Δεν αρέσουν σε όλες τα «κακά» παιδιά

Δεν αρέσουν σε όλες τα «κακά» παιδιά


Ίσως γιατί απλά βαριούνται να ασχολούνται.

Γέμισε ο τόπος με τα λεγόμενα «κακά» παιδιά.

Κόπιες παντού, λες και βρίσκεσαι σε κοπάδι.

Βλέμμα απλανές κι αδιάφορο.

Βάδισμα αργό ώστε να μοιάζει σίγουρο και σταθερό.

Στυλάκι ιδιαίτερο, όπως άλλωστε νομίζουν ότι είναι και οι ίδιοι.

Σκοπός της ζωής τους η δηθενιά κι η χαλαρότητα. Ο έλεγχος, τα παιχνίδια και οι ίντριγκες.

Όταν τους πρωτογνωρίζεις δε σου κάνουν ιδιαίτερη εντύπωση. Δεν είναι οι τύποι που μιλάνε πολύ άλλωστε, ούτε κάνουν θόρυβο με την παρουσία τους. Φαντάζουν συνεσταλμένοι και ντροπαλοί.

Εκπέμπουν έναν αέρα απλότητας και αποπνέουν ένα συναίσθημα συμπάθειας. Μα σίγουρα θα διακρίνεις μια καλά κρυμμένη ευαισθησία κι αυτό ακριβώς θα σε μαγνητίσει.

Θα βγεις μαζί τους και θα περάσεις υπέροχα!

Και θα βγεις και θα ξαναβγείς, και θα ακούσεις όμορφα λόγια, διακριτικά, χαλαρά, ευγενικά.

Μα εκεί που δένεσαι και ανοίγεσαι, αρχίζεις να βλέπεις διάφορα ανεξήγητα και περίεργα πραγματάκια.

Μια σε θέλω, μια λυπάμαι αλλά δεν θα μπορέσω.

Τη μία είμαι μπερδεμένος, την άλλη είσαι αυτή που έψαχνα.

Μία κρύο, μία ζέστη.

Κυκλοθυμία διαρκής που γεμίζει το μυαλό σου ερωτηματικά.

Και κάπως έτσι αρχίζεις να αμφιταλαντεύεσαι.

Σκέφτεσαι ότι ο άλλος δεν κάνει για σένα, μα μετά θυμάσαι όλες εκείνες τις ωραίες στιγμές που περάσατε, τα όμορφα λόγια, την επιμονή του να σε δει έστω και για λίγο, τις «θυσίες» που έκανε για σένα.

«Μπα όχι, αποκλείεται», θα πεις. «Μάλλον εγώ φταίω, ίσως τον πίεσα και δεν έπρεπε. Ή ίσως είναι όλα στη σφαίρα της φαντασίας μου. Τι θα γίνει άραγε μετά;»

Τη συνέχεια της ιστορίας όμως, τη γράφεις εσύ.

Εξαρτάται μόνο από το δικό σου χαρακτήρα και την προσωπική σου ιδιοσυγκρασία.

Τα δικά σου μέτρα και σταθμά.

Τις δικές σου προτιμήσεις.

Γιατί καλώς ή κακώς δεν αρέσουν σε όλες τα «κακά» παιδιά.

Δεν αρέσει σε όλες το μόνιμα απλανές βλέμμα και τα χαλαρά και ασταθή βήματα.

Δεν αρέσει σε όλες το κρύο ζέστη, ζέστη κρύο.

Υπάρχουν γυναίκες που προτιμούν τη ζεστασιά της σιγουριάς και την λάβα του πάθους.

Το πάθος όμως έχει τσακωθεί με τα κακά παιδιά, και η σιγουριά έχει να τους μιλήσει χρόνια.

Η αυτοπεποίθηση το ίδιο.

Υπάρχουν και γυναίκες που τα κάνουν πέρα τα κακά παιδιά, μόλις ακριβώς καταλάβουν όλο αυτό το θέατρο του παραλόγου.

Ίσως γιατί το έργο το έχουν ξαναδεί και δεν γουστάρουνε παιχνίδια του μυαλού.

Ίσως γιατί κι οι ίδιες θα μπορούσαν να γίνουν πολύ περισσότερο κακά παιδιά, αλλά δεν το έκαναν ποτέ. Γιατί είναι τόσο σίγουρες για τον εαυτό τους που δε χρειάστηκε.

Ίσως γιατί απλά βαριούνται να ασχολούνται.

Προτιμούν αυτόν που τις τιμάει με τις πράξεις του και όχι που υποτιμάει τη νοημοσύνη τους.

Αυτόν που τις ανεβάζει και να τις ιντριγκάρει με την αλήθεια του και όχι με τα παραμύθια του.

Αυτόν που δείχνει τον καλύτερο του εαυτό για να κερδίσει τη γυναίκα που έχει απέναντί του.

Αυτόν που τις διεκδικεί και δεν το βάζει στα πόδια, στην πρώτη διαφωνία.

Αυτόν που θέλει να δώσει και είναι έτοιμος να δεχτεί.

Να δεχτεί έρωτα, ηρεμία, απλότητα, πάθος, σεξ, υγεία, ειλικρίνεια.

Αυτόν που τελικά μαζί του θα έχουνε μια πραγματική σχέση.

Φλώρα Πέππα
ewoman
Συνέχεια...
Κεμπάπ από την Λιβαδειά!

Κεμπάπ από την Λιβαδειά!


Όχι μόνο σουβλάκια...


Υλικά
  • 1/2 κιλό αρνίσιο κιμά (περασμένο 2 φορές από την μηχανή)
  • 1/2 κιλό μοσχαρίσιο κιμά (περασμένο 2 φορές από την μηχανή)
  • 1 αυγό
  • 1 κσ γιαούρτι
  • 5 φέτες ψωμί, μουλιασμένο και στραγγισμένο πολύ καλά
  • 2 κρεμμύδια τριμμένα στον τρίφτη και στραγγισμένα πολύ καλά
  • 1 κσ ρίγανη
  • 1 κσ θυμάρι ξερό
  • 3 κσ ελαιόλαδο
  • 1/2 κγ κύμινο (1 κγ αν το θέλετε πιο spicy)
  • 1/4 κγ πάπρικα
  • Αλάτι και πιπέρι
Εκτέλεση
  • Ανακατεύουμε όλα τα υλικά πολύ καλά
  • Σκεπάζουμε με μεμβράνη και βάζουμε στο ψυγείο για τουλάχιστον 1 ώρα
  • Φτιάχνουμε τα κεμπάπ μας
  • Ψήνουμε στο γκριλ για 5 λεπτά από κάθε πλευρά.
Καλή όρεξη!

cookpad
Συνέχεια...
Μεγάλες αλήθειες που αρνούνται τα Ζώδια

Μεγάλες αλήθειες που αρνούνται τα Ζώδια


Μάθε μεγάλες αλήθειες για τα ζώδια!

Στα Μπουλούκια τα λέμε όλα με το όνομά τους , δεν κρύβουμε αλήθειες, αλλά ... μιλάμε με λόγια σταράτα και ξεκάθαρα ... Έχεις διαβάσει τα πάντα για τα ζώδια και τα χαρακτηριστικά τους, έχεις δει τον αστρολογικό σου χάρτη και ήδη γνωρίζεις την προσωπικότητα των 12 Ζωδίων. Σε αυτό το άρθρο όμως θα μάθεις μία σημαντική αλήθεια, που κάθε ζώδιο δεν θα παραδεχθεί, θα την κρύψει, θα την κουκουλώσει, θα την αρνηθεί, βαθιά μέσα του όμως γνωρίζει πως υπάρχει ...

Κριός: Βάζεις φιτιλιές και αρχίζεις άδικους καβγάδες, παρασυρόμενος από τον εγωισμό σου και πάντα ρίχνεις το μπαλάκι στους άλλους! Δεν αναγνωρίζεις ότι απλά εσύ ήθελες να ξεσπάσεις τα νευράκια σου... Η τακτική σου μετά;;; Γλυκαίνεις, μαλακώνεις, σαν να μην τρέχει τίποτα ...

Ταύρος: Αγαπάς κάποιος γιατί σε βολεύει να το κάνεις και ξέρεις ακριβώς τι εννοώ αγαπητέ Ταύρε; Μένεις προσκολλημένος στην συνήθεια μίας σταθερής σχέσης, επειδή εσύ ο ίδιος δεν θέλεις να χάσεις την βολή σου ή να αναστατώσεις την στρωμένη ζωή σου ... Στην πραγματικότητα όμως, μπορεί να μην είναι ευτυχισμένος!

Δίδυμος: Έστω και μία φορά στη ζωή σου έχεις προδώσει φίλο... Θα μου πεις που το ξέρεις;;; Εμμ βρε Δίδυμε μου είσαι κοινωνικός, έχεις έναν μεγάλο κύκλο γνωριμιών, αλλά αγάπη μου δεν κρατάς το στοματάκι σου κλειστό επομένως αργά ή γρήγορα γίνονται όλα σαλάτα!

Καρκίνος: Θες να σε νταντεύουν όλη την ώρα... Είσαι το καλομαθημένο παιδί της μαμάς, που θέλεις στοργή, αγάπη και προδέρμ ... Όταν δεν τα παίρνεις αυτά, τότε αρχίζεις τα κλαψουρίσματα.

Λέων: Δίνεις αγάπη αλλά απαιτείς να σου λένε και ευχαριστώ... Δεν λέω είσαι γενναιόδωρος και που λέει ο λόγος δίνεις και το βρακί σου και στο τέλος εισπράττεις αχαριστία ... Είναι γεγονός όμως Λιοντάρι μου ότι κάθε καλή πράξη αγάπης που κάνεις, κρύβει μέσα της την επιθυμία σου να λάβεις αναγνώριση και επιβεβαίωση.

Παρθένος: Κρίνεις τους άλλους για τα λάθη που έχεις κάνει κι εσύ... Και όχι απλά κρίνεις, γίνεσαι και καυστικός, να τα λέμε αυτά ... Το άσχημο όμως ξέρεις ποιο είναι; Ότι οι άνθρωποι γύρω σου, νιώθουν ότι δεν τους δείχνεις κατανόηση.

Ζυγός: Είσαι συμπαθητικός γιατί παίζεις καλά το ρόλο αυτό... Τι εννοώ;;; Είσαι μέσα στο χαμόγελο, στην ευγένεια, την διπλωματία , θέλεις να τα έχεις καλά με όλους, στην ουσία όμως όλο αυτό το πέπλο καλοσύνης, υπάρχει γιατί αφενός θέλεις να έχεις τον τίτλο του «καλού παιδιού» αφετέρου, θέλεις να πετυχαίνεις και τους σκοπούς σου!

Σκορπιός: Η κακία που βγάζεις είναι μία τεράστια ανασφάλειά σου... Θέλεις να δείχνεις σκληρός, ακλόνητος, σου αρέσει να έχουν το φόβο σου ... Μεταξύ μας όμως, όλο αυτό είναι μία «μάσκα» γιατί δεν θέλεις να φανερώσεις τις ευαισθησίες και τις αδυναμίες σου!

Τοξότης: Βάζεις πολλούς στόχους αλλά σπάνια τους πετυχαίνεις... Ωραίος ο ενθουσιασμός και η εγρήγορση, σε κάνουν να καταπιάνεσαι με πολλά και να θέλεις να πετύχεις ακόμα περισσότερα ... Από υπομονή όμως Τοξοτάκι δεν το έχουμε καθόλου ...

Αιγόκερως: Πατάς «επι πτωμάτων» για το δικό σου καλό... Ακούγεται βαρύ και ασήκωτο όμως θα στο εξηγήσω: Θέλεις να πάρεις προαγωγή στη δουλειά; Περιμένεις μία κληρονομιά; Θέλεις να κρύψεις μυστικά σου γιατί αν βγουν στην επιφάνεια η κοινωνία θα κρίνει σκληρά ή φοβάσαι μην γίνεις «ρόμπα»; Σε αυτές ακριβώς τις περιπτώσεις καλέ μου Αιγόκερω ναι ... θα πατήσεις επί πτωμάτων για να τα καταφέρεις!

Υδροχόος: Τα λες σωστά αλλά ... τα κάνεις χάλια... Τι εννοώ;;; Είσαι πολύ καλός φίλους που ξέρεις να δίνεις «άπαιχτες» συμβουλές ...Η αλήθεια είναι ότι και εγώ σε εσένα έτρεξα όταν χρειαζόμουν κάτι σημαντικό! Έλα μου ντε όμως που οι συμβουλές που εσύ δίνεις, ποτέ δεν της έχεις τηρήσει!

Ιχθύς: Έστω και μία φορά στη ζωή σου έχεις απατήσει! Ωραία τα «σορόπια», τα δάκρυα και οι ρομαντισμοί ... Ναι αποδέχομαι το γεγονός ότι σε ξύνει το κεφαλάκι σου από τα κερατάκια που σου έχουν ρίξει κατά καιρούς ... Ψαράκι όμως;;; Ας μην κοροϊδευόμαστε ... Δεν το έχεις μόνο φάει αλλά το έχεις ρίξει κιόλας ...(το κέρατο εννοώ)

oroskopos
Συνέχεια...
Ήρθες στο όνειρό μου

Ήρθες στο όνειρό μου


Μαζί σου νιώθω πως θα μπορούσα να κατακτήσω τον κόσμο όλο.

Την τελευταία φορά που έπιασα χαρτί και μολύβι ήταν για να γράψω άλλο ένα κείμενο αφιερωμένο σε «εκείνον». Σ’ εκείνον που ήταν δικός μου χωρίς να είναι, που μου έδειξε τι σημαίνει έρωτας, και τώρα, ενώ βρίσκεται στην άλλη άκρη του πλανήτη, ακόμη κατέχει μία θέση στην καρδιά και τη σκέψη μου.

Θα τον θυμάμαι πάντα, μα σήμερα το θέμα δεν είναι εκείνος. Για πρώτη φορά μετά από πολύ καιρό. Σήμερα, θέλω να γράψω για σένα που μου προκαλείς ένα τεράστιο χαμόγελο όποτε επισκέπτεσαι το μυαλό μου. Υπάρχουν μάλιστα μέρες κατά τις οποίες δε φεύγεις στιγμή απ’ αυτό. Είναι οι μέρες εκείνες που δεν σε βλέπω καθόλου γιατί έχει έρθει εκείνη ή λείπεις εσύ για να την επισκεφτείς.

Μην με παρεξηγήσεις, χαίρομαι για σένα, θέλω να είσαι ευτυχισμένος. Απλώς, αναρωτιέμαι εάν όντως είσαι. Θα μου πεις, πώς σου ήρθε αυτό; Τις πράξεις μας, τα λόγια μας τις περισσότερες φορές μπορούμε να τα ελέγξουμε. Τα μάτια, όμως, λένε άλλα. Τα δικά σου μάτια, λοιπόν, μου μιλάνε συχνά και μου λένε πως ενδιαφέρεσαι για μένα, κρύβουν συχνά και μία δόση πικρίας. Μπορεί να είναι σκέψεις και αυταπάτες δικές μου, που καμία σχέση δεν έχουν με την πραγματικότητα αλλά υπάρχουν για να μου δίνουν την ψευδαίσθηση της ελπίδας.

Γιατί, οφείλω να σου ομολογήσω, πως κάθε φορά που με κοιτάς ενώ τραγουδάς, σε κάθε σου αγκαλιά, η δική μου καρδιά χτυπάει σαν να είμαι δρομέας σε μαραθώνιο, έτοιμη να σπάσει. Δεν ξέρω αν δεν το έχεις καταλάβει, ή αν κάνεις πως δεν το κατάλαβες, μα υπήρξαν στιγμές –δύο, εάν δεν απατώμαι– όπου με αποκάλεσες «μωρό μου». Η τελευταία και πιο πρόσφατη έχει σφηνώσει στη σκέψη μου και με βασανίζει μέρα νύχτα. Υποθέτω πως σου ξέφυγε, μα ξέρεις τι λένε: «Γλώσσα λανθάνουσα, την αλήθεια λέει».

Άραγε, ποια να είναι η δική σου αλήθεια; Ίσως να μην μάθω, ίσως και να είναι προτιμότερο γιατί μπορεί να απέχει πολύ από αυτήν που θα ήθελα να ακούσω. Δεν έχει σημασία. Εγώ νιώθω την ανάγκη να σου αποκαλύψω τη δική μου. Ξυπνάω πολλά πρωινά και προσπαθώ σαν μικρό παιδί να σκαρφιστώ μια δικαιολογία ώστε να μπορέσω να σε δω γιατί μου έλειψε η φωνή σου. Υπάρχουν νύχτες (οι περισσότερες) που με φέρνεις σπίτι και απλά ψάχνω έναν τρόπο να μπορέσω να σου δώσω ένα φιλί. Ένα φιλί. Και να σου πω, πως δεν καταλαβαίνω με ποιον τρόπο είναι αυτό εφικτό, μα σε αγαπάω πολύ.

Καθετί που κάποτε μπορεί να μου έμοιαζε «άσχημο» πάνω σου, τώρα έχει εξαφανιστεί και το μόνο που μπορώ να δω στα μάτια σου είναι η δική μου ευτυχία. Αλήθεια σου λέω, ό,τι ευχόμουν να βρω, το είδα σε σένα, απλά ήταν αργά. Κάπως έτσι παρασύρθηκα σε κλισέ ατάκες και μελό καταστάσεις και ξέχασα να σου πω το πιο σημαντικό. Εχθές το βράδυ ήρθες για πρώτη φορά –απ’ όσο μπορώ να θυμηθώ– στ’ όνειρό μου. Ήρθες ήρεμος και χαμογελαστός, κάθισες σε μία καρέκλα και με πήρες αγκαλιά. Δε σταμάτησες να με φιλάς. Έτσι σε θέλω. Να μ’ έχεις αγκαλιά και να με φιλάς μέχρι να μας πάρει ο ύπνος. Μαζί σου νιώθω πως θα μπορούσα να κατακτήσω τον κόσμο όλο.

Προς το παρόν, όμως, μαθαίνω πώς είναι ο έρωτας ο πλατωνικός. Δεν εννοώ τον έρωτα χωρίς ανταπόκριση ή δίχως ερωτική επαφή, αλλά τον έρωτα για τον οποίο μιλούσε ο Πλάτωνας, τον θείο έρωτα.

Γράφει η Έλενα.
pillowfights
Συνέχεια...
Δεν μετανιώνουμε ποτέ για ό,τι κάναμε, αλλά για ό,τι δεν κάναμε

Δεν μετανιώνουμε ποτέ για ό,τι κάναμε, αλλά για ό,τι δεν κάναμε


«Χάνετε τα πάντα, αν δεν δοκιμάσετε».
«Πάντα είναι η κατάλληλη στιγμή να κάνεις το σωστό» – Δόκτωρ Μάρτιν Λούθερ Κινγκ ο Νεότερος
Ο Τομ γιορτάζει το κλείσιμο μιας συμφωνίας με τους συνεργάτες του στο ξενοδοχείο «Hyatt Regency» στο κέντρο του Σικάγο. Έχει υπερβεί τον φετινό στόχο του και η σημερινή νίκη του θα του ανοίξει τον δρόμο για το συμβούλιο των μετόχων. Πριν από τέσσερις μήνες έπιασε αυτή τη δουλειά, αφού τον άφησε η γυναίκα του. Ήταν μια ευχάριστη απασχόληση, ενώ προσπαθούσε να μαζέψει τα κομμάτια της προσωπικής του ζωής. Γυρίζει στον μπάρμαν για να παραγγείλει έναν ακόμα γύρο και τότε τη βλέπει.

Στέκεται στην άλλη άκρη του μπαρ και γελάει με τους φίλους της. Έχει κάτι πάνω της. Δεν μπορεί να τα εκφράσει ακριβώς. Σκέφτεται να πάει να της μιλήσει, αλλά διστάζει. Αρχίζει να αναρωτιέται αν είναι πολύ νωρίς. Νιώθει ανασφάλεια: Μια τόσο σέξι γυναίκα θα ήθελε ποτέ έναν άντρα με δύο παιδιά;

Ο Τομ πρέπει να πάρει μια απόφαση και θα την πάρει τα επόμενα πέντε δευτερόλεπτα. Στο χρόνο που χρειάζεται για να διασχίσει ένα μπαρ, ο Τομ θα μπορούσε να αρχίσει να ξαναχτίζει τη ζωή του. Στον χρόνο που χρειάζεται για να σηκώσεις το χέρι σου σε μια σύσκεψη, μπορείς να αλλάζεις τον τρόπο που σε βλέπουν οι συνάδελφοί σου.

Στο χρόνο που χρειάζεται για να ανοίξεις το στόμα σου και να κάνεις ένα κοπλιμέντο, μπορείς να φτιάξεις τη μέρα κάποιου. Κι αν δεν το κάνεις, η στιγμή θα περάσει.

Για όποιον λόγο κι αν συγκρατείτε τον εαυτό σας – έχετε άδικο. Δεν είναι ασφαλέστερο να μη μιλάτε. Δεν είναι καλύτερο να μένετε σιωπηλοί. Δεν είναι μάταιο να προσπαθείτε. Δεν είναι επικίνδυνο. Κάνετε λάθος.

Όλες οι δικαιολογίες σας είναι λάθος. Δεν υπάρχει «σωστή στιγμή» για να βελτιώσετε τη ζωή σας. Τη στιγμή που κινητοποιείστε ανακαλύπτετε τη δύναμή σας.

Έτσι θα φέρετε τον Πραγματικό σας εαυτό στο προσκήνιο – σπρώχνοντας τον πραγματικό σας εαυτό να βγει στον κόσμο. Και η καλύτερη στιγμή να το κάνετε είναι τώρα που η καρδιά σας λέει να κινητοποιηθείτε.

Χάνουμε τόσο χρόνο από τις ζωές μας περιμένοντας την κατάλληλη στιγμή για μια συζήτηση, για να ζητήσετε αύξηση, για να αναφέρετε κάτι ή για να ξεκινήσετε κάτι. Μου θυμίζει το περίφημο ρητό του Γουέιν Γκρέτσκι: «Χάνετε τα πάντα, αν δεν δοκιμάσετε». Αυτό είναι το θέμα – δεν μετανιώνουμε ποτέ για ό,τι κάναμε, αλλά για ό,τι δεν κάναμε.

Απόσπασμα από το βιβλίο του Mel Robbins με τίτλο «Ο κανόνας των 5 δευτερολέπτων» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Διόπτρα.

enallaktikidrasi
Συνέχεια...
10 θρυλικές δηλώσεις γυναικών περί φεμινισμού...

10 θρυλικές δηλώσεις γυναικών περί φεμινισμού...


10 αλήθειες...

1. «Μην συμβιβάζεσαι. Ο εαυτός σου είναι όλα όσα έχεις».
Janis Joplin

2. «Όταν ένας άνδρας λέει τη γνώμη του, είναι άνδρας. Όταν μια γυναίκα λέει τη γνώμη της, είναι σκύλα».
Bette Davis

3. «Σιχαίνομαι να σας ακούω να μιλάτε για τις γυναίκες σα να είναι κομψές δεσποινίδες αντί για λογικά όντα. Καμία μας δεν θέλει να περάσει σε λιμνάζοντα νερά όλη τη ζωή της».
Jane Austen

4. «Δεν μπόρεσα ποτέ να καταλάβω ακριβώς τι σημαίνει φεμινίστρια. Ξέρω μόνο ότι με αποκαλούν έτσι όταν εκφράζω σκέψεις και συναισθήματα που με διαφοροποιούν από το χαλάκι της εισόδου».
Rebecca West

5. «Μια γυναίκα χωρίς άνδρα είναι ψάρι χωρίς ποδήλατο».
Gloria Steinem

6. «Η εμμονή με τις αδύνατες γυναίκες δεν είναι εμμονή με τη γυναικεία ομορφιά, αλλά εμμονή με την γυναικεία υποταγή».
Naomi Gulf

7. «Δεν έζησα σαν γυναίκα. Έζησα σαν άνδρας. Έκανα ό,τι ήθελα, έβγαλα χρήματα για να συντηρίσω τον εαυτό μου και δεν φοβήθηκα να είμαι μόνη μου»
Katharine Hepburn

8. «Καμία γυναίκα δεν φτάνει σε οργασμό γυαλίζοντας το πάτωμα της κουζίνας»
Betty Friedan

9. «Τα κορίτσια μπορούν να φοράνε τζιν, πουκάμισα και μπότες και να κόβουν να μαλλιά τους κοντά γιατί είναι οk να είσαι αγόρι. Αλλά για ένα αγόρι θεωρείται υποτιμητικό να δείχνει σαν κορίτσι. Γιατί, βασικά, θεωρείται υποτιμητικό να είσαι κορίτσι».
Madonna

10. «Θα μπορούσα να είχα μείνει στο σπίτι μου, να ψήνω κουλουράκια και να πίνω τσάι. Αλλά αυτό που αποφάσισα να κάνω ήταν να κυνηγήσω το επάγγελμά μου, το οποίο ξεκίνησα πριν ο σύζυγός μου ασχοληθεί με τα κοινά».
Hillary Clinton

apotis4stis5
Συνέχεια...
Τάρτα με κρέμα βανίλιας και φράουλες!

Τάρτα με κρέμα βανίλιας και φράουλες!


για να γλείφετε τα δάχτυλά σας!

Υλικά για 4 άτομα

Για τη ζύμη
  • 300 γρ. βούτυρο
  • 225 γρ. ζάχαρη
  • 1 αβγό μεγάλο
  • 500 γρ. αλεύρι
  • 40 γρ. κορν φλάουερ
  • 1 πρέζα αλάτι
Για την κρέμα
  • 350 γρ. γάλα φρέσκο
  • 150 γρ. κρέμα γάλακτος
  • 80 γρ. ζάχαρη
  • 1 αβγό
  • 3 κρόκοι αβγών
  • 40 γρ. κορν φλάουερ
  • 1 κλωναράκι βανίλιας
  • 500 γρ. φράουλες
Εκτέλεση

Για τη ζύμη
  • Τεμαχίζουμε το βούτυρο σε κύβους και ρίχνουμε όλα τα υλικά μαζί στο μίξερ.
  • Τα ζυμώνουμε έτσι ώστε να ομογενοποιηθούν. Αφήνουμε τη ζύμη να ξεκουραστεί για αρκετή ώρα και ανοίγουμε σε λεπτό φύλλο. Ψήνουμε στους 160ο C για 25-30 λεπτά.
  • Μπορούμε να την φτιάχνουμε μία ημέρα πριν τη χρησιμοποιήσουμε και διατηρείται στο ψυγείο, ωμή, έως και μία εβδομάδα.
  • Ανοίγουμε την τάρτα σε πάχος 3 χιλ. σε μία φόρμα διαμέτρου 24 εκ. και ύψους 4 εκ.
  • Απλώνουμε στο εσωτερικό της πλαστική μεμβράνη, τη γεμίζουμε με ρύζι και ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 170ο C για 15 λεπτά.
  • Αφαιρούμε τη μεμβράνη και το ρύζι και ψήνουμε για άλλα 15 λεπτά, έως ότου η τάρτα πάρει χρυσαφί χρώμα. Την βγάζουμε από το φούρνο, την αφήνουμε να κρυώσει και με πολλή προσοχή την ξεφορμάρουμε.
Για την κρέμα
  • Σε μια κατσαρόλα αδειάζουμε το γάλα και την κρέμα γάλακτος και τα βάζουμε στη φωτιά μαζί με το κλωναράκι βανίλιας σχισμένο κάθετα στη μέση.
  • Ανακατεύουμε τη ζάχαρη με το κορν φλάουερ και τα αβγά (ολόκληρα και κρόκους).
  • Πριν πάρει βράση το γάλα ρίχνουμε το 1/3 στο μείγμα των αβγών και ανακατεύουμε. Το αδειάζουμε μέσα στο υπόλοιπο γάλα.
  • Συνεχίζουμε το ανακάτεμα. Μόλις δέσει η κρέμα και αρχίσει να κοχλάζει την κατεβάζουμε από τη φωτιά.
  • Την αδειάζουμε σ’ ένα καθαρό σκεύος και τη σκεπάζουμε με μεμβράνη η οποία πρέπει να εφάπτεται με την επιφάνειά της. Όταν η κρέμα κρυώσει, αφαιρούμε την βανίλια και τη μαλακώνουμε μ’ ένα σύρμα ή στο μίξερ για να πετύχουμε μία λεία υφή.
  • Τέλος, γεμίζουμε την τάρτα και την καλύπτουμε με τις ολόκληρες φράουλες.

athensmagazine
Συνέχεια...
Δηλώνει ότι σε Ερωτεύτηκε; Δες το ζώδιο του και μάθε αν πραγματικά το εννοεί

Δηλώνει ότι σε Ερωτεύτηκε; Δες το ζώδιο του και μάθε αν πραγματικά το εννοεί


Είναι αλήθεια ερωτευμένος μαζί σου;

Τι όμορφα που είναι τα λόγια του έρωτα, όμως δεν είναι πάντα και τόσο αληθινά ... Γνωριστήκατε, έδειξε μεγάλο ερωτικό πάθος για σένα και τσουπ ένα βράδυ κάνει τις δηλώσεις του ότι σε ερωτεύτηκε ... Να τον πιστέψεις ή να κρατάς πισινή; Το ζώδιο του έχει την απάντηση

Κριός: Μην παίρνεις τις μετρητοίς τα λόγια του, γιατί είναι αυθόρμητα και ενθουσιώδη. Δεν λέει ψέματα αλλά ούτε και κοροϊδεύει απλά έχει την τάση να εξωτερικεύει τα συναισθήματα της στιγμής , χωρίς να είναι βέβαιος ότι θα νιώθει το ίδιο και αύριο...

Ταύρος: Δύσκολα θα σου πει ο Ταύρος ότι σε ερωτεύτηκε, αν το πει όμως θα το εννοεί πραγματικά αλλά θα έχει και απαιτήσεις από την πλευρά σου...Οι συναισθηματικές εκδηλώσεις είναι για αυτόν μία σημαντική δέσμευση, για αυτό κοίταξε να μην παίξεις μαζί του.

Δίδυμος: Τι ωραία που είναι τα λόγια ... πόσο μάλλον για έναν Δίδυμο που θέλει τόσο πολύ να μιλάει! Μην του δώσεις και τόση βάση σε όλα όσα λέει και θυμήσου ότι έχεις να κάνεις με έναν άνθρωπο κυκλοθυμικό, που γρήγορα θα αλλάξει σκέψεις και συναισθήματα.

Καρκίνος: Ο Καρκίνος θα σου πει ότι σε ερωτεύτηκε και θα το εννοεί, έστω και αν χρησιμοποιήσει λίγο πιο θεατράλε , συναισθηματικό ύφος, με δάκρυα συγκίνησης στα μάτια! Πρόσεξε τι θα του απαντήσεις ωστόσο, γιατί αν του πεις πως και εσύ νιώθεις το ίδιο τότε σίγουρα μαζί του θα πρέπει να δέσεις άγκυρα.

Λέων: Ο Λέοντας ερωτεύεται εύκολα και δίνει όλη του την καρδιά και την ψυχή όταν είναι ερωτευμένος. Θα στο δείξει με κάθε τρόπο και πρέπει να τον πιστέψεις γιατί είναι ο άνθρωπος πού σαφώς δεν μπορεί να ζήσει ούτε μία στιγμή χωρίς έρωτα και από την άλλη πλευρά είναι το άτομο που ούτως ή άλλως θα περίμενε πρώτος από εσένα να του εκδηλωθείς...

Παρθένος: Δεν εκφράζει με λέξεις τα συναισθήματά του ακόμα και όταν τα αισθάνεται ... Αν λοιπόν τον πέτυχες στην ευάλωτη θέση που δεν συγκρατήθηκε και σου είπε πως ερωτεύτηκε τότε να ξέρεις πως όχι μόνο το εννοεί αλλά ... είναι έτοιμος να σου κάνει την ζωή δύσκολη, προσπαθώντας να δει αν έχεις κάποιο ψεγάδι.

Ζυγός: Ο Ζυγός θα σου πει ότι σε ερωτεύτηκε απλά και μόνο για να του πεις και εσύ το ίδιο! Δεν σημαίνει ότι είναι ψέματα ότι τρέφει συναισθήματα για σένα, απλά ο Ζυγός ερωτεύεται πολλές φορές και μόνο με την έννοια του έρωτα, της θαλπωρής και της συντροφικότητα. Μην δένεις λοιπόν «κόμπο» όλα όσα λέει.

Σκορπιός: Όταν ένας Σκορπιός θα σου πει ότι σε ερωτεύτηκε κάτι έχει βάλει στο μάτι να πετύχει ... Σαφώς έχει συναισθήματα για σένα, όμως εκφράζοντας τα συναισθήματά του έχει βάλει ως στόχο του να σε «αιχμαλωτίσει» για πάντα στο πλευρό του!

Τοξότης: Σου είπε ο Τοξότης ότι σε ερωτεύτηκε; Εντάξει δεν χρειάζεται να το πάρεις και τόσο πολύ πάνω σου γιατί τα λόγια είναι για να τα μοιράζουμε και η ζωή είναι για να την διασκεδάζουμε και να περνάμε καλά! Αυθόρμητος και Ενθουσιώδης μοιράζει παντού την αγάπη αλλά και τον έρωτά του!

Αιγόκερως: Σε ερωτεύτηκα για αυτό κανόνισε την πορεία σου σκέφτεται ένας Αιγόκερως όμως δύσκολα μπορεί να το εκφράσει με λέξεις... Δεν είναι και τόσο αυθόρμητος ή και συναισθηματικός στα λόγια, ωστόσο όταν κάνει τέτοιες δηλώσεις τότε πράγματι τις εννοεί (άσχετα αν θα σου βάλει τα 2 πόδια σε ένα παπούτσι)

Υδροχόος: Σε ερωτεύτηκε και σε έχει στην καρδιά του σαν ένα δικό του άνθρωπο, σαν ένα καλό του φίλο όμως αυτός ο έρωτας είναι και ο πιο σημαντικός για έναν Υδροχόο που θέλει να έχει στο πλευρό του ανθρώπους που θα τους κρατήσει για μία ζωή έστω και σε φιλικό επίπεδο! Να τον πιστέψεις, είναι αληθινός, γιατί ο έρωτάς του μπορεί να μην κρατήσει για μία ζωή η αγάπη του όμως ...

Ιχθύς: Μην σου κάνει εντύπωση αν ο Ιχθύς την άλλη μέρα έχει ξεχάσει ότι το περασμένο βράδυ σου είπε ότι σε ερωτεύτηκε ..Αυτό που θα πει τώρα, μετά από λίγο θα το αλλάξει και όσο και ρομαντικός να είναι δεν παύει τα συναισθήματά του να παίζουν ένα αδιάκοπο τραμπολίνο! Μην δώσεις και μεγάλη έμφαση λοιπόν...

oroskopos
Συνέχεια...
Φοβάμαι όσα βολέματα βαφτίσαμε ευτυχία

Φοβάμαι όσα βολέματα βαφτίσαμε ευτυχία


Φοβάμαι...

Φοβάμαι όσα βολέματα βαφτίσαμε ευτυχία, τις σκηνές με δανεικά κοστούμια και τους ηθοποιούς που απαγγέλουν μηχανικά τα λόγια τους. Φοβάμαι τους σεμνότυφους, που σκορπούν με το τσουβάλι την ηθική τους αλλά μυστικά φθονούν τους Ζορμπάδες του κόσμου μας.

Φοβάμαι τον χρόνο που τρέχει, τις κυλιόμενες σκάλες που μας οδηγούν πιο γρήγορα στη δύση, τους επιβάτες που σπρώχνονται για ένα κάθισμα στο μετρό και για μια θέση στο δημόσιο.

Φοβάμαι τα μάτια που δεν συνοδεύουν τα χαμόγελα, τους τέλειους που πνιγμένοι στο αψεγάδιαστο ποτάμι τους δεν αναθεωρούν, δεν αλλάζουν και δεν βλέπουν πέρα από τη μικροαστική τους μύτη.

Φοβάμαι αυτούς που τα έμαθαν όλα σε τούτη τη ζωή και πια περισπούδαστα και κοφτά απλώς μας τα ανακοινώνουν. Φοβάμαι μήπως ο κόσμος γέμισε από φιλήσυχους ανθρώπους που κοιτούν το σπιτάκι και τη δουλίτσα τους καθώς καρφάκι δεν τους καίγεται για όσες βόμβες προσγειώνονται σε ξένα κεφάλια.

Φοβάμαι εκείνους που περιφέρουν την εθνικότητά τους ως παράσημο υπεροχής και θαρρούν πως το ένδοξο παρελθόν θα τους σώσει από το θρασύδειλο παρόν τους.

Φοβάμαι τους αριστερούς που κατηγορούν τους δεξιούς και τους δεξιούς που στοχοποιούν αριστερούς. Υποψιάζομαι πως οι αντιμαχίες τους αποτελούν το ιδανικό πρόσχημα για να παραμείνουν αμετανόητα ίδιοι, βολεμένοι ωχαδελφιστές που απαιτούν μια δικαιοσύνη για την οποία ουδέποτε αγωνίστηκαν.

Φοβάμαι πως ποσώς μας ενδιαφέρει τελικά να αγωνιστούμε. Επιθυμούμε απλώς να την σκαπουλάρουμε για λίγο ακόμη, να γυαλίσουμε το διαμέρισμά μας και να μοστράρουμε το αυτοκίνητο στον γείτονα.

Φοβάμαι τους γάμους που θυμίζουν συμβόλαια θανάτου, τις βέρες που προχωρούν χέρι χέρι με τις κοινωνικές συμβάσεις και τους χλιαρούς εραστές που βαφτίσαμε αξιοζήλευτες σχέσεις.

Φοβάμαι όσους κόβουν και ράβουν την αφεντιά τους στα μέτρα του συντρόφου τους, αυτούς που για χάρη του άλλου τους μισού δεν έγιναν ποτέ ολόκληροι.

Φοβάμαι τις ψεύτικες ευγένειες, τα επιτηδευμένα χαμόγελα που ξεχειλίζουν πλήξη. Φοβάμαι τους σοβαροφανείς, που μας φορούν καπέλο τα χιλιάδες απωθημένα τους και τους σκληροπυρηνικούς οικογενειάρχες που στηρίζουν τα θεμέλια του σπιτιού τους σε δεσμούς αίματος κι όχι καρδιάς.

Φοβάμαι όσους φίλους δεν αποχαιρετήσαμε την ώρα που έπρεπε, βιώνοντας την πτώση τους στα μάτια μας και την αμήχανη σιωπή στους καφέδες μας. Φοβάμαι εκείνους που μετρούν τα κεράκια στα γενέθλιά μας στριμωχνοντάς μας στα άβολα κοστούμια των ηλικιακών περγαμηνών τους.

Φοβάμαι όσους πιστεύουν πως είμαστε πολύ νέοι ή αδιανόητα μεγάλοι για να διεκδικήσουμε τα όνειρά μας. Ίσως ποτέ τους δεν κάηκαν από τη φλόγα των δικών τους πόθων. Και φοβάμαι πως για κάθε ζωή που δε βιώθηκε στο έπακρο, μια ακόμη πανίσχυρη κατάρα εξαπλώνεται στο σύμπαν κι οι ψυχές δένονται σφιχτότερα στις αλυσίδες τους.

Φοβάμαι τους «φωτισμένους», που επίμονα μας συμβουλεύουν να μένουμε μακριά από τους τοξικούς ανθρώπους. Φοβάμαι ότι δεν αντιληφθήκαμε ακόμη πως τις φλέβες όλων μας κυλά μια κάποια τοξικότητα αφού οι σκιές στήνουν γέφυρα στο φως μας.

Φοβάμαι εκείνους που γυρεύουν επίμονα απαντήσεις μα δεν τολμούν να θέσουν τις καίριες ερωτήσεις. Φοβάμαι μήπως είμαστε υπερβολικά υπάκουοι για ν’ αλλάξουμε τον κόσμο κι αδιανόητα κυνικοί για να τον χρωματίσουμε.

Φοβάμαι πως στην πορεία σκοτώσαμε οριστικά το παιδί μέσα μας, που ήθελε απλώς να παίξει και να μάθει. Πια δεν παίζουμε. Γίναμε ώριμοι. Πια δεν μαθαίνουμε. Δηλώνουμε σοφοί.

Φοβάμαι πως σφιχταγκαλιασμένοι προχωράμε ως το τέλος με τις ψευδαισθήσεις μας. Φοβάμαι ότι τελικά δεν είναι οι άλλοι από τους οποίους πασχίζουμε να κρυφτούμε αλλά ο ίδιος ο εαυτός μας που δεν αντέχουμε ν’ αντικρίσουμε στον καθρέφτη.

Φοβάμαι ότι ταυτιστήκαμε με τις δανεικές πεποιθήσεις, τους σαφείς κανόνες και τις ξύλινες φωνές. Φοβάμαι μήπως χαθούμε προτού στ’ αλήθεια ζήσουμε, προτού αγγίξουμε τον ήλιο με τα δυο μας χέρια, ενωθούμε με το κύμα της θάλασσας και λάμψουμε με τη δύναμη των αστεριών του ουρανού.

Φοβάμαι ότι ποτέ δεν θα θυμηθούμε αυτό που ήδη βαθιά μέσα μας ξέρουμε. Πως γεννηθήκαμε ταξιδιώτες κι αν ένα ταξίδι μονάχα δικαιούμαστε, καλό θα ήταν να αξίζει τα καύσιμά του.

Κατερίνα Τσιτούρα
enallaktikidrasi
Συνέχεια...
Μillennials∙ γεννημένοι αποτυχημένοι

Μillennials∙ γεννημένοι αποτυχημένοι


Είμαστε τα όνειρα της προηγούμενη γενιάς.

Είμαστε οι τυχεροί που πρόλαβαν το κρυφτό στον δρόμο και τα τηλέφωνα με καλώδια. Εκείνα που τα τραβούσαμε από δωμάτιο σε δωμάτιο γιατί λέγαμε μεγαλίστικα πράγματα και δε θέλαμε να μας ακούσουν οι μεγάλοι. Μέχρι που ήρθε το ίντερνετ κι η γραμμή ήταν μονίμως κατειλημμένη. Είμαστε οι τυχεροί, με το ένα χέρι στην αλυσίδα της κούνιας και το άλλο στο enter του PC.

Ήμασταν τυχεροί. Και καλομαθημένοι. Δε στρώναμε το τραπέζι. Οι πιο σκληραγωγημένοι από εμάς έστρωναν το κρεβάτι τους. Δεν είχαμε δουλειές του σπιτιού. Έφτανε να τρώμε το φαΐ μας και να ‘μαστε καλοί μαθητές. Οι καλύτεροι. Σε μια τάξη μαθημένων καλών μαθητών. Να ‘χουν να καμαρώνουν οι μαμάδες όσο περιμένουν τα παιδιά τους έξω απ’ το σχολείο. Να μετράνε τους βαθμούς και να βγάζουν στον μέσο όρο πόσο καλά κάνουν τη δική τους δουλειά, ως μαμάδες. Ως μάνατζερ. Και βγαίναμε, με τις τσάντες στους ώμους. Και γέρναμε λίγο μπροστά, μη μας πάρει πίσω το βάρος. Των σχολικών βιβλίων, των εξωσχολικών βιβλίων, των βοηθητικών βιβλίων, των βιβλίων με τις λύσεις. Για να μη μας ξεφύγει και κάνα λάθος. Και τι θα πει μετά η μαμά στις άλλες μαμάδες;

Βγαίναμε συγκρατημένα. Απ’ το βάρος που δε μας άφηνε να τρέξουμε. Απ’ το πρόγραμμα που μας έτρεχε, έτσι κι αλλιώς. Κι οι μαμάδες μας περίμεναν. Στα αμάξια, μέσα ή έξω. Με παράθυρα που έβγαζαν καπνό και χέρια που τον έσπρωχναν έξω. Και μόλις μας έβλεπαν, τα χέρια μας έσπρωχναν μέσα. Και χανόμασταν για λίγο στον ζεστό καπνό. Και κλείναμε τα μάτια μας κι αφηνόμασταν στο πέρα-δώθε και στο πάνω- κάτω των αμορτισέρ. Τι ωραία η θαλπωρή της νικοτίνης!

Μέχρι που τα χέρια μας έσπρωχναν έξω. Κι εμείς υπακούαμε απρόθυμα κι αδιαμαρτύρητα. Γιατί αυτή ήταν η δουλειά μας. Τα αγγλικά, τα γαλλικά και τα γερμανικά. Το μπαλέτο, η ρυθμική και το ποδόσφαιρο. Το πιάνο, το βιολί κι η ζωγραφική. Ήμασταν οι τυχεροί που τα είχαμε όλα. Κι ακόμα περισσότερα. Πιο πολλά από όσα θα θέλαμε. Μα πάνω από όλα, θέλαμε να μην απογοητεύσουμε τους γονείς μας. Τους επενδυτές μας.

Και σαν καλή επένδυση, έπρεπε να φέρνουμε νούμερα. Από 18 και πάνω. Για να πηγαίνουν στη δουλειά τους ήσυχοι ότι μια μέρα θα ‘χουμε κι εμείς δουλειά, καλύτερη απ’ τη δική τους. Και θα γυρνάμε στα σπίτια μας που θα ‘ναι πιο μεγάλα απ’ τα δικά τους. Έπρεπε να φέρνουμε νούμερα. Για να γυρνάνε απ’ τη δουλειά τους ικανοποιημένοι. Που δε μας είδαν ούτε και σήμερα. Για να μας δουν αύριο μεγάλους και τρανούς.

Ήμασταν η τυχερή γενιά. Εκείνοι που οι γονείς μας έκαναν μεγαλύτερα όνειρα από εμάς, για εμάς. Κι αυτά τα όνειρα απαιτούσαν θυσίες. Υπεράνθρωπες. Απάνθρωπες. Πνιχτά κλάματα πίσω από κλειστές πόρτες. Και καναπέδες που έγιναν κρεβάτια. Χέρια που αγγίζονταν πια μόνο για να ανταλλάξουν χρήματα και λογαριασμούς. Άντρες που δεν ήταν πια οι άντρες τους. Και γυναίκες που έγιναν άντρες. Ζωές χωριστές. Αλλά και μαζί. Γιατί τα όνειρά τους για εσένα ήταν κόλλα. Κι είχαν πιαστεί σαν μύγες μες στο μέλι. Που έμοιαζε τόσο καλό για να ‘ναι κακό.

Ήμασταν ευνοημένα παιδιά, γιατί δε χρειάστηκε να επαναστατήσουμε ποτέ. Δεν υπήρξε ποτέ «εχθρός». Τουλάχιστον ορατός. Δεν αναγκαστήκαμε ποτέ να βγούμε στους δρόμους, να διεκδικήσουμε ένα καλύτερο αύριο. Το είχαν ήδη φροντίσει για εμάς. Θα γινόμαστε γιατροί και δικηγόροι, πυρηνικοί φυσικοί και πανεπιστημιακοί καθηγητές. Τουλάχιστον. Και λίγο θα ‘ναι μετά από τόσα που έκαναν για εμάς.

Περάσαμε μία κάποια εφηβεία στα μουλωχτά. Που όλοι μας έφταιγαν, αλλά δεν ξέραμε γιατί. Γιατί ούτε ποτήρι νερό δε χρειάστηκε να σηκώσουμε.

Ακόμα και τώρα μας το φέρνει η μαμά. Που μένουμε μαζί της. Που ακόμα ελπίζει πως θα γίνουμε γιατροί και δικηγόροι. Γιατί έτσι λέει το χαρτί. Γιατί απλά ατυχήσαμε να είμαστε αυτή η γενιά. Των 500 ευρώ. Των «όχι» που σημαίνουν «ναι». Της ημιαπασχόλησης και των απλήρωτων υπερωριών. Των «μαύρων» και των ανασφάλιστων. Των εργένηδων και των δεσμοφοβικών. Των φοβικών και νευρωτικών. Γιατί δεν αποδειχθήκαμε αρκετοί για να γεμίσουμε τα παπούτσια που μας έφτιαξαν.

Είμαστε μία απογοήτευση. Που στην ηλικία τους δεν έχουμε ακόμα παιδιά. Δε ρίχνουμε μπετά για το δικό μας κακόγουστο σπίτι που φωνάζει «νεόπλουτος». Για το δικό μας εξοχικό πάνω στην παραλία, εκτός σχεδίου. Αλλά ποιος νοιάζεται; Αυτό δεν κάνουν όλοι; Κι όλοι τα ρίχνουμε σε όλους, όταν ψάχνουμε παραλία να σωθούμε. Όταν τα μπετά πιάνουν φωτιά.

Είμαστε η γενιά που θυσιάστηκαν για εμάς.

Παραλίγο επιτυχημένοι. Παραλίγο ευτυχισμένοι. Παραλίγο ενήλικες.

Θα μας καταλάβεις στον δρόμο. Γιατί ακόμα γέρνουμε προς τα μπροστά. Αυτή η τσάντα μας άφησε κουσούρι.

Δεν είμαστε ούτε ενήλικες ούτε παιδιά. Είμαστε τα όνειρα της προηγούμενη γενιάς. Ένας εφιάλτης και μισός.

Γιάννα Κατ.
pillowfights
Συνέχεια...