Γιατί το μόνος πάντοτε θα χάνει απ’ το μαζί…

Γιατί το μόνος πάντοτε θα χάνει απ’ το μαζί…


Αρκεί να το καταλάβεις εγκαίρως και να μην κλειστείς.

Κλείνεσαι.
Έρχονται τα ζόρια κι εσύ δε μοιράζεσαι, δεν εξωτερικεύεις όσα έχεις στο κεφάλι σου.
Απομονώνεσαι από όλους και όλα. Λες πως έτσι είναι το καλύτερο.
Μα δεν είναι.
Στο έχω ξαναπεί μάτια μου, τίποτα δε λύνεται στη μοναξιά του. Τίποτα δεν περνάει δίχως έναν ώμο να κλάψεις, να παραπονεθείς, να στηριχτείς. Κι ας μην τον χρησιμοποιήσεις, να ξέρεις ότι υπάρχει. Ακόμη κι έτσι όλα είναι καλύτερα.
Μην αφήνεις το κακό να πολλαπλασιάζεται. Μην του χαρίζεις και τη μοναξιά σου για να έρθει να σε τσακίσει χειρότερα. Ξέρω, η ζωή δεν είναι εύκολη… Το ξέρεις δα καλά κι εσύ.
Μην την κάνεις δυσκολότερη παλεύοντας μονάχος.
Μοιράσου.
Καταστάσεις, σκέψεις, αισθήματα, λέξεις.
Κι όλα θα πάνε καλύτερα. Όχι απαραίτητα στη ζωή σου, αυτό δεν μπορείς πάντα να το ορίσεις άλλωστε. Αλλά μέσα σου.
Όλα είναι καλύτερα μέσα σου όταν υπάρχουν άνθρωποι που σε κατανοούν και θέλουν να σε στηρίξουν.
Ναι, γιατί υπάρχουν άνθρωποι που σε νοιάζονται και θέλουν να είναι δίπλα σου.
Μην τους απομονώνεις. Μην τους μπλοκάρεις αγαπώντας τη μοναξιά σου.
Άσε τους να επιμείνουν. Άσε τους να σου σταθούν. Άσε τους να παλέψουν για σένα με όποιο μέσο μπορούν.
Όπως θα πάλευες κι εσύ γι’αυτούς.
Γιατί έτσι είναι οι σχέσεις. Έτσι είναι η αγάπη των ανθρώπων. Όταν δίνεται, πολλαπλασιάζεται, όταν παλεύεται γίνεται ολοένα και πιο πολύτιμη.
Να την παλεύεις την αγάπη των ανθρώπων σου. Και μην τη ζητάς στα δύσκολα. Απλά επίτρεψέ τους να στη δώσουν. Αυτοί θα βρουν τον τρόπο και το χρόνο να το κάνουν.
Θα σταθούν στο πλάι σου και θα δεις ότι όλα τότε θα είναι πιο φωτεινά. Τις μαυρίζει τις καταστάσεις η μοναξιά, γι’αυτό να μην την προτιμάς.
Παράτα την και τράβα στους ανθρώπους σου. Άσε τους να σε κανακέψουν, να σε παρηγορήσουν, να σε ξυπνήσουν, να σε μαλώσουν, να σε συμβουλεύσουν.
Άσε τους να είναι εκεί στη ζόρικη στιγμή σου.
Γιατί έτσι πρέπει.
Γιατί είναι νόμος απαράβατος σε τούτο δω το Σύμπαν που αναπνέουμε, το μαζί να είναι πάντα η καλύτερη λύση.
Γιατί το μόνος πάντοτε θα χάνει από το μαζί.
Αρκεί να το καταλάβεις εγκαίρως και να μην κλειστείς.
Αρκεί να εμπιστευτείς την αγάπη και την έννοια.
Αρκεί να αφεθείς.
Μπορείς;

Της Στεύης Τσούτση
diaforetiko
Συνέχεια...
Τι γεύση έχουν οι αναμνήσεις σου;

Τι γεύση έχουν οι αναμνήσεις σου;


Οι μνήμες πάντα επιστρέφουν και διαφωτίζουν το παρόν μας.

Οι αναμνήσεις μοιάζουν με σκιές που τις κουβαλάμε  πάντα μέσα μας αλλά μπορούμε να τις συναντήσουμε τυχαία στο δρόμο μας. Μια εικόνα αρκεί για να ανασύρουμε χιλιάδες μνήμες και συναισθήματα από μέσα μας.

Βλέπεις ένα πράσινο θρανίο  και θυμάσαι το άγχος που είχες πριν την εξεταστική. Θυμάσαι τους χτύπους της καρδιάς σου και το μπέρδεμα που υπήρχε μέσα στο κεφάλι σου. Το μόνο που ήθελες ήταν να τα πας καλά και να γράψεις το πολυπόθητο βαθμό, ο οποίος θα σου επιτρέψει να περάσεις στη σχολή που θέλεις. Δεν αντέχεις τη πίεση που σου δίνει το σώμα σου. Τα χέρια σου τρέμουν και ο ιδρώτας κυλά σε όλο σου το  κορμί. Δεν μπορείς να κοιμηθείς ούτε  να συγκεντρωθείς. Δεν μπορούσες να μην αγχωθείς. Αυτή τη γεύση θα τη θυμάσαι για πάντα.

Πικρές, ξινές, γλυκές και αλμυρές γεύσεις ακονίζουν τη μνήμη μας και το   στόμα μας ξεκινά να εξιστορεί τις γεύσεις, που έχει δοκιμάσει στη διάρκεια της ζωής του.

Πάντα θα θυμάσαι τη γεύση που σου άφησε ο πρώτος του έρωτας και η πρώτη σου δουλειά. Θυμάσαι τη στεναχώρια και το θυμό που ένιωσες όταν ο έρωτας σου σε εγκατέλειψε. Θυμάσαι την αδικία που ένιωσες όταν το αφεντικό σου σε υποτίμησε και σε πρόσβαλλε.

Ο χρόνος βλέπεις κοιτάει πάντα μπροστά. Ο άνθρωπος όμως πάντα θέλει να κοιτάει πίσω. Θέλει να δει τι έγινε , ποιο είναι το παρελθόν του. Πως ξεκίνησε, με ποιους ταξίδεψε, ποιους άφησε, ποιους πλήγωσε και τα μαθήματα που πέρασε.

Στην αρχή ήσουν μαθητής, μετά φοιτητής και τώρα ενήλικας.

Θυμάσαι τους συμμαθητές σου, τους συμφοιτητές σου και τώρα βλέπεις τους συνεργάτες σου. Το κάθε τέλος σου ακολουθείται από μία νέα αρχή. Βλέπεις τον εαυτό σου να κάνει κύκλους. Αυτοί οι κύκλοι αποτελούν τις αναμνήσεις σου.

Περίεργη υπόθεση η ανάμνηση.

 Σου αφήνει γεύσεις και  μόνο όταν ο χρόνος περάσει καταλαβαίνεις την αξία τους.

Έρχονται στο μυαλό σου στιγμιαία και αυθόρμητα.

Χωρίς να καταβάλλεις τη παραμικρή προσπάθεια.

Μπορεί να είναι μία λέξη, μία εικόνα, ένα μέρος ή μια μοναδική φωτογραφία.

Το μυαλό αρχίσει και κάνει τη δική του διαδρομή στο παρελθόν.

Ταξιδεύει εκεί και ανασύρει μνήμες, συναισθήματα εικόνες και πολλά πρόσωπα.

Σε αυτό το μέρος τα γεγονότα έχουν υποστεί επεξεργασία.

Οι μνήμες πάντα επιστρέφουν και διαφωτίζουν το παρόν μας. Είναι πάντα παρούσες καθώς το μυαλό μας κάνει φλας μπακ και θυμάται τα γεγονότα που τον σημάδεψαν.

Παρεμβαίνουν στο παρόν μας κα το επηρεάζουν.

Ποτέ δεν θυμόμαστε με ακρίβεια μία εμπειρία αλλά πάντα θυμόμαστε τη γεύση που μας άφησε.

Της Κικής Τσιντζόγλου
anapnoes
Συνέχεια...
Θρύλοι και παραδόσεις για την Αλωση

Θρύλοι και παραδόσεις για την Αλωση


Τρίτη 29 Μαϊου: Οι Τούρκοι αρχίζουν την επίθεση από την πύλη του Αγ. Ρωμανού όπου το τείχος ήταν σχεδόν κατεστραμμένο. Οι πρώτες επιθέσεις αποκρούσθηκαν μετά από μάχη σώμα με σώμα στις οποίες ήταν παρόντες ο Ιουστινιάνης και ο Κων/νος. Σ' αυτή τη μάχη τραυματίστηκε ο Ιουστινιάνης και κατέφυγε στο Γαλατά.

ΜΙΑ ΛΑΪΚΗ ΑΦΗΓΗΣΗ ΣΧΕΤΙΚΗ ΜΕ ΤΟΝ ΤΡΑΥΜΑΤΙΣΜΟ ΤΟΥ ΙΟΥΣΤΙΝΙΑΝΗ: "Η κακή τύχη ηθέλησε και ελαβώθη ο καπετάνιος Γιουστουνιάς ( Ιουστινιάνης) με μια σαϊττέα εις τα σαγόνια και έτρεχε το αίμα εισέ όλο του το κορμί, και εσκιάχθη να μην αποθάνη, και δεν εμίλησε λόγον να βάλη άλλον εις τον τόπον του, μόνε άφησε τον πόλεμον καί έφυγε κρυφά, δια να μην τζακιστούνε οι σύντροφοι του.

Και εμπήκανε οι εχθροί μέσα. Οπού αν ήθελε αφήσει άλλον εις τον τόπον τον, δεν ηθέλανε εμπή, οι εχθροί και ήθελε κρατεί τον πόλεμον και δεν ήθελε χάσει την χωράν, τόσο ότι ακόμα αντιστέκανε οι Ρωμαίοι και πολεμούσανε ανδρείως- και εσκλήρυνε πολλά ο πόλεμος. Και ο βασιλεύς, ωσάν· έμαθε ότι ελαβώθη ο καπετάνιος και έφυγε, τότε επήγαινε με αναστεναγμόν να τον ευρή, και ερωτά πού 'να τον ευρή.

Και οι πολεμιστάδες, οι σύντροφοι του, επολεμούσανε χωρίς καπετάνιο. αμή αρχίσανε και αυτοί και άφηναν τον πόλεμον και εφεύγανε. Τότε επηρανε οι Τούρκοι θάρρος πολύ και οι Ρωμαίοι εόειλιάσανε πολλά. Και ετούτα εγίνισαν όιατίέφυγε ο καπετάνιος, οπού έκαμνε χρεία να στέκη και να πολεμά έως να αποθάνη εις την τιμήν του, και ήθελε όιόει θάρρος και των συντρόφων του, όιατί όλη η δύναμη του Τούρκου ήτανε εις εκείνην την μερέα. Και οι ελεεινοί Ρωμαίοι αμή ελιγοστεύανε και δεν ημπορουσανε να αντισταθούνε εισέ τόσο πλήθος Τούρκων". (Βαρβερινός κώδικας)

Η αποχώρηση του Ιουστινιάνη προκάλεσε σύγχυση και οι Τούρκοι άρχισαν να εισβάλλουν στην Πόλη κατά μάζες. Ακολούθησε η τελική αντίσταση κατά την οποία ο Κων/νος έπεσε πολεμώντας ως απλός στρατιώτης. Κι o καίσαρ, όταν άκουσε πώς έγινε πια το θέλημα του Θεού, επήγε στη μεγάλη εκκλησία, έπεσε και προσκύνησε ζητώντας έλεος από το Θεό κι άφεση αμαρτιών.

Aποχαιρέτισε τον Πατριάρχη, όλο τον υπόλοιπο κλήρο, τη ρήγισσα, προσκύνησε σ' όλα τα σημεία κι εβγήκε από το ναό, πίσω εβόησε όλος ο κλήρος κι όλοι όσοι βρέθηκαν τότε εκεί, γυναίκες και παιδιά αμέτρητα τον ξεπροβόδισαν με θρήνους κι αναστεναγμούς, τόσο που έλεγες ότι η μεγάλη εκκλησία εσάλεψε από τον τόπο της, κι εμένα μου φαίνεται ότι ή βουή τους θα έφτασε κείνη τη στιγμή ίσαμε τον ουρανό. Καθώς έβγήκε από την εκκλησία είπε ένα μονό: "Όποιος θέλει να θυσιαστεί για τους ιερούς ναούς και την ορθόδοξη πίστη μας, ας με ακολουθήσει" και καβαλίκεψε το φαρί του κι ετράβηξε για τη Χρυσή Πύλη - εκεί ενόμισε ότι θα βρει τον άπιστο.

Τον ακολούθησαν ως τρεις χιλιάδες πολεμιστές. Μπροστά στην πύλη είδαν πάρα πολλούς Τούρκους πού καρτερούσαν να πιάσουν τον καίσαρα. Τους εσκότωσαν όλους αυτούς. 'Έτσι ο καίσαρ έφτασε ίσαμε την πύλη, μα από τους πολλούς σκοτωμένους δεν ημπορούσε να προχωρήσει άλλο και πάλι βρέθηκαν μπροστά του άλλοι Τούρκοι κι έπολέμησαν και μ' αυτούς ως το θάνατο.

Εκεί έπεσε ο ευσεβής καίσαρ Κωνσταντίνος υπέρ των ιερών ναών και της ορθοδοξίας, μήνας Μάιος, την 29η μέρα, αφού εσκότωσε με το χέρι του, όπως έλεγαν όσοι έμειναν ζωντανοί, πάνω από 600 Τούρκους, κι έτσι αλήθεψε ο χρησμός: "Με Κωνσταντίνο έγινε και πάλι με Κωνσταντίνο θ' αποθάνει". Γιατί οι αμαρτίες έρχεται ή ώρα και κρίνονται από το θεό και, καθώς λέγεται, οι κακουργίες κι οι ανομίες καταλύουν τους θρόνους των ισχυρών.

29η Μαϊου, 2:30 το μεσημέρι: Η χιλιόχρονη βυζαντινή αυτοκρατορία είχε καταλυθεί. Καμιάς πολιτείας η πτώση δεν θρηνήθηκε τόσο πολύ όσο της Πόλης του Ελληνισμού, επειδή ως το 1453 είχε παραμείνει το αδούλωτο προπύργιο του Βυζαντινού κράτους. Η αντίσταση των πολιορκουμένων μπροστά στους πολυάριθμους άπιστους για την πατρίδα και τη θρησκεία, έμεινε χαραγμένη στον υπόδουλο Ελληνισμό και δημιούργησε την εθνική συνείδηση στους 4 αιώνες σκλαβιάς. ....

Οι Ελληνες μόλις διέτρεξε η φήμη πως έπεσε η Πόλη, άλλοι άρχισαν να τρέχουν προς το λιμάνι στα πλοία των Βενετσιάνων και των Γενοβέζων και καθώς ορμούσαν πολλοί πάνω στα πλοία βιαστικά και με ακαταστασία χάνονταν, γιατί βούλιαζαν τα πλοία. Και έγινε εκείνο που συνήθως γίνεται σε τέτοιες καταστάσεις. Με θόρυβο, φωνές και χωρίς καμιά τάξη έτρεχαν να σωθεί ο καθένας μέσα σε σύγχυση...

Ένα μεγάλο πλήθος άνδρες και γυναίκες, που όλο και μεγάλωνε από τους κυνηγημένους, στράφηκε προς τον πιο μεγάλο ναό της Πόλης, που ονομάζεται Αγια Σοφιά. Μαζεύτηκαν εδώ άνδρες, γυναίκες και παιδιά. Σε λίγο όμως πιάστηκαν από τους Τούρκους χωρίς αντίσταση.

Πολλοί άνδρες σκοτώθηκαν μέσα στο ναό από τους Τούρκους. Αλλοι πάλι σ' άλλα μέρη της Πόλης πήραν τους δρόμους χωρίς να ξέρουν για που. Σε λίγο άλλοι σκοτώθηκαν, άλλοι πιάστηκαν και πολλοί όμως από τους Ελληνες φάνηκαν γενναίοι αντιστάθηκαν και σκοτώθηκαν, για να μη δουν τις γυναίκες και τα παιδιά τους σκλάβους.

"Σε όλη την Πόλη τίποτε άλλο δεν έβλεπες παρά αυτούς που σκότωναν και αυτούς που σκοτώνονταν αυτούς που κυνηγούσαν και κείνους που έφευγαν". Λαόνικος Χαλκοκονδύλης, "Απόδειξις ιστοριών" (μετάφραση). Ο λαός διέδιδε με το τραγούδι του το σκληρό μήνυμα ως θέλημα Θεού. Πηραν την πόλιν, πηραν την, πηραν τη Σαλονίκη, πηραν και την Αγία Σοφιά, το μέγα Μοναστήρι, που ειχε τριακόσια σήμαντρα κι εξήντα δυό καμπάνες κάθε καμπάνα και παπάς, κάθε παπάς και διάκος. Σιμά να βγουν τά άξια κι ο βασιλιάς του κόσμου φωνή τους ηρθ' εξ ουρανου κι απ' Αρχαγγέλου στόμα. Στις 2:30 το μεσημέρι η χιλιόχρονη Βυζαντινή Αυτοκρατορία το σύμβολο του Ελληνισμού και Χριστιανισμού, είχε καταλυθεί.

Η Λαϊκή μούσα θρηνεί για την άλωση της Πόλης: "Πάψετε το Χερουβικό, κι ας χαμηλώσουν τ' Άγια γιατί είναι θέλημα Θεού, η Πόλη να τουρκέψη". "Η Δέσποινα ταράχτηκε και δάκρυσαν οι εικόνες". Αλλά το γενναίο φρόνημα του έθνους με αισιοδοξία δηλώνει: "Σώπασε, κυρά Δέσποινα, μην κλαις και μη δακρύζης, πάλι με χρόνια με καιρούς, πάλι δικά μας θα' ναι". Θρήνος κλαυθμός και οδυρμός και στεναγμός και λύπη, Θλίψις απαραμύθητος έπεσεν τοις Ρωμαίοις. Εχάσασιν το σπίτιν τους, την Πόλιν την αγία, το θάρρος και το καύχημα και την απαντοχήν τους. Τις το 'πεν; Τις το μήνυσε; Πότε 'λθεν το μαντάτο; Καράβιν εκατέβαινε στα μέρη της Τενέδου και κάτεργον το υπάντησε, στέκει και αναρωτά το: -"Καράβιν, πόθεν έρκεσαι και πόθεν κατεβαίνεις;" -"Ερκομαι ακ τα' ανάθεμα κι εκ το βαρύν το σκότος, ακ την αστραποχάλαζην, ακ την ανεμοζάλην απέ την Πόλην έρχομαι την αστραποκαμένην. Εγώ γομάριν Δε βαστώ, αμέ μαντάτα φέρνω κακά δια τους χριστιανούς, πικρά και δολωμένα." (δημοτικό, απόσπασμα).

Παραδοσιακοί και θαυμαστοί θρύλοι, αναπτύχθηκαν γύρω από την άλωση της Πόλης, για να θρέψουν τις ελπίδες και το θάρρος του εθνους επί αιώνες. "ΠΑλι με ΧρΟνουΣ και καιροΥΣ"

Όταν έπεσε η Κωνσταντινούπολη στους Τούρκους, ένα πουλί ανέλαβε να πάει ένα γραπτό μήνυμα στην Τραπεζούντα στην Χριστιανική Αυτοκρατορία του Ποντου για την Άλωση της Πόλης. Μόλις έφτασε εκεί πήγε κατευθείαν στη Μητρόπολη που λειτουργούσε ο Πατριάρχης και άφησε το χαρτί με το μήνυμα πάνω στην Άγια Τράπεζα.

Κανείς δεν τολμούσε να πάει να διαβάσει το μήνυμα. Τότε πήγε ένα παλλικάρι, γιός μιας χήρας, και διάβασε το άσχημο μαντάτο "Πάρθεν η Πόλη, Πάρθεν η Ρωμανία". Το εκκλησίασμα και ο Πατριάρχης άρχισαν τον θρήνο, αλλά ο νέος τους απάντησε "Κι αν η Πόλη έπεσε, κι αν πάρθεν η Ρωμανία, πάλι με χρόνους και καιρούς, πάλι δικά μας θα' ναι".

Πάρθεν η Ρωμανία Έναν πουλίν, καλόν πουλίν εβγαίν' από την Πόλην ουδέ στ' αμπέλια κόνεψεν ουδέ στα περιβόλια, επήγεν και-ν εκόνεψεν α σου Ηλί' τον κάστρον. Εσείξεν τ' έναν το φτερόν σο αίμα βουτεμένον, εσείξεν τ' άλλο το φτερόν, χαρτίν έχει γραμμένον, Ατό κανείς κι ανέγνωσεν, ουδ' ο μητροπολίτης έναν παιδίν, καλόν παιδίν, έρχεται κι αναγνώθει. Σίτ' αναγνώθ' σίτε κλαίγει, σίτε κρούει την καρδίαν.

"Αλί εμάς και βάι εμάς, πάρθεν η Ρωμανία!" Μοιρολογούν τα εκκλησιάς, κλαίγνε τα μοναστήρια κι ο Γιάννες ο Χρυσόστομον κλαίει, δερνοκοπιέται, -Μη κλαίς, μη κλαίς Αϊ-Γιάννε μου, και δερνοκοπισκάσαι -Η Ρωμανία πέρασε, η Ρωμανία 'πάρθεν. -Η Ρωμανία κι αν πέρασεν, ανθεί και φέρει κι άλλο. (Δημοτικό τραγούδι του Πόντου).

"ΤΟ ΠΟΤΑΜΙ ΠΟΥ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕ ΝΑ ΚΥΛΑΕΙ": Οι περισσότεροι τοπικοί θρύλοι για την άλωση της Κωνσταντινούπολης μοιάζουν σε ένα σημείο: όλοι δείχνουν ότι ο χρόνος σταμάτησε με την κατάληψη της ιερής πόλης της Ορθοδοξίας από τους άπιστους Τούρκους και ότι η τάξη στον κόσμο θα επανέλθει με την ανακατάληψη της Βασιλεύουσας από τους Έλληνες. Έτσι, και στην Ήπειρο υπάρχει μιααντίστοιχη λαϊκή δοξασία.

Συγκεκριμένα, ένα πουλί φέρνει την αναγγελία της πτώσης της Πόλης σε μια ομάδα βοσκών που εκείνη τη στιγμή ποτίζουν τα κοπάδια τους σε ένα ποτάμι, Ο θρύλος λέει ότι στο άκουσμα της φοβερής είδησης τα νερά του ποταμίου σταμάτησαν να κυλάνε, αφού και το φυσικό στοιχείο θεώρησε ότι η πτώση της Κωνσταντινούπολης ήταν κάτι το ανήκουστο. Το ποτάμι θα συνεχίσει και πάλι να κυλάει, μόλις απελευθερωθεί η Πόλη, συνεχίζει ο λαϊκός θρύλος...

"ΤΑ ΨΑΡΙΑ ΤΟΥ ΚΑΛΟΓΕΡΟΥ": Κάποιος καλόγερος είχε ψαρέψει σε ένα ποτάμι ψάρια και τα τηγάνιζε κοντά στην όχθη του ποταμού. Τη στιγμή εκείνη ακούστηκε από ένα πουλί το μήνυμα της πτώσης της Κωνσταντινούπολης στους Τούρκους. Ο καλόγερος σάστισε και αμέσως τα μισοτηγανισμένα ψάρια πήδησαν από το τηγάνι και ξαναβρέθηκαν στο ποτάμι. Εκεί ζουν αιώνια μέχρι τη στιγμή της απελευθέρωσης της Κωνσταντινούπολης από τους Τούρκους, οπότε και θα ξαναβγούν για να συνεχιστεί το τηγάνισμα τους.

"Ο Πύργος της Βασιλοπούλας": Στα κάστρα του Διδυμότειχου ένας κυκλικός πύργος, ο ψηλότερος ονομάζεται "πύργος της βασιλοπούλας". Η παράδοση λέει πως κάποτε ο βασιλιάς διασκέδαζε κυνηγώντας και στη θέση του άφησε την κόρη του. Όταν τον ειδοποίησαν ότι έρχονται οι Τούρκοι είχε τόση εμπιστοσύνη στην οχυρότητα του κάστρου ώστε είπε: "αν σηκωθεί από τη χύτρα ο κόκορας και λαλήσει, θα πιστέψω ότι κυριεύτηκε η πόλη.".

Οι Τούρκοι όμως χρησιμοποίησαν δόλο και έδειξαν το χρυσοκέντητο μαντήλι του βασιλιά στην κόρη του. Αυτή μόλις το είδε, τους παρέδωσε το κλειδί του κάστρου κι έγινε αιτία της άλωσης. Όταν κατάλαβε πως την ξεγέλασαν, δεν άντεξε την ντροπή και αυτοκτόνησε πέφτοντας από τον πύργο. Από τότε ο πύργος λέγεται της βασιλοπούλας.

"ΟΙ ΚΡΗΤΙΚΟΙ ΠΟΛΕΜΙΣΤΕΣ": Έναν από τους πύργους των τειχών της Πόλης τον υπεράσπιζαν τρία αδέρφια, άρχοντες Κρητικοί που πολεμούσαν με το μέρος των Βενετών (η Κρήτη τότε ήταν κάτω από την κυριαρχία των Βενετών). Μετά την πτώση της πόλης τα τρία αδέρφια και οι άντρες τους εξακολουθούσαν να πολεμούν και παρά τις λυσσώδεις προσπάθειες τους οι Τούρκοι δεν είχαν κατορθώσει να καταλάβουν τον πύργο.

Για το περιστατικό αυτό ενημερώθηκε ο Σουλτάνος και εντυπωσιάστηκε από την παλικαριά τους. Αποφάσισε, λοιπόν, να τους επιτρέψει να φύγουν με ασφάλεια από τον πύργο και να πάρουν ένα καράβι με τους άντρες τους και να γυρίσουν στην Κρήτη. Πραγματικά η πρόταση του έγινε δεκτή με τη σκέψη ότι έπρεπε να μείνουν ζωντανοί για να πολεμήσουν να ξαναπάρουν τη Βασιλεύουσα πίσω από τους απίστους.

Έτσι οι Κρητικοί επιβιβάστηκαν στο πλοίο τους και ξεκίνησαν για το νησί τους. Το πλοίο δεν έφτασε ποτέ στην Κρήτη και ο θρύλος λέει ότι περιπλανιούνται αιώνια στο πέλαγος μέχρι τη στιγμή που θα ξεκινήσει η μάχη για την ανακατάληψη της Πόλης από τους Έλληνες. Τότε το πλοίο των Κρητικών θα τους ξαναφέρει στην Κωνσταντινούπολη για να πάρουν και αυτοί μέρος στη μάχη και να ολοκληρώσουν την αποστολή τους και το ελληνικό έθνος να ξανακερδίσει την Πόλη.

Συνέχεια...
ΠΕΘΑΝΕ ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης

ΠΕΘΑΝΕ ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης


Σε ηλικία 99 ετών.

Την τελευταία του πνοή άφησε τα ξημερώματα της Δευτέρας, σε ηλικία 99 ετών, ο πρώην πρωθυπουργός και επίτιμος πρόεδρος της ΝΔ, Κωνσταντίνος Μητσοτάκης.

«Σήμερα στη 01:00 ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης έφυγε από τη ζωή, περιστοιχισμένος από τους ανθρώπους που αγαπούσε και τον αγαπούσαν», αναφέρει η λιτή ανακοίνωση της οικογένειάς του.

Η εξόδιος ακολουθία θα τελεστεί την Τετάρτη στις 15:00 στη Μητρόπολη Αθηνών ενώ η κηδεία του θα γίνει την Πέμπτη στα Χανιά της Κρήτης.

Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης αποτέλεσε ορόσημο για την πολιτική ζωή της σύγχρονης Ελλάδας. Γεννήθηκε στα Χανιά στις 18 Οκτωβρίου 1918. Ήταν ο δευτερότοκος γιος του δημοσιογράφου και πολιτικού Κυριάκου Μητσοτάκη (1883-1944) και της Σταυρούλας Πλουμιδάκη.


Πέρασε τα παιδικά του χρόνια στα Χανιά, όπου ολοκλήρωσε τις βασικές σπουδές τον Ιούνιο του 1935 από το Πρακτικό Λύκειο της πόλης. Στη συνέχεια σπούδασε νομικά, πολιτικές και οικονομικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος της Ενώσεως Κέντρου. Μεταπολιτευτικά δημιούργησε το «Κόμμα Νεοφιλελευθέρων».

Στη συνέχεια (1978) εντάχθηκε στη Νέα Δημοκρατία και την 1η Σεπτεμβρίου 1984 εξελέγη αρχηγός της. Το 1990 μετά την εκλογική νίκη της Νέας Δημοκρατίας, ορκίζεται πρωθυπουργός της χώρας. Η κυβέρνηση έχασε τη δεδηλωμένη και προκήρυξε εκλογές για τις 10 Οκτωβρίου 1993, τις οποίες έχασε από το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου.

Τέσσερις ημέρες αργότερα, ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης παραιτήθηκε από την ηγεσία του κόμματος και έκτοτε παρέμεινε βουλευτής (και επίτιμος πρόεδρος της ΝΔ) έως τις 11 Φεβρουαρίου 2004, οπότε αποχώρησε από την ενεργό πολιτική, ύστερα από παρουσία 58 χρόνων. Από το 1953 ήταν παντρεμένος με την Μαρίκα Γιανούκου και απέκτησαν τέσσερα παιδιά, ενώ είχε την ευτυχία να γνωρίσει πολλά εγγόνια και δισέγγονα.


Γιος του πολιτικού Κυριάκου Μητσοτάκη (1884-1944) και της Σταυρούλας Πλουμιδάκη και μικρανηψιός του Ελευθερίου Βενιζέλου, ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης γεννήθηκε στις 18/10/1918 στα Χανιά. Ο παππούς του Κωνσταντίνος Μητσοτάκης ήταν επίσης πολιτικός, ιδρυτής και αρχηγός του κόμματος των «Ξυπόλητων» (Φιλελευθέρων).

Σπούδασε Νομικά και Πολιτικές Επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στη Δυτική Γερμανία.
Παντρεύτηκε την Μαρίκα Γιαννούκου (1930-2012), με την οποία απέκτησε τρεις κόρες και ένα γιό.


Η ζωή του

Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης γεννήθηκε στα Χανιά στις 18 Οκτωβρίου 1918. Ήταν ο δευτερότοκος γιος του δημοσιογράφου και πολιτικού Κυριάκου Μητσοτάκη (1883-1944) και της Σταυρούλας Πλουμιδάκη, γόνου πολιτικής οικογένειας των Χανίων και μικρανιψιάς του Ελευθερίου Βενιζέλου.

Πέρασε τα παιδικά του χρόνια στα Χανιά, όπου ολοκλήρωσε τις βασικές σπουδές τον Ιούνιο του 1935 από το Πρακτικό Λύκειο της πόλης. Στη συνέχεια σπούδασε νομικά, πολιτικές και οικονομικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Αθηνών (ΕΚΠΑ), από το οποίο αποφοίτησε τις παραμονές του ελληνοϊταλικού πολέμου το 1940.

Το προσκλητήριο του πολέμου τον βρήκε στη Σχολή Εφέδρων Αξιωματικών στη Σύρο και σύντομα βρέθηκε στο Μακεδονικό Μέτωπο. Κατά τη διάρκεια της Κατοχής πρωτοστάτησε στη δημιουργία αντιστασιακών οργανώσεων στην Κρήτη, συνελήφθη από τους Γερμανούς και καταδικάστηκε δύο φορές σε θάνατο. Την ίδια περίοδο ανέλαβε πολιτικές πρωτοβουλίες για την από κοινού δράση των αντιστασιακών οργανώσεων στην Κρήτη και την αποφυγή αλληλοσφαγής, όπως συνέβη σε πολλές περιπτώσεις στην ηπειρωτική Ελλάδα. Στις 7 Νοεμβρίου ως εκπρόσωπος της ΕΟΚ (Εθνική Οργάνωση Κρήτης) συνυπέγραψε με τον ομόλογό του του ΕΑΜ Μιλτιάδη Πορφυρογέννη τη Συμφωνία του Θερίσσου.

Αμέσως μετά την απελευθέρωση, δραστηριοποιήθηκε στην πολιτική και επανεξέδωσε την εφημερίδα τού Ελευθερίου Βενιζέλου «Κήρυξ» Χανίων. Σε ηλικία 28 ετών εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Χανίων με το Κόμμα των Φιλελευθέρων το 1946 και επανεξελέγη με τη σημαία του ίδιου κόμματος από το 1950 έως το 1958. Το 1951 έγινε υφυπουργός Οικονομικών στην κυβέρνηση του Σοφοκλή Βενιζέλου (1 Φεβρουαρίου – 27 Οκτωβρίου), ενώ εκτελούσε και καθήκοντα υπουργού Οικονομικών και Δημοσίων Έργων (12 Σεπτεμβρίου – 27 Οκτωβρίου). Μετά τη νίκη του Ελληνικού Συναγερμού του Αλεξάνδρου Παπάγου το 1952, ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης αναδείχθηκε από τους σημαντικότερους και μαχητικότερους κοινοβουλευτικούς αντιπάλους της κυβέρνησης.

Τον επόμενο χρόνο (6 Ιουνίου 1953) νυμφεύθηκε τη Μαρίκα Γιαννούκου (1930 – 2012), κόρη πλούσιας οικογένειας των Αθηνών, με την οποία απέκτησε τέσσερα παιδιά: τη Θεοδώρα (Ντόρα) (γ. 1954), την Αλεξάνδρα (γ. 1955), την Αικατερίνη (γ.1959), και τον Κυριάκο (γ. 1968).

Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης συμμετείχε ενεργά στις διεργασίες για την ίδρυση νέας πολιτικής κίνησης στο χώρο του κέντρου. Το 1961 συνέβαλε αποφασιστικά στη συγκρότηση της Ένωσης Κέντρου κι έπαιξε πρωταγωνιστικό ρόλο στις εσωκομματικές συγκρούσεις και αντιπαραθέσεις του κόμματος. Υπήρξε στενός συνεργάτης και υποστηρικτής του Γεωργίου Παπανδρέου, ιδιαίτερα στις συγκρούσεις του τελευταίου με τον Σοφοκλή Βενιζέλο.

Την περίοδο 1961 – 1963, μετά τις εκλογές της βίας και της νοθείας, υποστήριξε μαχητικά τις θέσεις της ΕΚ εναντίον της ΕΡΕ και της κυβέρνησης του Κωνσταντίνου Δόβα, στο πλαίσιο του «ανένδοτου αγώνα». Μετά το θάνατο του Γεωργίου Καρτάλη το 1957, υπήρξε ο πολιτικός που στήριξε και προώθησε η δημοκρατική εφημερίδα «Ελευθερία» του στενού φίλου του Πάνου Κόκκα.


Το 1963, μετά τη νίκη της ΕΚ, ανέλαβε το Υπουργείο Οικονομικών (8 Νοεμβρίου – 21 Δεκεμβρίου), το οποίο διατήρησε και στη νέα κυβέρνηση του Γεωργίου Παπανδρέου το 1964 (19 Φεβρουαρίου 1964 – 15 Ιουλίου 1965). Τον Ιούλιο του 1965 διαφώνησε με το Γεώργιο Παπανδρέου για τον τρόπο αντιμετώπισης της κρίσης στις σχέσεις πρωθυπουργού – βασιλιά («Ιουλιανά») και πρωταγωνίστησε στο σχηματισμό των βασιλικών κυβερνήσεων 1965 – 1966 (κυβερνήσεις της Αποστασίας). Στις κυβερνήσεις του Γεωργίου Αθανασιάδη – Νόβα (15 Ιουλίου – 20 Αυγούστου 1965) και Στέφανου Στεφανόπουλου (17 Σεπτεμβρίου 1965 – 22 Δεκεμβρίου 1966) συμμετείχε ως Υπουργός Συντονισμού.

Για τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη η περίοδος των «Ιουλιανών» θα αποτελέσει μόνιμη πηγή επιθέσεων από τους πολιτικούς του αντιπάλους. Ο ίδιος υποστηρίζει ότι όχι μόνο δεν θέλησε να ανατρέψει τον Γεώργιο Παπανδρέου, αλλά αντίθετα προσπάθησε ως την τελευταία στιγμή να τον αποτρέψει από τη σύγκρουση με τον βασιλιά και την παραίτηση. Μία σύγκρουση που κινδύνευε να φέρει αντιμέτωπη την κυβέρνηση με τις Ένοπλες Δυνάμεις, τις οποίες έλεγχε απόλυτα ο βασιλιάς με ευθύνη και του Γεωργίου Παπανδρέου, όπως έχει δηλώσει. Από την ώρα, όμως, της παραίτησης Παπανδρέου, ο Μητσοτάκης στήριξε τις κυβερνήσεις των «Αποστατών», σε μία προσπάθεια εκτόνωσης της κατάστασης. «Ήταν μια δύσκολη πολιτική απόφαση, με προβλεπόμενο μεγάλο προσωπικό κόστος. Έκανα, όμως, εκείνο που μου υπαγόρευε η συνείδησή μου».

Μετά την επιβολή της δικτατορίας (21 Απριλίου 1967), ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης συνελήφθη μαζί με τους άλλους πολιτικούς, για να αφεθεί, αργότερα, ελεύθερος με τη γενική αμνηστία και να φύγει στο εξωτερικό. Εγκαταστάθηκε στο Παρίσι και συμμετείχε στον αντιδικτατορικό αγώνα. Με την επιστροφή του στην Ελλάδα, το 1973, μετά την άρση του στρατιωτικού νόμου, συνελήφθη και πάλι, από τη χούντα του Ιωαννίδη, και αποφυλακίστηκε με τη μεταπολίτευση.

Στις πρώτες μεταπολιτευτικές εκλογές του 1974 κατέβηκε ως ανεξάρτητος στο Νομό Χανίων και δεν εξελέγη, παρά τον σημαντικό αριθμό ψήφων που έλαβε, λόγω του ισχύοντος εκλογικού νόμου. Το 1977 ίδρυσε το Κόμμα των Νεοφιλελευθέρων, με το οποίο εξελέγη βουλευτής Χανίων στις εκλογές του 1977.

Το 1978 προσχώρησε στη Νέα Δημοκρατία, μετά το άνοιγμα του Κωνσταντίνου Καραμανλή προς τον κεντρώο χώρο, και ανέλαβε υπουργός Συντονισμού στην κυβέρνηση Καραμανλή (10 Μαΐου 1978 – 10 Μαΐου 1980) και υπουργός Εξωτερικών (10 Μαΐου 1980 – 17 Σεπτεμβρίου 1981) στην κυβέρνηση του Γεωργίου Ράλλη.

Μετά την άνοδο του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία (18 Οκτωβρίου 1981), διετέλεσε κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας έως την 1η Σεπτεμβρίου 1984, οπότε εξελέγη πρόεδρος του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης, υπερισχύοντας του Κωνσταντίνου Στεφανόπουλου. Λόγω του αρνητικού αποτελέσματος στις εκλογές του Ιουνίου του 1985, ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης ζητά την ανανέωση της εμπιστοσύνης από την Κοινοβουλευτική Ομάδα της Νέας Δημοκρατίας στις 24 Αυγούστου της ίδιας χρονιάς. Πέντε μέρες αργότερα επανεκλέγεται στην ηγεσία του κόμματος. Ο Κωστής Στεφανόπουλος διαφωνεί με τη διαδικασία και αποχωρεί από το κόμμα για να ιδρύσει τη ΔΗΑΝΑ, το κόμμα της Δημοκρατικής Ανανέωσης.

Στις εκλογές του 1989, η Ν.Δ. δεν κατέστη δυνατό να εξασφαλίσει την αυτοδυναμία, λόγω του εκλογικού συστήματος. Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης διαπραγματεύεται με την ηγεσία του Συνασπισμού της Αριστεράς τον σχηματισμό κυβέρνησης υπό τον Τζανή Τζανετάκη, με πρωταρχικό στόχο την «κάθαρση», δηλαδή τη μη παραγραφή των σκανδάλων που έγιναν την περίοδο διακυβέρνησης της χώρας από το ΠΑΣΟΚ (κατ’ άλλους «Βρώμικο ’89»).


Μετά τις εκλογές του Νοεμβρίου του 1989, στις οποίες η ΝΔ και πάλι δεν εξασφάλισε κοινοβουλευτική αυτοδυναμία, ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης υποστήριξε οικουμενική κυβέρνηση με πρωθυπουργό των Ξενοφώντα Ζολώτα. Τον Απρίλιο του 1990 η Νέα Δημοκρατία πέτυχε την πολυπόθητη αυτοδυναμία με τη συνδρομή του ενός βουλευτή της ΔΗΑΝΑ και ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης ορκίστηκε πρωθυπουργός στις 11 Απριλίου 1990, σε ηλικία 72 ετών.

Η πολιτική της κυβέρνησης Μητσοτάκη μπορεί να χαρακτηριστεί ως μία μετριοπαθής προσπάθεια εφαρμογής μιας φιλελεύθερης πολιτικής, σε μια εποχή που ο κομμουνισμός γκρεμιζόταν και ο νεοφιλευθερισμός άρχισε να γίνεται το κυρίαρχο οικονομικό δόγμα. Η επίδοσή της πιθανόν θα ήταν πιο επιτυχής, εάν δεν είχε να αντιμετωπίσει σοβαρές εσωτερικές αντιθέσεις και διαφωνίες («Καραμανλικοί», Αντώνης Σαμαράς), οι οποίες συνέβαλαν τελικά στην πτώση της, όταν απέσυρε την υποστήριξή του από την κυβέρνηση ο βουλευτής Κιλκίς, Γιώργος Σιμπιλίδης.

Η κυβέρνηση έχασε τη δεδηλωμένη και προκήρυξε εκλογές για τις 10 Οκτωβρίου 1993, τις οποίες έχασε από το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου. Τέσσερις ημέρες αργότερα, ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης παραιτήθηκε από την ηγεσία του κόμματος και έκτοτε παρέμεινε βουλευτής (και επίτιμος πρόεδρος της ΝΔ) έως τις 11 Φεβρουαρίου 2004, οπότε αποχώρησε από την ενεργό πολιτική, ύστερα από παρουσία 58 χρόνων.

Συνέχεια...
Τα σημάδια που δείχνουν ότι έχεις ζήσει πολλές ζωές

Τα σημάδια που δείχνουν ότι έχεις ζήσει πολλές ζωές


Μήπως είσαι «παλαιά ψυχή» και δεν το ξέρεις;

Σε όλον τον κόσμο, αρκετοί άνθρωποι, εκτός των Βουδιστών, πιστεύουν στη μετενσάρκωση ή την αναγέννηση. Έχουν την πεποίθηση ότι η ψυχή γεννιέται, ταξιδεύει στο χρόνο, παίρνει νέα μορφή ζωής, καθώς βαδίζει στο καρμικό της μονοπάτι για να φτάσει σε μια κατάσταση «διαφώτισης», που, αν επιτευχθεί, τότε θα σταματήσει να υπάρχει γιατί απλά θα έχει εκπληρώσει το πεπρωμένο της.

Εσύ έχεις νιώσει ότι πιθανόν να έχεις ζήσει στο παρελθόν κι όχι μία αλλά αρκετές φορές; Αυτά τα 6 σημάδια ίσως επιβεβαιώσουν τις υποψίες σου.

1. Επαναλαμβανόμενα όνειρα

Εάν βλέπεις επαναλαμβανόμενα όνειρα, ειδικά για ανθρώπους ή μέρη που ποτέ δεν έχεις συναντήσει ή επισκεφθεί, αλλά με κάποιο τρόπο σου φαίνονται πολύ οικεία, ίσως οφείλεται στο γεγονός ότι το υποσυνείδητό σου «θυμάται» τις εμπειρίες προηγούμενων ζωών.

2. Ανεπτυγμένη διαίσθηση

Η διαίσθηση πιστεύεται ότι είναι σοφία και γνώση που δεν διαθέτουν όλοι. Εάν η διαίσθησή σου είναι πολύ οξυμένη, αυτό θα μπορούσε να είναι μια ένδειξη ότι η ψυχή σου έχει πλούσια εμπειρία που μπορείς να αξιοποιήσεις.

3. Συχνά deja vu

Οι μνήμες προηγούμενων ζωών δεν έρχονται μόνο σε όνειρα. Εάν έχεις συχνά deja vu, με αξιοθέατα, ήχους, γεύσεις ή μυρωδιές που για ανεξήγητους λόγους σου φαίνονται ιδιαίτερα γνώριμα, τότε είναι αποσπάσματα από τις στιγμές που η ψυχή σου έχει ζήσει στο παρελθόν.

4. Έντονη ενσυναίσθηση

Αν έχεις υψηλό επίπεδο συναισθηματικής σκέψης, δηλαδή είναι ανεπτυγμένο το EQ σου, ίσως έχεις ζήσει σε προηγούμενες ζωές. Οι μεγαλύτερες ψυχές τείνουν να είναι πιο ευαίσθητες στα συναισθήματά τους και στα συναισθήματα των άλλων, καθώς είχαν περισσότερο χρόνο να τα βιώσουν.

5. Έλξη για παλιότερες χρονικές περιόδους και πολιτισμούς

Εάν νιώθεις ότι σε συνδέει κάτι ή αισθάνεσαι έλξη για συγκεκριμένες χρονικές περιόδους ή παλαιούς πολιτισμούς, αυτό θα μπορούσε να οφείλεται σε εμπειρίες -και μάλιστα όμορφες- μιας προηγούμενης ζωής.

6. Ανεξήγητοι φόβοι

Έχετε έντονο φόβο για κάτι, χωρίς να ξέρεις το λόγο; Φοβάσαι, για παράδειγμα, το νερό ή τα ύψη, αλλά δε θυμάσαι να σου έχει συμβεί τίποτα συγκεκριμένο που να το δικαιολογεί; Αυτό θα μπορούσε να σημαίνει ότι σε μια προηγούμενη ζωή σου πνίγηκες ή έπεσες και σκοτώθηκες.

astrology
Συνέχεια...
Μπιφτέκια χοιρινά με πατάτες στη γάστρα

Μπιφτέκια χοιρινά με πατάτες στη γάστρα


πεντανόστιμο πιάτο για το καθημερινό και Κυριακάτικο οικογενειακό τραπέζι.

Πεντανόστιμα, αφράτα μπιφτέκια με χοιρινό κιμά ψημένα στη γάστρα με μελωμένες, μυρωδάτες και λεμονάτες πατατούλες. Μια εύκολη συνταγή για να έχετε ένα εύκολο στη παρασκευή του, πεντανόστιμο πιάτο για το καθημερινό και Κυριακάτικο οικογενειακό τραπέζι.

Υλικά συνταγής

Για τα μπιφτέκια:
  • 3 φέτες ψωμί 2-3 ημερών χωρίς τη κόρα
  • 300 ml γάλα
  • 500 γρ. κιμάς από χοιρινή σπάλα
  • 1 μεγάλο ξερό κρεμμύδι, τριμμένο
  • 2 μέτρια καρότα, τριμμένο
  • 2 αυγά
  • 1 κ.σ. μουστάρδα επιλογής σας
  • 1 κ.γ. ρίγανη αποξηραμένη
  • 1/3 φλ. τσαγιού φρέσκα φύλλα δυόσμου ή 1 κ.σ. αποξηραμένος δυόσμος
  • αλάτι πιπέρι
  • 2 κ.γ. μπέικιν πάουντερ
  • 2-3 κ.σ. φρυγανιά τριμμένη (αν απαιτηθεί)
Για τις πατάτες:
  • 1.200 γρ. πατάτες baby με τη φλούδα τους
  • 1 κ.σ. μουστάρδα επιλογής σας
  • 100 ml ελαιόλαδο
  • 1 λεμονιού το χυμό
  • 1 πορτοκαλιού το χυμό
  • 2 κλωναράκια φρέσκια ρίγανη ή 1 κ.γ. ρίγανη αποξηραμένη
  • αλάτι φρεσκοτριμμένο πιπέρι
Εκτέλεση συνταγής

Για τα μπιφτέκια:
  • Μουλιάζετε στο γάλα τη ψίχα ψωμιού για 5 λ. Μετά τις στύβετε καλά με τα χέρια σας, κρατάτε το γάλα, και βάζετε το ψωμί σε μεγάλο μπολ. Προσθέτετε στο μπολ το κιμά, το τριμμένο κρεμμύδι και καρότα, τα αυγά, τη μουστάρδα τη ρίγανη και το δυόσμο.
  • Στο γάλα που αφήσατε στην άκρη, ρίχνετε το μπέικιν πάουντερ ανακατεύετε καλά και ρίχνετε το μείγμα στο μπολ με το κιμά. Αλατοπιπερώνετε και ζυμώνετε το μείγμα για τουλάχιστον 3 λ να αφρατέψει το μείγμα. 
  • Αν το μείγμα είναι αρκετά υδαρές προσθέτετε τη τριμμένη φρυγανιά και συνεχίζετε το ζύμωμα για 1/2 λ. Σκεπάζετε το μπολ με πλαστική μεμβράνη και το βάζετε στο ψυγείο για 30 λ να ενσωματωθούν οι γεύσεις.
Για τις πατάτες:
  • Πλένετε καλά τις πατάτες baby, τις κόβετε στη μέση και τις βάζετε σε μεγάλο μπολ. Προσθέτετε τη μουστάρδα διαλυμένη στο ελαιόλαδο, το χυμό λεμονιού και πορτοκαλιού, τη φρέσκια ή αποξηραμένη ρίγανη και αλατοπίπερο και ανακατεύετε καλά με τα χέρια σας.
  • Για το ψήσιμο: Ρίχνετε τις πατάτες με τους χυμούς της σε μια γάστρα, τις απλώνετε ομοιόμορφα στη βάση της, σκεπάζετε τη γάστρα με το καπάκι της και τις ψήνετε σε προθερμασμένο στους 180 βαθμούς φούρνο για 40 λ περίπου ή μέχρι να μαλακώσουν. [*]
  • Πλάθετε με το μείγμα του κιμά, αλείφοντας τακτικά τα χέρια σας με λίγο ελαιόλαδο, 4 μεγάλα ή 8 μικρότερα μπιφτέκια. Βγάζετε τη γάστρα από το φούρνο, αφαιρείτε το καπάκι της και στρώνετε προσεκτικά τα μπιφτέκια πάνω στις πατάτες.
  • Ξαναβάζετε τη γάστρα στο φούρνο, χωρίς να τη σκεπάσετε και συνεχίζετε το ψήσιμο για 15-20 λ, ανάλογα με το μέγεθος των μπιφτεκιών. Στη συνέχεια γυρίζετε προσεκτικά τα μπιφτέκια και από την άλλη πλευρά και συνεχίζετε το ψήσιμο για άλλα 15 λ. 
  • Σερβίρετε ζεστό το φαγητό σας με ζεστό ψωμί και χωριάτικη σαλάτα.
[*] Εναλλακτικά, αντί για πατάτες baby μπορείτε να βάλετε 6 – 7 μέτριες πατάτες, καθαρισμένες και κομμένες σε λεπτές φέτες. Σε αυτή τη περίπτωση θα τις ψήσετε με σκεπασμένη τη γάστρα για 25-30 λ περίπου για να μαλακώσουν.

sintayes
Συνέχεια...
Μην τον παρεξηγείς δε φταίει αυτός, το ζώδιό του ευθύνεται…για όλα!

Μην τον παρεξηγείς δε φταίει αυτός, το ζώδιό του ευθύνεται…για όλα!


Διάβασε το ζώδιό σου ή του ατόμου που ενδιαφέρεσαι...

Στις σχέσεις των ανθρώπων υπάρχουν διαφόρων ειδών συναισθήματα και καλά, αλλά και κακά. Όταν αγαπάμε κάποιον και θέλουμε να τα πηγαίνουμε καλά μαζί του, φροντίζουμε να γνωρίζουμε καλά το χαρακτήρα του, καμιά φορά το ζώδιο του ευθύνεται για κάποιες πράξεις συγκεκριμένες, έτσι ώστε να μπορούμε να αντιμετωπίζουμε τις διαθέσεις του και προπαντός να μην τον παρεξηγούμε…και να μη μας παρεξηγεί. Διάβασε λοιπόν παρακάτω και μάθε πώς ευθύνεται το κάθε ζώδιο στη συμπεριφορά τους και πότε παρεξηγούνται!

ΚΡΙΟΣ

Ζώδιο της φωτιάς το Κριαράκι, αρπάζεται και παρεξηγείται, όπως αρπάζει μια φωτιά, σ’ ένα δυνατό άνεμο! Αν για παράδειγμα θες να σχολιάσεις κάτι αρνητικό στην εμφάνισή του, θα το παρεξηγήσει κι ας το έκανες με τις καλύτερες προθέσεις! Δε θέλει σε καμία περίπτωση να ακούει, πως έχει κάτι αρνητικό η εμφάνισή του ή πως δε φέρθηκε έξυπνα σε μία κατάσταση. Ο θυμός του βέβαια, δεν κρατά για πολύ. Αν του εξηγήσεις πως ο σχολιασμός σου αυτός ήταν για το καλό του, θα το ξεχάσει και η φωτιά που του άναψες, θα σβήσει αυτόματα.

ΤΑΥΡΟΣ

Ο Ταύρος ανήκει στα σταθερά ζώδια και έτσι σταθερές, είναι κι οι απόψεις του! Είναι ένα άτομο που δεν παρεξηγείται εύκολα. Όμως, δε διαπραγματεύεται τα πιστεύω του με τίποτα και αυτό συχνά, μπορεί να γίνετε η αφορμή…για παρεξηγήσεις. Αν για παράδειγμα θίξεις τον τόπο που κατάγεται ή τη θρησκεία που πιστεύει, έστω και για πλάκα, θα δεις έναν ταύρο να βγάζει καπνούς, έτοιμο να σου επιτεθεί! Μπορεί να είναι μία ευχάριστη παρουσία και να γελά όταν θα σχολιάσεις κάτι πάνω του, αλλά τις απόψεις του, τις υποστηρίζει πάντα και δε σηκώνει κουβέντα γι’ αυτές!

ΔΙΔΥΜΟΙ

Όταν μιλάμε για έναν Δίδυμο, λέγοντας πως είναι ένα διπρόσωπο ζώδιο, καθώς το σύμβολό του είναι διπλό, αυτό δε σημαίνει πως είναι και κυριολεκτικά «διπρόσωπος». Η έννοια αυτή, έχει ειπωθεί, γιατί είναι ένα ζώδιο που έχει μεταπτώσεις στη διάθεσή του. Είναι ένα πολύ πρόσχαρο άτομο και ό, τι κι αν του πεις είτε σοβαρά, είτε αστεία, δε θα παρεξηγηθεί. Αν όμως βρεθείς στη λάθος στιγμή και θελήσεις να του κάνεις πλάκα, αυτόματα θα γίνει πυρ και μανία και θα βρεθείς να αναρωτιέσαι γιατί το παρεξήγησε! Ναι, μπορεί εχθές να γέλαγε ασταμάτητα με το ίδιο αστείο, σήμερα όμως ξύπνησε στραβά και δε δέχεται να ακούσει κουβέντα. Γι’ αυτό, καλό θα είναι, να ξέρεις αν είναι η μέρα του…για αστεία.

ΚΑΡΚΙΝΟΣ

Τα Καρκινάκια είναι αρκετά ευαίσθητα και τα κρατάνε όλα μέσα τους. Δε φημίζονται για την αυτοπεποίθησή τους, γι’ αυτό καλό θα ήταν, να μην αστειεύεσαι μαζί τους…προσωπικά! Με λίγα λόγια, ένας Καρκίνος θα παρεξηγηθεί αμέσως αν σχολιάσεις κάτι πάνω του αρνητικά και θα το πιστέψει είτε το εννοείς, είτε όχι! Δεν έχει τη δύναμη να ακούει κάτι αρνητικό γι’ αυτόν, γιατί κι έτσι να μην είναι, θα το πιστέψει και θα το πάρει μέσα του…πολύ βαριά. Αν θες λοιπόν να σχολιάσεις κάτι, σχολίασε οτιδήποτε δεν τον αφορά «προσωπικά», για να αποφύγεις τις παρεξηγήσεις και…την γκρίνια του!

ΛΕΩΝ

Το ζώδιο της φωτιάς και ο βασιλιάς του ζωδιακού Λέων, έχει μεγάλη ιδέα για τον εαυτό του και δε δέχεται κουβέντα, σε ό, τι αφορά αυτόν! Η αυτοπεποίθησή του «σπάει κόκκαλα». Μη διανοηθείς ούτε για πλάκα να πεις κάτι αρνητικό για εκείνον…κάηκες! Γιατί…ποιος είσαι εσύ, που θα σχολιάσεις κάτι αρνητικό επάνω του; Δεν υπάρχει καλύτερος από αυτόν! Μην προκαλείς την τύχη σου, δε σε συμφέρει να τα βάζεις μαζί του, γιατί θα παρεξηγεί και θα ξεχάσει τους καλούς του τρόπους, με αποτέλεσμα να σε «στολίσει» κανονικά!

ΠΑΡΘΕΝΟΣ

Ο Παρθένος είναι αρκετά ιδιόρρυθμος…στις παρεξηγήσεις. Εκ πρώτης όψεως, δεν αντιδρά σε κάτι που μπορεί να τον έχει πειράξει, στα λεγόμενά σου. Όμως αυτό, δε σημαίνει τίποτα! Όταν θα μείνει μόνος του, θα ψηλαφίσει μία-μία τις κουβέντες που του αράδιασες κι έτσι θα βγάλει το πόρισμα, αν πρέπει να παρεξηγηθεί ή όχι! Δε θέλει σε καμία περίπτωση να σε αδικήσει κι αυτός είναι και ο λόγος που θα σκεφτεί καλά, πριν σε παρεξηγήσει, για να μη βρεθεί να αδικηθεί…ο ίδιος! Γενικά ένας Παρθένος απεχθάνεται τις παρεξηγήσεις, είτε είναι αυτός η αιτία, είτε εσύ!

ΖΥΓΟΣ

Ένας Ζυγός απεχθάνεται τις προσβολές και δε γελά καθόλου όταν σχολιάζεις κάτι, έστω και χαριτωμένα για να γελάσετε, για την προσωπικότητά του! Το θεωρεί μεγάλη προσβολή και δεν ανέχεται τίποτα αρνητικό ούτε για αστείο, όχι επειδή είναι υπερόπτης, αλλά γιατί δεν του αρέσει να υποβαθμίζει κανείς το χαρακτήρα και την προσωπικότητα κανενός. Θεωρεί πως κάθε άνθρωπος έχει το χαρακτήρα του και κανείς δεν είναι ικανός να τον κρίνει, παρά μόνο…ο Θεός! Προς αποφυγήν παρεξηγήσεων…μην κρίνεις κανέναν, γιατί θα κριθείς…

ΣΚΟΡΠΙΟΣ

Περαστικά, σε όποιον τολμήσει να θίξει σε οποιονδήποτε τομέα έναν Σκορπιό! Μπορεί ο φίλος σου να είναι «αστειάτορας» και να σχολιάζει ακόμα και τη μύγα που θα βρεθεί στο διάβα του. Όμως, άπαξ και σχολιάσεις κάτι γι’ αυτόν (άνευ σημασίας αν εκείνος σε σχολιάζει συνεχώς), ψάξε να βρεις…«ποιο νοσοκομείο διανυκτερεύει» γιατί τα χτυπήματα θα είναι πολλαπλά…και ¨δηλητηριώδες¨! Προσβάλετε με το παραμικρό και δεν ξεχνά ποτέ κάτι που τον ενόχλησε και βρέθηκε στη θέση…να παρεξηγηθεί. Να είσαι σίγουρος, πως ακόμα και να μην αντιδράσει άμεσα, θα στο φυλάξει…για αργότερα! Δε θα χάσει την ευκαιρία και χρόνια να περάσουν, θα βρει την κατάλληλη στιγμή, να στο ανταποδώσει…

ΤΟΞΟΤΗΣ

Ο πιο εύθυμος και ακομπλεξάριστος του ζωδιακού, όχι μόνο δε θα σε παρεξηγήσει…αλλά θα ξεκαρδιστεί στα γέλια, με ένα σου αστείο κι ας είναι εις βάρος του! Πρόσεξε όμως, μην παρεξηγηθείς εσύ, γιατί εκείνος θα το θεωρήσει παιχνίδι και θα αρχίσει να αστειεύεται μαζί σου, θεωρώντας πως κι εσύ, δε θα το πάρεις ποτέ στραβά! Ο πλακατζής Τοξότης έχει ένα απίθανο χιούμορ, αλλά και καυστικό πολλές φορές κι έτσι συνήθως, μπορεί να μη σε παρεξηγεί…αλλά να παρεξηγείται!

ΑΙΓΟΚΕΡΩΣ

Η σοβαροφάνεια που διακατέχει έναν Αιγόκερω, δε σου επιτρέπει ούτε καν…να το σκεφτείς, να αστειευτείς μαζί του! Δεν έχει καμία αίσθηση του χιούμορ και παίρνει ακόμα κι ένα αστείο στα σοβαρά, όπως ακριβώς και τη ζωή! Παρεξηγείται εύκολα, αλλά παράλληλα το αυστηρό ύφος του, δε σου αφήνει και πολλά περιθώρια να κάνεις πλακίτσα μαζί του. Μπορεί εσύ να πεις κάτι, κάνοντάς τους όλους να ξεκαρδιστούν στα γέλια, όμως ο Αιγόκερως φίλος σου, θα το θεωρήσει γελοίο και θα το προσπεράσει επιδεικτικά, λέγοντας μέσα του «καλά; Aυγά τους καθαρίζουν και γελάνε έτσι;» Έχεις λοιπόν να κάνεις, με ένα άτομο σοβαρό, που μετρά τα λόγια τα δικά του…αλλά και των άλλων!

ΥΔΡΟΧΟΟΣ

Ο Υδροχόος είναι ένα ετοιμόλογο ζώδιο και σίγουρα κάνοντάς του μία πλάκα, θα στην ανταποδώσει με τόση επιτυχία, που θα γελάς μέχρι δακρύων. Είναι από τα άτομα που υποστηρίζουν την ελευθερία λόγου, μέχρι τελικής πτώσης! Απ’ αυτό και μόνο λοιπόν, καταλαβαίνεις πως δεν παρεξηγείται εύκολα. Βέβαια, απεχθάνεται να ακούει τους γύρω του να κατηγορούν και να κρίνουν τους άλλους, θίγοντας την αξιοπρέπειά τους! Είναι ο μεγάλος πλακατζής της παρέας και σίγουρα δε θα αφήσει να πέσει κάτω, ούτε ένα πείραγμά σου. Οπότε, δεν έχεις κανένα λόγο να φοβάσαι μήπως παρεξηγηθεί, απλά να είσαι προσεκτικός και να μη θίγεις ποτέ την προσωπικότητα του κάθε ανθρώπου, γιατί το θεωρεί μεγάλη ασέβεια.

ΙΧΘΥΣ

Ο Ιχθύς είναι υπερευαίσθητος και θίγεται με το παραμικρό. Αν παρεξηγηθεί με κάτι, ύστερα από αρκετό καιρό, θα παραπονεθεί γι’ αυτό που έκανες και τον είχε πειράξει. Τα κρατάει όλα μέσα του μέχρι σκασμού και μετά τα εκτοξεύει σαν πύραυλος. Οπότε, καλό θα ήταν, να είσαι προσεκτικός με ένα ψαράκι, γιατί εκ πρώτης όψεως φαίνεται να μην παρεξηγείται, αλλά μέσα του σιγοβράζει και μπορεί ακόμα να κυλήσουν και δάκρυα στα μάτια του, καθότι είναι πληγωμένος και θιγμένος. Λάβε τα μέτρα σου λοιπόν και μετρίασε τα λόγια σου, όταν έχεις να κάνεις με έναν Ιχθύ.

e-zwdia
Συνέχεια...
Εσύ πιστεύεις στην αντιπάθεια με την πρώτη ματιά;

Εσύ πιστεύεις στην αντιπάθεια με την πρώτη ματιά;


Στην τελική και η αντιπάθεια για τους ανθρώπους είναι.

Πιστεύεις στον έρωτα με την πρώτη ματιά;
Ω ναι, δε γίνεται να μην πιστεύεις.
Πιστεύεις στη συμπάθεια με την πρώτη ματιά;
Ναι, σίγουρα και σε αυτή θα πιστεύεις.
Και στην αντιπάθεια; Πιστεύεις;
Για αντιπάθεια με την πρώτη ματιά μιλάω. Τι σε ξενίζει;
Να βλέπεις τον άλλον και να γυρίζει το στομάχι σου.
Το έχεις νιώσει, μην το αρνηθείς.
Είναι η αύρα ορισμένων ανθρώπων που σου γεννά την αντιπάθεια. Δεν έχει να κάνει με το αν είναι όμορφοι, ευπαρουσίαστοι ή πνευματώδεις. Μπορεί να έχουν όλα τα καλά.
Κι όμως, εσένα κάτι δε σου πάει μαζί τους.
Δεν ταιριάζεις, πώς το λένε. Κι ίσως το “δεν ταιριάζω” είναι μια light εκδοχή αυτού που νιώθεις.
Αντιπάθεια φίλε. Να βλέπεις τον άλλο και να μην τον αντέχεις λεπτό να τον συναναστραφείς. Να σε απωθεί κάθε τι πάνω του. Να μη σου ταιριάζει.
Τοχουμε ξαναπεί. Δεν κολλάνε όλοι οι άνθρωποι μεταξύ τους. Κι είναι και κάποιοι που όχι μόνο δεν κολλάνε αλλά απωθούνται και τρελά.
Αντιπάθεια με την πρώτη ματιά κι όποιος αντέξει.
Εσύ προσωπικά δεν αντέχεις.
Ίσως γιατί δεν μπορείς να προσποιηθείς κάτι αλλιώτικο από αυτό που είσαι. Αυτή την αυθεντικότητα και την ειλικρίνειά σου θέλεις να τη βγάζεις στις σχέσεις σου.
Μα πώς να είσαι ειλικρινής και τι να πεις;
Δε σε πάω φίλε γιατί με χαλάει η αύρα σου;
Κάποιοι μπορεί και να το έλεγαν.
Εσύ όμως ζορίζεσαι. Είναι η ρημάδα η ευγένεια που σε κρατάει από το να πετάξεις στα μούτρα του άλλου ότι τον αντιπαθείς.
Τι κάνεις λοιπόν με κάποιον που τον έχεις αντιπαθήσει με το καλημέρα;
Τον αγνοείς και πας παρακάτω. Μια που τον είδες και μια που δε θα τον ξαναδείς.
Κι αν πάλι πρέπει να τον συναναστραφείς; Αν είναι σα να λέμε συνεργάτης, συμπέθερος, φίλος φίλου;
Τότε κάνεις την ανάγκη φιλότιμο.
Τον δέχεσαι στο περιβάλλον και προσπαθείς να αγνοήσεις τη δυσφορία που νιώθεις. Και τον έχεις από μακριά.
Το λέει άλλωστε και ο σοφός λαός: από μακριά κι αγαπημένοι…
Τι να κάνεις αν δεν ταιριάζεις με όλους; Να καταπιεστείς;
Θα καταπιεστείς. Αλλά όσο χρειάζεται.
Στην τελική και η αντιπάθεια για τους ανθρώπους είναι. Κι εσύ τολμάς να μην τους χωνεύεις όλους. Τολμάς να υποστηρίξεις πως ΝΑΙ υπάρχει αντιπάθεια με την πρώτη ματιά κι εσύ πιστεύεις στο ένστικτό σου. Το υποστηρίζεις όταν σου λέει ότι δεν ταιριάζεις. Αυτό κάνεις εσύ.
Όσο για τους άλλους, μήτε ξέρεις τι κάνουν μήτε και σε νοιάζει.
Κοιτάς τη δουλειά σου και προχωράς.

Της Στεύης Τσούτση
diaforetiko
Συνέχεια...
Οι γυναίκες ή ζηλεύουν θανάσιμα η μία την άλλη ή αγαπιούνται σαν αδερφές

Οι γυναίκες ή ζηλεύουν θανάσιμα η μία την άλλη ή αγαπιούνται σαν αδερφές


Γι’ αυτό φίλη μου σ’ ευχαριστώ…

Θυμάσαι τότε που ήμασταν δεύτερο έτος; Εγώ δούλευα σε ένα κεντρικό καφέ και όποτε ερχόσουν να με δεις δε σε άφηνα ποτέ να πληρώσεις. Επειδή σ’ αγαπώ φίλη μου.

Θυμάσαι πέρσι που ήμασταν ταξίδι στο εξωτερικό και η κάρτα αναλήψεων μου είχε πρόβλημα και δε μπορούσα να τραβήξω μετρητά; Σπάσαμε στα δύο το τελευταίο σου πενηντάρικο για να φάμε πρωινό. Γι’ αυτό φίλη μου σ’ ευχαριστώ…

Θυμάσαι φίλη που εκείνο το καλοκαίρι έτρεχες στα νοσοκομεία κι οι γιατροί δε βρίσκανε τι σου συνέβαινε; Ήσουν χάλια κι έκλαιγες στο τηλέφωνο ενώ εγώ δούλευα σεζόν. Σου είπα παράτα όλα, έλα να κάνεις εδώ διακοπές να σου φύγει το άγχος, έχω δεύτερο κρεββάτι. Επειδή σ’ αγαπώ φίλη μου.

Θυμάσαι φίλη που εκείνο τον χειμώνα είχα κατάθλιψη; Μόνο σε σένα το είχα πει . Και συ με στήριξες όσο κανείς. Γι’ αυτό φίλη μου σ’ ευχαριστώ…

Αχ φίλη, όταν δεν ήξερες τι γινόταν με τον Γιάννη και γιατί πήρε τα πράματά του κι έφυγε απ’ το σπίτι σου είπα: «Πάμε για τσίπουρο.» Επειδή σ’ αγαπώ φίλη μου.

Αχ φίλη, όταν ένιωθα τόσο μόνη και πίστευα πως δε θα ταιριάξω με κανέναν στον κόσμο μου είπες: «Έλα, πάμε για τσίπουρο.» Γι’ αυτό φίλη μου σ’ ευχαριστώ…

Αχ φίλη μου, όταν σε μια δύσκολη απόφαση της ζωής σου ρώτησες για την γνώμη μου σου είπα όλη την αλήθεια, σε συμβούλευσα μόνο για το καλό σου κι ας ήταν σκληρά τα λόγια μου. Επειδή σ’ αγαπώ φίλη μου.

Αχ φίλη μου, όταν πήρα την λάθος απόφαση εσύ δεν με κατέκρινες αλλά με δέχτηκες όπως έκανες πάντα. Γι’ αυτό φίλη μου σ’ ευχαριστώ…

Και ακόμη, θυμάσαι τότε που είχες εκείνες τις απερίγραπτες εργασίες στο μεταπτυχιακό και δεν κοιμόσουν για να τις τελειώσεις; Κι ακόμη αν τύχαινε να βγούμε πάλι αυτά σκεφτόσουν κι είχες νεύρα; Εγώ δεν έδωσα καν σημασία σε αυτό και προσπάθησα να σε κάνω να περάσεις καλά. Επειδή σ’ αγαπώ φίλη μου.

Και ακόμη, θυμάσαι τότε που δούλευα ατελείωτες ώρες κι είχα νεύρα; Το ξέρω πως σου είχα μιλήσει απότομα ένα βράδυ αλλά εσύ το πήρες στην πλάκα. Γι’ αυτό φίλη μου σ’ ευχαριστώ…

Και ακόμη, θυμάσαι εκείνο το βράδυ που ήρθες σπίτι μου χαράματα κλαμένη; Σε πήρα αγκαλιά και σε σκέπασα με μια κουβέρτα κι έμεινα εκεί δίπλα μέχρι να κοιμηθείς. Επειδή σ’ αγαπώ φίλη μου.

Και ακόμη, θυμάσαι εκείνη τη νύχτα που σου είπα τα εσώψυχά μου; Ακόμη κι εκείνα που δεν έλεγα για καιρό στον ίδιο μου τον εαυτό; Κι εσύ με τα λόγια σου με ηρέμησες και μπόρεσα εκείνο το βράδυ να μη δω εφιάλτες. Γι’ αυτό φίλη μου σ’ ευχαριστώ…

Για όσους πιστεύουν πως δεν υπάρχει γυναικεία φιλία δε μπορώ παρά να συμφωνήσω. Οι γυναίκες ή ζηλεύουν θανάσιμα η μία την άλλη ή αγαπιούνται σαν αδερφές.

Γράφει η Χριστίνα Ντεχόλα
mycampus
Συνέχεια...
From Behind… Λίγο πιο κέντρο! Λίγο πιο αριστερά! Χοπ! Παρ’το και το 4ο

From Behind… Λίγο πιο κέντρο! Λίγο πιο αριστερά! Χοπ! Παρ’το και το 4ο


Τι είμαστε; «Μαλάκες» είμαστε να ‘ούμε…

Κοίτα… Εντάξει… Μη βαράτε να ‘ούμε… Θα εξηγήσω να ‘ούμε…

Ναι ξέρω να ‘ούμε… Τσούζει και πονάει το 4ο αλλά… Yπάρχει εξήγηση να ‘ούμε. Εδώ έχουμε άποψη να ‘ούμε και θα εξηγήσω να ‘ούμε. Δε πάμε να ψηφίσουμε έτσι σαν τα πρόβατα να ‘ούμε.

Τι είμαστε; «Μαλάκες» είμαστε να ‘ούμε…

Εμείς είμαστε άνθρωποι προοδευτικοί να ‘ούμε. Πονάμε για την μεσαία λαϊκή τάξη να ‘ούμε. Έτσι ανατραφήκαμε  να ‘ούμε. Και δεν μπορούμε να βλέπουμε τους δεξιούς, τους φασίστες και τους οπισθοδρομικούς να ‘ούμε.

Βγάζω σπυριά και με Σαμαρά και με Κούλη και με Άδωνη και ακόμα παλιότερα και με τον «κωλό γερα» τον Μητσοτάκη να ‘ούμε.

Άκου τώρα να ‘ούμε τι παίζει και πως «οι προοδευτικές δυνάμεις» προσπαθούν να σώσουν αυτόν τον τόπο, με άτομα σκεφτόμενα σαν και εμάς να ‘ούμε.

Όταν ο μπούλης η «Καραμανλού» το 2009 να ‘ούμε βγήκε και παραδέχτηκε τις μαλακίες του, είδε όλη η Ελλάδα τι σημαίνει δεξιά να ‘ούμε. Έξι εφτά χρόνια να ‘ούμε, παραλάβανε την Ελλαδάρα της ανάπτυξης του Σημίταρου και την κατεστρεψαν όλη «η μπουλοπαράταξη».

Και εκεί ήρθε, ο μεγάλος ο Γιωργάκης, ο γιος του Άγιου Ανδρέα, του μεγαλύτερου πολιτικού να ‘ούμε που πέρασε από την Ελλάδα… Ε τα πήγε καλά στη αρχή. Μετά ήρθαν τα Καστελόριζα. Εντάξει. Δε γινόταν διαφορετικά. Αφού η Δεξία να ‘ούμε ρήμαξε την Ελλάδα να ‘ούμε. Έκανε το σωστό ο άνθρωπος. Προοδευτικός και αυτός να ‘ούμε. Σαν κι εμένα να ‘ούμε.

Γι’ αυτό πέσανε να τον φάνε να ‘ούμε οι Σαμαράδες με τα Ζάππεια να ‘ούμε. Βρήκε πάλι πάτημα η Δεξία να πλήξει εμάς τους προοδευτικούς να ‘ούμε. Και μας μπαστάρδαψε να ‘ούμε και παγιδευτήκαμε.

Τι εννοώ; Εννοώ ότι εμείς «οι προοδευτικοί» να ‘ούμε δεν ψηφίσαμε τον Σαμαρά. Την Φωτάρα τον Κουβέλη ψηφίσαμε. Ο άνθρωπος προέρχεται από τα σπλάχνα της προοδευτικής αριστεράς να ‘ούμε. Πονάει για το λαό. Άλλο αν το κήτος ο Βενιζέλος και ο γιαλαμπούκας ο Σαμαράς τον… πιέσανε και για τα ΕΝΦΙΑ και για το χαράτσι και για όλα  να ‘ούμε. Πάλι η Δεξία φταίει να ‘ούμε… Μας παγίδεψε ρε πούστη και «μας γαμ’σαν».

Ναι αλλά… Ο λαός δεν ξεχνάει ρε να ‘ούμε… Και έτσι τιμωρήσαμε να ‘ούμε και πάλι «τον γιαλαμπούκα» με την παρέα του να ‘ούμε. Γιατί έτσι γουστάρουμε ρε… Γιατί δε γουστάρουμε τις φάτσες  σας ρε…

Βγήκαν τώρα και κάτι αναλυτάκια της σειράς και άρχισαν ότι ήταν καλύτερα με Σαμαρά να ‘ούμε και κάτι τέτοιες αηδίες. Ότι μπαίναμε στις αγορές να ‘ούμε και κάτι τέτοια. Άντε ρε… Σιγά ρε μη πιστέψω να ‘ούμε αυτές τις αηδίες να ‘ούμε…

Η χώρα ήθελε τη νέα ΑΛΛΑΓΗ ρε! Ήθελε τον νέο “Άγιο Ανδρέα junior” να ‘ούμε. Η χώρα ήθελε «Πρώτη φορά αριστερά» να ‘ούμε.

Α ρε να ‘ούμε… Μας ανέβασε στα αστέρια να ‘ούμε ο Αλεξάκος μας. Δυο φορές να ‘ούμε! Παιδαράς, τεκνό, μορφωμένος, αεράτος, νέος, ρήτορας απ’ολα ρε. Και πάνω απ’ όλα…ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΟΣ να ‘ούμε. Για τον φτωχό ρε αγωνίζεται να ‘ούμε. Να φάνε ρε τα κατώτερα στρώματα. Γι’ αυτό ρε τον ψήφισε ο κόσμος κι εγώ ρε να ‘ούμε. Είπαμε ρε… Εμείς είμαστε προοδευτικοί.

Με ποιον άλλον ρε είδαμε Μανώλη Γλέζο στην Ευρωβουλή ρε να ‘ούμε; Είπαμε το μεγάλο ΟΧΙ στο σύνταγμα με τα καλαματιανά να ‘ούμε. Ξανά πήρε πίσω τις καθαρίστριες ρε να ‘ούμε. Τρομερές κινησεις ρε!

Κοίτα τώρα… Τα 3 μνημόνια εξτρά, τα capital controls, το ότι πέφτουν οι συντάξεις κάθε μήνα, οι κατασχέσεις, τα μαγαζιά που κλείνουν και όλοι αυτοί να ‘ούμε που κλαίγονται για φορολογία στις τηλεοράσεις να ‘ούμε… Όλα αυτά να ‘ούμε είναι από παλιά. Είναι από την οπισθοδρόμηση. Ακόμα να το καταλάβουμε να ‘ούμε… Ο λαός δε ξεχνά τη σημαίνει δεξιά να ‘ούμε ρε…

Τώρα εμπιστευομάστε τυφλά να ‘ούμε την Αλεξάρα. Πονάει λίγο from behind (όπως έλεγε στις τουρίστριες ένα παλιό καμάκι, φίλος μου) να ‘ούμε αλλά… Είναι για το καλό της χώρας. Και πάνω απ’ όλα… Όλα αυτά είναι κεντροαριστερά και προδευτικά να ‘ούμε.

Άσε που… Μεταξύ μας… Έχουμε λίγο λίπος ακόμα και εμείς από τις εποχές… Ξέρετε να ‘ούμε… Του Αγίου του Ανδρέα να ‘ούμε. Ας δώσουμε και λίγο από το υστέρημα μας να ‘ούμε. Αν δε δώσουμε εμείς οι προοδευτικοί ποιοι θα δώσουν να ‘ούμε;

Για την Ελλάδα νοιαζόμαστε να ‘ούμε. Μωρέ και 5ο αντέχουμε, νομίζω… Αρκεί να μπει από «κεντρο αριστερά» να ‘ούμε. Να μην πονάει!

THE COCK
kissmygrass
Συνέχεια...