μα πόσο όμως παλεύουμε για εκείνες τις στιγμές που είναι σαν τις ανάσες μας; Πόσο ακριβά έχουμε κοστολογήσει τελικά όλα αυτά που μας κάνουν να νοιώθουμε πραγματικά ζωντανοί! Και το μόνο που χρειάζεται τελικά τις περισσότερες φορές είναι να απλώσουμε το χέρι…τόσο απλό!!

Αλεξάνδρα Πετρίδου
eternalradio
Συνέχεια...
Βίδες με μπρόκολο και μπέικον στο φούρνο

Βίδες με μπρόκολο και μπέικον στο φούρνο


Εγγυημένη επιτυχία και νοστιμιά!

Μιά πανεύκολη, γρήγορη και πολύ γευστική συνταγή που θα σας ενθουσιάσει!

Υλικά
  • 5-6 ατομα
  • 1 πακέτο βίδες
  • 2 κεφάλια μπρόκολο χωρισμένο σε μπουκετάκια
  • 1 πράσο σε φετάκια
  • 8 φετάκια μπέικον ψιλοκομμένα
  • 250 γρ. κίτρινο τυρί
  • 1 λίτρο γάλα φρέσκο
  • 4 αυγά
  • αλάτι και πιπέρι
Οδηγίες
  • Ζεματάμε το μπρόκολο μας σε βραστό νερό για 2-3 λεπτάκια. Βράζουμε τις βίδες σε μπόλικο αλατισμένο νερό για 5-6 λεπτάκια και τις σουρώνουμε.
  • Σωτάρουμε το μπέικον σε δυνατή φωτιά εώς ότου βγάλει το λίπος του, προσθέτουμε το πράσο και συνεχίζουμε το σωτάρισμα για 4-5 λεπτά μέχρι να μαραθεί το πράσο.
  • Βάζουμε σε ενα πυρίμαχο σκεύος τις βίδες, ρίχνουμε απο πάνω το μπρόκολο, το πράσο και το μπέικον και ανακατεύουμε απαλά.
  • Χτυπάμε σε ενα μπώλ τα αυγά με το γάλα και το αλατοπίπερο και περιχύνουμε το φαγητό.
  • Πασπαλίζουμε με το τυρί και ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στις αντιστάσεις στους 180 βαθμούς Κελσίου για 40 λεπτά.
Λίγα μυστικά ακόμα

Το τυρί που χρησιμοποιώ εγώ ειναι γραβιέρα κατά κύρια βάση. Αν θέλετε μπορείτε να προσθέσετε και μανιτάρια που θα τα έχετε σωτάρει με το πράσο. Τέλος, οταν το τσεκάρετε στα 40 λεπτά και σας είναι ρευστό το μείγμα με το γάλα , μην σας προβληματίσει γιατί οταν σβήσετε το φαγητό και το αφήσετε λίγο να κρυώσει, θα πήξει! Το μακαρόνι ως γνωστόν εχει την ιδιαιτερότητα να τραβαει τα "ζουμιά". Αυτά! Καλη επιτυχία!

cookpad
Συνέχεια...
Μου αρέσουν τα λόγια τα σταράτα, τα καθαρά!

Μου αρέσουν τα λόγια τα σταράτα, τα καθαρά!


Ποια ζώδια προτιμούν την ευθύτητα;

Α, που είσαι; Ό,τι έχεις να πεις, να το πεις κατά πρόσωπο, όχι στην πλατούλα μου!

Κριός, Λέων, Παρθένος, Τοξότης, Αιγόκερως κι Υδροχόος, μπορούνε να παινεύονται, αν μη τι άλλο, για την ντομπροσύνη τους.

Ο Αιγόκερως, αν σιχαίνεται ένα πράγμα, αυτό είναι να το «ήξεις αφήξεις». Όταν σε κοιτάζει, περιμένει από εσένα να του πεις την αλήθεια, χωρίς ζαχαρίτσα ή λουκουμάκι. Και πικρή να είναι, θα την πάρει σκέτη, τα υπόλοιπα περιττεύουν.

Ο Υδροχόος, ίσως τα πάρει άσχημα, αν σε πιάσει να πας να του πουλήσεις παραμύθι ή να του πεις ό,τι έχεις να του σερβίρεις, πλαγίως. Μπορώ να σου πω ότι λίαν επικίνδυνο σπορ να τον τσιγκλάς με τέτοιο τρόπο.

Ο Κριός δεν θέλει συστάσεις φαντάζομαι: ο ίδιος είναι ξηγημένος σπαθί κι έχει την ίδια απαίτηση κι από εκείνους με τους οποίους συναναστρέφεται. Δεν είναι δα και χαζός για να του τα λες με… τρόπο. Μια κι έξω!

Ο Παρθένος, επειδή καταλαβαίνει πολλά (άσχετα αν μερικές φορές κάνει το παπί), δεν γουστάρει επ’ ουδενί, να πας να του την παίξεις με τα λογάκια. Κυρίως γιατί του κόβει πέντε φορές πιο γρήγορα από όσο εσένα, άρα, απλά θα καταντήσεις γελοίος στα μάτια του. Επίσης, θα σε διαγράψει, να το θυμάσαι.

Ο Τοξότης τέλος, είναι το παιδί της παρέας που αν σε κόψει για μαλαγάνα ή για άτομο που άλλα θέλει να πει κι αλλιώς τα σερβίρει, κάηκες! Δεν θα ασχοληθεί καν μαζί σου. Θα σε προσπερνάει σαν να είσαι φάντασμα. Βρήκες τον άνθρωπο! Αυτός κι αν είναι ευθύς στα λόγια του και κοφτερός με την αλήθεια!

astrology
Συνέχεια...
Eλευθερίου ιερομάρτυρος και μητρός αυτού Ανθίας

Eλευθερίου ιερομάρτυρος και μητρός αυτού Ανθίας


Σπάθας θεωρῶν, οὐκ ἐδουλοῦτο πλάνῃ.

Ο άγιος Ελευθέριος έζησε τον 2ο αιώνα.
Η μητέρα του Ανθία, που πολύ νέα έμεινε χήρα, τον ανέθρεψε χριστιανικά και τη θεολογική του κατάρτιση την ανέθεσε στον επίσκοπο Ρώμης.
Χειροτονήθηκε διάκονος και επίσκοπος Ιλλυρικού.
Κατά το διωγμό του Σεπτίμου Σεβήρου αποκεφαλίστηκε μαζί με τη μητέρα του.

Ἐλευθέριος, ὡς ἀδουλόνους φύσει,
Σπάθας θεωρῶν, οὐκ ἐδουλοῦτο πλάνῃ.
Δῖον Ἐλευθέριον δεκάτῃ πέφνε φάσγανα πέμπτῃ.

Βιογραφία:
Ο Άγιος Ελευθέριος γεννήθηκε τον 2o αιώνα μ. Χ. στην Ελλάδα (κατά άλλους στην Ρώμη) από πλούσιους γονείς. Τότε αυτοκράτορας ήταν ο Κόμμοδος και ο Σεπτίνος Σεβήρος. Ορφανός από πατέρα, ανατράφηκε σύμφωνα με τις επιταγές του Ευαγγελίου από την ευσεβέστατη και φιλάνθρωπη μητέρα του, Ανθία (της Ευανθίας γόνος, στιχηρό Εσπερινού) (βλέπε ίδια ημέρα) η οποία έγινε χριστιανή ακούοντας το κήρυγμα από μαθητές του Απ. Παύλου.

Διακαής πόθος της Ανθίας ήταν να επισκεφτεί τη Ρώμη, που τα χώματά της είχαν βαφτεί με το αίμα των Αποστόλων Πέτρου και Παύλου. Κάποτε, λοιπόν, αποφάσισε και πήγε. Μαζί πήρε και το νεαρό γιό της Ελευθέριο. Ο επίσκοπος Ρώμης Ανίκητος (βλέπε 17 Απριλίου), όταν είδε τον Ελευθέριο εκτιμώντας την πολλή νοημοσύνη του, τη θερμή πίστη και το αγνό ήθος του, τον έλαβε υπό την προστασία του.

Σε ηλικία 15 ετών χειροτονήθηκε από τον επίσκοπο Ρώμης Ανίκητο, διάκονος και έπειτα από τρία χρόνια χειροτονήθηκε ιερέας. Από τη θέση αυτή ο Ελευθέριος αγωνίστηκε με ζήλο για τη διδαχή του ποιμνίου του, και σε έργα φιλανθρωπίας. Αργότερα και σε ηλικία είκοσι ετών, με κοινή ψήφο κλήρου και λαού έγινε επίσκοπος Ιλλυρικού, σημερινής Αλβανίας με έδρα την Αυλώνα.

Μα χειροτονήθηκε τόσο μικρός; Στο ερώτημα δίνει απάντηση ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης.... Γράφει σε υποσημείωση του Συναξαριστού του: «Ας μη θαυμάζει κανείς ότι αυτός ο άγιος χειροτονήθηκε σε ηλικία αντίθετη με τους ιερούς κανόνες της 6ης Οικ. Συνόδου και της τοπικής Συνόδου της Νεοκαισαρείας, οι οποίοι ορίζουν ότι ο διάκονος χειροτονείται στη ηλικία των 25 χρόνων, ο πρεσβύτερος στα 30 και ο επίσκοπος πάνω από 30. Αυτό έγινε γιατί ο άγιος Ελευθέριος έζησε πριν ακόμη γίνουν οι παραπάνω κανόνες, οι οποίοι έγιναν αργότερα».

Η χειροτονία του αγίου Ελευθερίου, όπως γράφει κάποιος βιογράφος του, έγινε «κατ’ οικονομίαν» Θεού, λόγω των μεγάλων αρετών και της σοφίας του με την οποία προσείλκυε στον Χριστό τους ειδωλολάτρες. Η γλυκύτητα του λόγου του, που επιβεβαιωνόταν με τα πολλά θαύματα του, έκανε αυτούς που βρίσκονταν στην πλάνη να ασπαστούν την χριστιανική αλήθεια.

Η φήμη της αρετής του Αγίου Ελευθερίου ήταν τόσο μεγάλη που έφτασε μέχρι τη Βρεττανία. Έτσι, ο βασιλιάς της, Λούκιος, έγραψε επιστολή στον Ελευθέριο και του δήλωνε ότι αυτός και ο λαός του επιθυμούσαν να γίνουν χριστιανοί. Ο Ελευθέριος αμέσως ανταποκρίθηκε, στέλνοντας δύο εκπαιδευμένους στην πίστη άνδρες, που κατήχησαν και βάπτισαν χριστιανούς τον Λούκιο με το λαό του.

Όταν ο Σεπτίμιος Σεβήρος πληροφορήθηκε την χριστιανική δράση του Ελευθερίου διέταξε την σύλληψή του. Έπειτα από πολλά βασανιστήρια ο Ελευθέριος οδηγήθηκε από τους ειδωλολάτρες στην αρένα της Ρώμης. Τα άγρια ζώα όμως δεν τον άγγιξαν, γι’ αυτό και αποκεφαλίσθηκε μαζί με την μητέρα του.

Έτσι ο Άγιος Ελευθέριος πέρασε «εἰς τὴν ἐλευθερίαν τῆς δόξης τῶν τέκνων τοῦ Θεοῦ» (Προς Ρωμαίους, η' 21). Δηλαδή στην ελευθερία της ένδοξης κατάστασης των παιδιών του Θεού.

Η Σύναξή του τελείται στο μαρτύριο αυτού, πλησίον του Ξηρολόφου.

Ο Άγιος Ελευθέριος θεωρείται βοηθός των εγκύων γυναικών. Τους δίνει «καλή λευτεριά». Πολλές γυναίκες επικαλούνται τη βοήθεια του και ακουμπούν το εικονισματάκι του αγίου πάνω τους. Η αντίληψη αυτή αναφέρεται και σ’ ένα προσόμοιο στιχηρό της εορτής. «Τῶν ἐπιτόκων γυναίων Πάτερ κηδόμενος, ἐλευθερίαν δίδως, τῷ Ναῷ σου φοιτώσαις....», δηλαδή, Φροντίζεις Πάτερ τις έγκυες γυναίκες που καταφεύγουν στο ναό σου δίνοντας του ελευθερία....

Ἀπολυτίκιον
Ἦχος πλ. α’. Τὸν συνάναρχον λόγον.
Φερωνύμῳ σου κλήσει καλλωπιζόμενος, ἐλευθερίαν παρέχεις καὶ ἀπολύτρωσιν, τοῖς προσκάμνουσι δεινῶς, ποικίλας θλίψεσιν, Ἐλευθέριε σοφέ, ἱερῶν καλλονή, Μαρτύρων ἡ ὡραιότης· διὸ μὴ παύσῃ βραβεύων, ἀναψυχὴν τοῖς σὲ γαιρέρουσι.

Ἕτερον Ἀπολυτίκιον
Ἦχος δ’.
Καὶ τρόπων μέτοχος, καὶ θρόνων διάδοχος, τῶν Ἀποστόλων γενόμενος, τὴν πρᾶξιν εὗρες θεόπνευστε, εἰς θεωρίας ἐπίβασιν· διὰ τοῦτο τὸν λόγον τῆς ἀληθείας ὀρθοτομῶν, καὶ τῇ πίστει ἐνήθλησας μέχρις αἵματος, Ἱερομάρτυς Ἐλευθέριε· Πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ, σωθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν.

Ἕτερον Ἀπολυτίκιον
Ἦχος πλ. α’. Τὸν συνάναρχον Λόγον.
Ἱερέων ποδήρει κατακοσμούμενος, καὶ αἱμάτων τοῖς ῥείθροις ἐπισταζόμενος, τῷ Δεσπότῃ σου Χριστῷ μάκαρ ἀνέδραμες, Ἐλευθέριε σοφέ, καθαιρέτα τοῦ Σατᾶν. Διὸ μὴ παύσῃ πρεσβεύων, ὑπὲρ τῶν πίστει τιμώντων, τὴν μακαρίαν σου ἄθλησιν.

Κοντάκιον
Ἦχος β’. Τοὺς ἀσφαλεῖς.
Ὡς καλλονὴν τῶν ἱερέων Ὅσιε, καὶ προτροπὴν τῶν Ἀθλοφόρων ἅπαντες, εὐφημοῦμεν καὶ αἰτοῦμέν σε, Ἱερομάρτυς Ἐλευθέριε· Τοὺς πόθῳ σου τὴν μνὴμην ἑορτάζοντας, κινδύνων πολυτρόπων ἐλευθέρωσον, πρεσβεύων ἀπαύστως, ὑπὲρ πάντων ἡμῶν.

Κάθισμα
Ἦχος α’. Τὸν τάφον σου Σωτὴρ.
Ἐλεύθερον τὸν νοῦν, ἐκ παθῶν κεκτημένος, ἐγένου τοῦ Θεοῦ, γνησιώτατος δοῦλος, καὶ πλάνης ἠλευθέρωσας, τοὺς καλῶς σοι ποθήσαντας, ἐναθλήσας δέ, ὡς ἱερεύς τε καὶ Μάρτυς, Ἐλευθέριε, διπλοῦν ἐδέξω τὸ στέφος, πρεσβεύων σωθῆναι ἡμᾶς.

Ὁ Οἶκος
Ἔπιδε εὔσπλαγχνε Ζωοδότα, ὡς φιλάνθρωπος μόνος καὶ οἰκτίρμων Θεός, τὴν τῆς ψυχῆς μου σκοτόμαιναν, καὶ πανσθενεῖ δεξιᾷ σου Λόγε, τῶν παθῶν ἐλευθέρωσον τῆς αἰσχύνης, ὅπως τὸν σὸν Ἱεράρχην ὑμνήσω Ἐλευθέριον· αὐτὸς γὰρ ὄντως ἐκ μήτρας ἐγνωρίσθη σοι, καὶ καθηγίασται, καὶ ἀνετέθη σοι, ὡς Σαμουήλ, ἀπὸ μητρὸς ἱερᾶς σοι τῷ Κτίσαντι, πρεσβεύων ἀπαύστως ὑπὲρ πάντων ἡμῶν.

Μεγαλυνάριον
Τῆς ἐλευθερίας τῆς ἐν Χριστῷ, τοῖς δεδουλωμένοις, χρηματίσας μυσταγωγός, κληρονόμος ὤφθης, Σιὼν τῆς ἐλευθέρας, ἀθλήσας Ἐλευθέριε ὡς ἀσώματος.

Συνέχεια...
Διάλογος με τον άλλο σου εαυτό

Διάλογος με τον άλλο σου εαυτό


Όλα εύθραυστα, σαν να ‘χεις γυάλινα κόκκαλα.

-Χρειάζομαι ζάχαρη!

-Γιατί;

-Για να ανεβάσω το ζάχαρό μου

-Δεν έχεις υπογλυκαιμία… Έλλειψη αγκαλιάς στον ύπνο έχεις.

-Γιατί το λες αυτό;

–Γιατί τα μοιρασμένα όνειρα κρυμμένα σε αγκαλιές, είναι πετιμέζι

-Χρειάζομαι κάτι αλμυρό! Φέρε μου αλάτι!

-Γιατί;

-Γιατί μου έπεσε ή πίεση! Δεν έχεις υπόταση, έλλειψη εξωτερίκευσης συναισθήματος έχεις

-Γιατί το λες αυτό;

-Γιατί το δάκρυ είναι αλμυρό, και δεν το άφησες να κατέβει από τα μάτια στο μάγουλο κι από εκεί στα χείλια για να το γευτείς

-Χρειάζομαι να πιώ!

-Γιατί;

-Για να ξεχάσω!

-Όποιος ήπιε, δεν ξέχασε, κι όποιος ξέχασε, δεν ήπιε. Πίνεις για να θυμηθείς αλλά χωρίς τύψεις, λογική κι ενοχές

-Όχι, για να ξεχάσω πίνω

-Τι να ξεχάσεις;

-Τις στιγμές που θέλω αγκαλιά και να κλάψω

-Δηλαδή τις στιγμές που θέλεις να φας να ξεχάσεις;

-Ναι

-Γιατί δεν ζητάς αυτά που χρειάζεσαι;

-Φοβάμαι

-Τι φοβάσαι;

-Μη μου τα αρνηθούν ξανά

-Αν στα αρνηθούν;

-Θα φάω και θα πιω

-Γιατί;

-Γιατί νομίζω πως δεν φαίνομαι και πώς δεν ακούγεται ή φωνή μου, ότι δεν με προσέχουν

-Γιατί τρως κρυφά;

-Γιατί όλα τα άλλα τα κάνω φανερά


-Μα κρύβεσαι.

-Κρύβομαι;

-Ναι. Πίσω από ένα κουτί σοκολατάκια αντί να πεις «μείνε να κοιμηθούμε αγκαλιά.» Μέσα σε ένα σακούλι πατατάκια αντί να κλάψεις μπροστά του. Πίσω από μία τυρόπιτα στο γραφείο αντί να στείλεις τον εργοδότη που σου κάνει bullying στο διάολο… Μέσα σε ένα μπουκάλι κοκα κόλας, για να κρύψεις τις φυσαλίδες της σκέψης σου.

Μέσα σε ένα μπουκάλι αλκοόλ για να θολώσεις τις μνήμες σου. Μέσα σε ένα πάπλωμα να κοιμάσαι, αντί να ντυθείς και να πολεμήσεις για αυτά που αξίζεις, και εσύ και ο καθένας.

Γιατί δεν σε αγαπάς…

Και σε τιμωρείς παχαίνοντας, φουσκώνοντας, μένοντας ακίνητος, χωρίς καν να περπατάς.

Αποτέλεσμα; Πονάς. Μέση, χέρια, πόδια. Όλα εύθραυστα, σαν να ‘χεις γυάλινα κόκκαλα. Και σου επιτίθεσαι τρώγοντας. Και ούτε το πρόσωπό σου δε γνωρίζεις από τα κιλά. Πόσο μάλλον το κορμί σου.

Δες το μέσα σου. Να ταιριάζει με το έξω σου. Και ντύστο. Και στόλισε το. Και γύμνασε το.

Και ΞΑΝΑ αγάπησε τον γερό και υγιή εαυτό σου.

Αμαρυσία Σιγάλα
eternalradio
Συνέχεια...
Κάθε τραγούδι και μια ανάμνηση

Κάθε τραγούδι και μια ανάμνηση


Κάθε τραγούδι έχει ταυτότητα.

Κάθε τραγούδι και μια εποχή για να θυμόμαστε…

Ακούς την αρχή ενός τραγουδιού και σα να ζωντανεύουν οι αναμνήσεις, σα να ζεις ξανά στο χθες… κι αναπολείς όλα αυτά που περάσανε και φύγανε ανεπιστρεπτί.

Είναι φορές που θες το τραγούδι αυτό να μην τελειώσει.

Κι είναι άλλες που το να συνεχίζεις να το ακούς είναι απλά κάτι που σου ματώνει την καρδιά.

Η στιγμή που συνδυάστηκε κάποτε με ένα τραγούδι… οι στίχοι του, η μουσική του γράφουν στην ψυχή σου.

Πόσες φορές έχουμε πει «Αυτό, λες και γράφτηκε για μένα» και ταυτιζόμαστε απόλυτα μ’ αυτά που λέει.

Όπως γίνεται και με τις ταινίες έτσι και τα τραγούδια πολλές φορές είναι βιωματικά, αληθινές ιστορίες.

Ή ακόμα μπορεί να έχουν γεννηθεί μέσα από τη φαντασία του δημιουργού που ωστόσο αγγίζει σε μεγάλο βαθμό την πραγματικότητα.

Το σημαντικό με τα τραγούδια είναι ότι μπορούν να γίνουν διαχρονικά.

Μπορεί να είναι ερωτικά, κοινωνικά ή ακόμα να εκφράζουν κάθε πτυχή της καθημερινότητας των ανθρώπων μιας συγκεκριμένης εποχής. Μπορεί ακόμα να υπάρχουν στοιχεία κι από περασμένες εποχές.

Κάθε τραγούδι έχει ταυτότητα.

Η στιγμή που ξαναγεννιέται είναι η κάθε φορά που ξανατραγουδιέται.

Οι στίχοι μας ενώνουν. Η μουσική μας ενώνει.

Τα τραγούδια ζουν με τις φωνές μας!

Πόπη Κλειδαρά
enallaktikidrasi
Συνέχεια...
Α ρε Σαουδικάααρααα… <br>Ένα οδοιπορικό σε έναν “Μεγάλο Πολιτισμό”

Α ρε Σαουδικάααρααα…
Ένα οδοιπορικό σε έναν “Μεγάλο Πολιτισμό”


Να πάνε εκεί κάτι κυρίες που μας το παίζουν «καταπιεσμένες» να’ ούμε…

Άσε ρε… Που θα μας πείτε ρε εσείς για την Ελλάδα ρε…

«Δε Γκρης ρε» εντ «Δε Κωκ» ρε… Ταξιδεύουμε σ΄όλο τον κόσμο ρε. Και βλέπουμε ρε.

«Έχω μάτια και βλέπω ρε…» το λέει κι ο Μακρόπουλος ρε να’ ούμε.

Τι είπατε; Γιατί τα λέω αυτά; Γιατί πήγαμε και κάτω. «Σουηδική Αραβία» να’ ούμε…. «Σαουντί, Μπουγιουρντί» πως τα λένε εκεί…

Πήγαμε και είδαμε τα χάλια να’ ούμε.

Ναι ρε χάλια να’ ούμε! Γιατί σ’ αυτές τις χώρες καταλαβαίνεις να’ ούμε ότι το χρήμα δεν είναι το πάν να’ ούμε. Γιατί καταλαβαίνεις να’ ούμε ότι ο άνθρωπος για να ζήσει, θέλει κι άλλα υπόβαθρα να’ ούμε (πω πω λεξιλόγιο που χρησιμοποιώ ο φούστης…). Όχι μόνο φράγκα να’ ούμε…

Θέλει ομορφιά ρε γύρω του ο άνθρωπος για να ζήσει ρε να’ ούμε. Κατεβαίνεις εκεί και λίγο να φυσήξει αμέσως μπαίνει η άμμος μέσα στο βρακί σου να’ ούμε… Έρημος ρε! Ξεραΐλα ρε! Τίποτα ρε… Παντού ντουβάρια! Ντουβάρια, ντουβάρια και άμμος… Ντουβάρια και άμμος και σαν να μην έφταναν αυτά τα ντουβάρια να’ ούμε, χτίζουν κι άλλα ντουβάρια. Δε σταματάνε ρε να χτίζουν να’ ούμε. Έχουν λεφτά για πέταμα ρε να’ ούμε. Να πάτε εκεί εσείς που θέλετε να ζήσετε στα «εξωτερικά» και σας φαίνεται μπανάλ «το Ελλάντα». Να πάτε στην ξεραΐλα να δείτε την αμμουδιά να’ ούμε

Θέλει λίγο πολιτισμό ρε ο άνθρωπος ρε για να ζήσει να’ ούμε. Λίγη κουλτούρα ρε να’ ούμε… Λίγο επίπεδο ρε να’ ούμε…Τι να μας πούνε ρε αυτοί ρε… Εδώ και η τελευταία κυρα Μαριγούλα από την Βρωμοτισκνιά ξέρει τον Πλάτωνα και τον Αριστοτέλη ρε να’ ούμε. Εκεί μόνο τον «Αλλάχ Ακμπάρ» ξέρουνε ρε να’ ούμε και τον έχουν διαστρεβλώσει κιόλας να’ ούμε.

Αγένεια, μούτρα, μόλις σε δουν λίγο ασπριδερό αρχίζει η σνομπαρία να’ ούμε. Ψάχνουν μήπως φοράς σταυρό να’ ούμε και σε κοιτάνε με μισό μάτι να’ ούμε. Εδώ τουλάχιστον να’ ούμε, δε βρίζουμε ρε τον άλλον για το σε τι πιστεύει να’ ούμε

Ρε να σας πω τι εννοώ πολιτισμό. Εννοώ ότι η κυρα Μαριγούλα στο χωριό να’ ούμε, μπορεί να μην έχει σπουδάσει να’ ούμε (όπως κι εγώ βέβαια αλλά βλέπετε τι άτομο είμαι έτσι;) αλλά το σπίτι της το έχει ασπρισμένο, με λουλούδια, πεντακάθαρο να’ ούμε.

Δεν είναι σαν το βεδουίνο να’ ούμε που μένει στη σκηνή και κατουράει και χέζει (να με συγχωρνάτε..) και τα θάβει στην άμμο… Αμ θα σας τα πω ρε… Ο βασιλιάς της «Σαουντής» έφτιαξε ένα κάρο όροφο – διαμερίσματα πολυτελείας για να πάνε να μείνουν οι βεδουίνοι ρε… Και πήγαν και φύγαν γιατί δε μπορούσαν… Οι ανθρώποι είναι συνηθισμένοι στην άμμο ρε να’ ούμε να τρώνε ακρίδες και να πλένονται μια φορά το χρόνο ρε. Πολύ βιοτικό επίπεδο να’ ούμε. Εντάξει… εδώ υπάρχουν τσαντίρια αλλά δε το παίζουμε και πολιτισμένοι εμείς να’ ούμε.

Λένε οι άλλοι ότι είναι βαθιά κολλημένοι στα θρησκευτικά ήθη να’ ούμε. Ποια ήθη ρε να’ ούμε. Που φασκιώνουνε όλα τα κορίτσια και φαίνονται μόνο τα μάτια να’ ούμε. Σαν κάτι ταινίες με τους νίντζα να’ ούμε. Τη νύφη δεν τη βλέπεις καν πριν το γάμο να’ ούμε. Μόνο αν τη δει η μάνα σου σε κάνα γκαλά να’ ούμε και σου πει τι γνώμη της.

Και πας πρώτη νύχτα γάμου, κατεβάζεις τον φερετζέ και ότι κάτσει στο ΛΟΤΤΟ να’ ούμε. Αν δε γουστάρεις την έφαγες μια ζωή να’ ούμε. Γαμώ τα ήθη! Γαμώ τους πολιτισμούς να’ ούμε

Και ναι να’ ούμε ισχύει πως για να τη χωρίσεις πρέπει να πεις τρεις φορές, μπροστά σε ένα μάρτυρα «σε χωρίζω, σε χωρίζω, σε χωρίζω» αλλά δε σου λένε τι γίνεται μετά τον χωρισμό να’ ούμε. Α ρε διαβάστε «Δε Κωκ» να’ ούμε για να μάθετε αλήθειες να’ ούμε…

Τι νομίζετε ότι μπορείς να γυρνάς ελεύθερος και να ξενοπηδάς να’ ούμε; Όχι πασά μου… Όχι… Θα τη χωρίσεις και θα την πληρώνεις μια ζωή να’ ούμε… Όλα ρε να’ ούμε… Πολλές γυναίκες δεν ήθελες να’ ούμε…; Ε θα τις πληρώσεις να’ ούμε… Σπίτι, φαί, παιδιά, ρούχα, ό,τι θέλει… Και δε θα πηδάς κιόλας να’ ούμε… Θα μου πεις θα πηδάς την καινούρια να’ ούμε… Αλλά κοστίζουν ρε όλα αυτά να’ ούμε… Φοβερά ήθη ρε! Φοβερά!

Να πάνε εκεί κάτι κυρίες που μας το παίζουν «καταπιεσμένες» να’ ούμε… Να δούνε τι σημαίνει φάσκιωμα από τα γεννοφάσκια να’ ούμε…

Είναι τοσο «πολιτισμένοι» να’ ούμε που 3 μέρες ήμουνα εκεί και έβλεπα 2 τράκους την ημέρα στο δρόμο να’ ούμε. Μπαμπ μπουμ… Δε τους νοιάζει ρε. Και τα αμάξια τα παρκάρουν όλοι χωρίς χειρόφρενο. Έτσι ώστε όταν κάποιος θέλει να παρκάρει να μπορεί να τα κουνήσει λίγο μπρος πίσω να’ ούμε. Να πάνε εκεί όσοι γκρινιάζουν για τους Έλληνες οδηγούς να’ ούμε και ας κάνουν και κάνα αγιασμό στ΄αμαξι να’ ούμε.

Τι είπατε…; Σωφρονιστικό σύστημα…; Τρεις μέρες αφήσαμε σ΄ένα σούπερ μάρκετ κάτω 50 ευρώ και τρεις μέρες ήταν εκεί στο ίδιο σημείο. Δε τολμούσε να τα σηκώσει κανείς να’ ούμε… Για τόλμα να το σηκώσεις να’ ούμε… Για τόλμα!

Γιατί το «Δε Κωκ» να’ ούμε πήγε σε δημόσια εκτέλεση να’ ούμε. Και είδε να’ ούμε τι τραβάει ο κοσμάκης και με τι αλαλάζουν «οι πολιτισμένοι» να’ ούμε… Ο δήμιος μαστουρωμένος και με κουκούλα να’ ούμε. Να μη βλέπει και σιχαθεί τον εαυτό του να’ ούμε. Και είναι τόσο μαστούρης που δε βλέπει που θα κατεβάσει τη χατζάρα. Το χέρι του το κατεβάζει άλλος να’ ούμε…

Και άκου εδώ… Αν κατέβει το χέρι και δε πετύχει κεφάλι… την γλίτωσες! Μια φορά μόνο κατεβαίνει η χαντζάρα και αν δε κόψει κεφάλι ε τότε… είναι θέλημα Θεού, λέει… Άκου ρε πολιτισμό ρε… Εκεί να πάτε όλοι όσοι γκρινιάζετε για το σωφρονιστικό σύστημα της Ελλάδας να’ ούμε

Εν ολίγοις, (κι άλλη γαμώ τις λέξεις διάλεξα…) Σταματήστε να γκρινιάζουτε να’ ούμε και απολαύστε την Ελλαδάρα να’ ούμε. Γιατί να’ ούμε εκτός από «χωράρα» είναι όμορφη… Είναι και ελεύθερη ρε να’ ούμε… Ελεύθερη ρε Σαουδάραβες γκιαούρηδες

TRAVEL COCK
kissmygrass
Συνέχεια...
Λαχανοντολμάδες... αλλιώς

Λαχανοντολμάδες... αλλιώς


Το πιο γρήγορο... "τύλιγμα"

Και τι κάνεις όταν τρελένεσαι για λαχανοντολμάδες, αλλά βαριέσαι να τους τυλίγεις; Τα πετάς όλα στην κατσαρόλα κι εύχεσαι να βγει ωραίο. Και βγαίνει.

Υλικά
  • 300 γρ κιμά από μοσχάρι
  • 1 μικρό λάχανο
  • 10 κ.σ. ρύζι νυχάκι
  • 1 κρεμμύδι ξερό
  • 2 κρεμμύδια φρέσκα
  • 1 αυγό
  • 1 λεμόνι
  • Μαϊντανό, άνηθο, δυόσμο
  • Ελαιόλαδο
  • Αλάτι και πιπέρι
Οδηγίες
  • Τσιγαριζω τα κρεμμύδια κι έπειτα ρίχνω τον κιμά. Τον αφήνω μέχρι να πιει τα υγρά του.
  • Στη συνέχεια, ρίχνω το λάχανο, το οποίο έχω ψιλοκοψει, και το γυρναω για λίγα λεπτά μέχρι να μαραθει.
  • Πρόσθετω νερό και αφήνω να σιγοβρασει για περίπου 20 λεπτά.
  • Πρόσθετω και το ρύζι, το δυόσμο, τον μαϊντανό, τον ανηθο, αλάτι και πιπέρι και συνεχιζω να βραζω για αλλά 15 λεπτά.
  • Αφού σβήσω τη φωτιά, ετοιμαζω το αυγολεμονο. Σπάω σε ένα μπωλ το αυγό και το ανακατεβω πολύ καλά. Ρίχνω και τον χυμό του λεμονιού και πρόσθετω λίγο λίγο το ζουμί από το φαγητό, ανακατεύοντας συνεχόμενα.
  • Όταν έχω προσθέσει αρκετο υγρό από το φαγητό, ενσωματώνω το αυγολεμονο στο φαγητό, κουνώντας την κατσαρόλα ώστε να πάει παντού.
  • Σερβιρω με λίγο φρέσκο τριμμένο πιπέρι και γιαούρτι.

cookpad
Συνέχεια...
Τι γεμίζει χαρά το κάθε ζώδιο!

Τι γεμίζει χαρά το κάθε ζώδιο!


σε μια εποχή που μας έμαθαν όλα να αγοράζονται και να πουλιούνται.

Χαρά! Ευτυχία! Μεγάλη υπόθεση, ειδικά σε μια εποχή που μας έμαθαν όλα να αγοράζονται και να πουλιούνται. Άλλον μπορεί να του δίνει χαρά το να αντικρίζει την ανατολή του Ήλιου και κάποιον άλλον να ζει τη ζωή ενός …μαχαραγιά. Η καταναλωτική κοινωνία μέσα στην οποία μεγαλώσαμε, μας υπέδειξε ότι χαρά σημαίνει να είσαι επιτυχημένος και επιτυχημένος σημαίνει να μπορείς να ικανοποιείς κάποιες υλικές σου ανάγκες. Ανάγκες, όμως, που αν δεν μας εκπαίδευαν να τις έχουμε, ποτέ δεν θα τις αισθανόμασταν και ποτέ δεν θα μας έλειπαν προσωπικά. Παρ’ όλα αυτά, στον καθένα μας λειτουργεί διαφοροποιημένα αυτό το μοντέλο και σύμφωνα με την προσωπικότητα του καθενός μας.

ΚΡΙΟΣ

Η δουλειά του, η αναγνώριση και η φήμη του. Ο γεννημένος αρχηγός και αιώνιος μαχητής του ζωδιακού κύκλου δεν γίνεται να απολαύσει μια ζωή χωρίς προκλήσεις. Θέλει να τον παινεύουν και σαν «κοκόρι» να περηφανεύεται για τα καμώματά του. Θέλει να είναι ο πρώτος σε ό, τι κάνει, είναι ικανός ακόμη κι ένα επιτραπέζιο παιχνίδι να το μετατρέψει σε αγώνα επιβίωσης… Αν κάνεις το λάθος και τον κερδίσεις, μην παραξενευτείς μετά αν δεν σου μιλά.

ΤΑΥΡΟΣ

Η ασφάλεια και η καλοπέρασή του. Ένα καλαίσθητο σπιτικό, ένα πλούσιο γεύμα, μια βραδιά με καλή μουσική ή με ιδιαίτερες πνευματικές αναζητήσεις είναι τα βασικά στοιχεία για να απολαύσει πραγματικά τη ζωή του ένας Ταύρος. Θέλει να κάνει τα σχέδιά του και να τα βλέπει να υλοποιούνται. Είναι ο άνθρωπος εκείνος που ξέρει να περιμένει υπομονετικά, γιατί απλά είναι σίγουρος ότι τελικά θα γίνει αυτό που θέλει, ο κόσμος να γυρίσει ανάποδα…

ΔΙΔΥΜΟΙ

Ήδη από μόνος του είναι πολλές φορές η πηγή της χαράς της ζωής και της διασκέδασης. Αλλά η επικοινωνία, η κοινωνική του ζωή, οι πνευματικές του επιτυχίες, η αναγνώριση μέσα στους κύκλους που κινείται και λειτουργεί, είναι πολύ βασικά στοιχεία για να νιώσει πλήρης και ικανοποιημένος. Θέλει να αντικρίζει συνεχώς νέους ορίζοντες και αν είναι δυνατόν, να μη γνωρίσει ποτέ τι σημαίνει πλήξη και ανία στη ζωή του.

ΚΑΡΚΙΝΟΣ

Το σπίτι, η οικογένειά του, το «κουκούλι» της ασφάλειάς του, είναι το πιο βασικό συστατικό της ευτυχίας για έναν Καρκίνο. Αυτά που συνήθως επιδιώκει δεν είναι τόσο υλικής φύσεως, όσο περισσότερο συναισθηματικής. Θέλει όμως να είναι το επίκεντρο του ενδιαφέροντος, μέσα στο δικό του περιβάλλον. Αυτό που ονειρεύεται στη ζωή του είναι να ζήσει σαν στο happy end μιας κινηματογραφικής ταινίας που το ηλιοβασίλεμα τον βρίσκει να βαδίζει χέρι-χέρι με τον αγαπημένο του άνθρωπο… και ζήσαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα!

ΛΕΩΝ

Το να ξεχωρίζει και να μπορεί να ζει όσο πιο χλιδάτα γίνεται. Παρ’ όλα αυτά, ακόμη και αν τα οικονομικά του δεν φτάνουν σε τόσο υψηλό επίπεδο, είναι ίσως ο μόνος που θα μπορούσε να απολαύσει ως βασιλικό τραπέζι ένα γεύμα στο σουβλατζίδικο της γειτονιάς ή ακόμη καλύτερα, να ετοιμάσει κάτι ο ίδιος και να στρώσει το πιο ρομαντικό τραπέζι, δίνοντας μεγάλη σημασία στη διακόσμηση. Ό, τι και να φας μαζί του, θα έχει άλλη γεύση μέσα σε ένα τέτοιο περιβάλλον. Θέλει να είναι ικανός πάντα να προσφέρει γενναιόδωρα γύρω του, είτε σε υλικό, είτε σε συναισθηματικό επίπεδο.

ΠΑΡΘΕΝΟΣ

Αυτό που πραγματικά τον κάνει ευτυχισμένο είναι να νιώθει ασφάλεια και τάξη στη ζωή του και το να νιώθει χρήσιμος, με το να βοηθάει όπου του ζητηθεί. Το να επικρατεί η λογική και η πρακτική πλευρά της ζωής. Ονειρεύεται ένα καλύτερο αύριο και κάνει ό, τι καλύτερο μπορεί για να δημιουργήσει τις ανάλογες προϋποθέσεις για να το πετύχει. Θέλει να νιώθει ότι τριγυρίζεται από ειλικρινείς ανθρώπους στη ζωή του στους οποίους μπορεί να βασιστεί και να εμπιστευτεί!

ΖΥΓΟΣ

Η αποδοχή, η συντροφικότητα, η ζεστασιά και η αγάπη μέσα στη σχέση του. Η καλαισθησία σε όλους τους τομείς της ζωής του. Ξέρει να ονειρεύεται, και ακόμη και αν δεν υλοποιηθούν όλα τα όνειρά του, εκείνος ήδη έχει ζήσει το μεγαλύτερο μέρος της συγκίνησης και κάποιες φορές αυτό από μόνο του αρκεί. Θέλει να νιώθει ότι τον αγαπούν αλλά επίσης και οι άλλοι να αναγνωρίζουν την αξία του και τη σημαντικότητά του. Θέλει, επίσης, να αναγνωρίζουν ποια είναι τα όρια του και να τα σέβονται, επειδή για εκείνον είναι δύσκολο να τα περιφρουρήσει.

ΣΚΟΡΠΙΟΣ

Όσο το δυνατόν μεγαλύτερο πάθος, ακόμη κι ένας «έρωτας δίχως αύριο», θα ήταν πολύ καλύτερος από μια μέτρια ζωή χωρίς δυνατές συγκινήσεις. Πέρα από το πάθος, πολύ σημαντικά στοιχεία στη ζωή του είναι το σεξ, το χρήμα, η εξουσία, η επιτυχία για την επιτυχία… σε οποιονδήποτε τομέα της ζωής του. Οι προκλήσεις της ζωής όχι μόνο δεν τον πτοούν αλλά είναι η έμπνευσή του για να συνεχίσει να ζει και να δημιουργεί.

ΤΟΞΟΤΗΣ

Εξερεύνηση, ταξίδια, πνευματικές αναζητήσεις. Έχει ανάγκη τις γνώσεις, την ελευθερία, τις εμπειρίες, την πνευματικότητα. Ονειρεύεται περιπετειώδη και μακρινά ταξίδια αλλά και χρήματα. Όμως επειδή δεν αφοσιώνεται ολοκληρωτικά στα όνειρά του, δεν καταφέρνει και πάντα να τα πραγματοποιήσει. Αγαπάει το ρίσκο, ακόμη κι αν δεν του αποφέρει αυτό που πραγματικά θα ήθελε. Ο αιώνιος πνευματικός αναζητητής.

ΑΙΓΟΚΕΡΩΣ

Αυτά που κάνουν ευτυχισμένο έναν Αιγόκερω, είναι όσα έχουν διάρκεια και του προσφέρουν ασφάλεια και σιγουριά, όπως τα ακίνητα, ό, τι είναι υλικό και απτό στη ζωή του, η καθιέρωση και η αναγνώριση. Σίγουρα, αν υπάρχει κάποιος που ξέρει πώς να τα δημιουργήσει όλα αυτά, σίγουρα είναι εκείνος. Η κοινωνική καταξίωση, η καριέρα, το κύρος και η ανταμοιβή είναι τα σημεία απ’ όπου θα αντλήσει δύναμη για να κυνηγήσει τα όνειρά του. Ο σεβασμός εκ μέρους της οικογένειας σε όλα όσα έχει καταφέρει είναι η μεγαλύτερή του επιβράβευση.

ΥΔΡΟΧΟΟΣ

Ο αντικομφορμιστής του ζωδιακού κύκλου. Αγαπά την ελευθερία του, τρελαίνεται να πειραματίζεται. Συμμετέχει όπου μπορεί και με τον ενθουσιασμό ενός μικρού παιδιού, αν νιώσει ότι μπορεί κάπου να συμβάλλει, ώστε ο κόσμος μας να γίνει καλύτερος. Το να οραματιστεί έναν κόσμο δίχως φτώχια, δυστυχία, αδικία και πόνο, είναι το μέλλον στο οποίο θα ήθελε να ζήσει. Ονειρεύεται έναν μεγάλο έρωτα στη ζωή του που όμως θα του επιτρέπει να είναι ο εαυτός του και να λειτουργεί ελεύθερα όπως θέλει.

ΙΧΘΥΣ

Ο ρομαντισμός, η ευαισθησία, η τέχνη, η απόδραση από την καθημερινότητα, η εξοχή, η θάλασσα και γενικά η φύση, είναι τα σημεία που θα καταφύγει για να γεμίσει τις μπαταρίες του ένας Ιχθύς. Ονειρεύεται έναν έρωτα μοναδικό και ανεπανάληπτο. Μπορεί να έχει πολλά και να μη νιώθει καλά και μπορεί ένας απλός περίπατος δίπλα στη θάλασσα, με το αγαπημένο του άτομο, να τον κάνει να νιώσει βασιλιάς του κόσμου όλου! Σε στιγμές απελπισίας, στρέφεται στον εσωτερικό του κόσμο, μ’ έναν τρόπο που μόνο εκείνος γνωρίζει και πάντα βγαίνει πιο δυνατός και αισιόδοξος για τη ζωή.

e-zwdia
Συνέχεια...
Αν δεις ένα λουλούδι και σου αρέσει, μη το κόψεις. <br>Γιατί αν το κόψεις, δεν θα είναι το ίδιο λουλούδι

Αν δεις ένα λουλούδι και σου αρέσει, μη το κόψεις.
Γιατί αν το κόψεις, δεν θα είναι το ίδιο λουλούδι


Αμέσως, ακριβώς εκείνη τη στιγμή, το σκοτώνεις.

Αγάπα το σύντροφό σου έτσι όπως είναι, γι’ αυτό που είναι, γι’ αυτά που σου προσφέρει, για την ηδονή, για το κλάμα, το γέλιο, τη συγκίνηση, τον ενθουσιασμό, τη προστασία, την ασφάλεια, αλλά και για όλα εκείνα τα μειονεκτήματα που ενδέχεται να έχει και που εύχεσαι να μην είχε. Δε χρειάζεται να τον αλλάξεις. Δεν χρειάζεται καν να προσπαθήσεις να τον αλλάξεις.

Αν δεις ένα λουλούδι και σου αρέσει, μη το κόψεις. Γιατί αν το κόψεις, τότε δε θα είναι το ίδιο λουλούδι που σου άρεσε αρχικά. Αμέσως, ακριβώς εκείνη τη στιγμή, το σκοτώνεις. Δε θα είναι ποτέ ξανά το ίδιο λουλούδι.

Μη κάνεις το ίδιο και στη σχέση σου με τον αγαπημένο σου. Το λουλούδι σου αρέσει, γιατί μεγάλωσε μόνο του, ανεξάρτητο, μέχρι που γνώρισε εσένα, και συ το είδες και το αγάπησες έτσι όπως είναι, πανέμορφο και ιδιαίτερο.

Χαλάρωσε, αγάπα και απόλαυσε την αγάπη του ανθρώπου που θα είναι εκεί για σένα, όπως ακριβώς ένα λουλούδι απολαμβάνει το άγγιγμα της μέλισσας, έτσι ακριβώς όπως απολαμβάνει το στοργικό αεράκι, έτσι ακριβώς όπως είναι η σχέση μέσα από ένα λουλούδι.

Στέφανος Καράμπαλης
enallaktikidrasi
Συνέχεια...