Θέλω ανθρώπους αναμμένους


Στη φωτιά να πηγαίνεις... Εκείνη σε κρατάει ζεστό!

Είναι πολύ απλό.

Δε θέλω άλλη δηθενιά κι άλλη νεόπλουτη νοοτροπία. Γεμίσαμε με ανθρώπους ψεύτικους, ρηχούς κι αβαθείς. Δε θέλω άλλη κακομοιριά κι άλλη γκρίνια. Χορτάσαμε από «μακάρι να είχα...» κι από «θα ευτυχήσω μόνο αν...».
Δε θέλω άλλη ψυχρότητα.
Κουράστηκα να βλέπω πρόσωπα μουντά και μάτια κενά, λες και δεν υπάρχει τίποτα άλλο πέρα από τον ίδιο μας τον εαυτό.

Δε θέλω προχειρότητες και τσαπατσουλιές. Να μάθεις να δίνεις χρόνο και να επενδύεις σε καθετί που αγαπάς.
Δε θέλω μοναξιά.
Αναρωτήσου γιατί σ' έναν κόσμο γεμάτο μόνους, εσύ είσαι μόνος...
Δε θέλω μοναχικότητα. Καλές οι σειρές στο σπίτι μαζί μ' ένα μπολ πατατάκια, αλλά σκέψου πόσο πιο όμορφα θα ήταν αν ήσουν με την παρέα σου κι έπαιζες επιτραπέζια όλη νύχτα.

Δε θέλω στημένα πράγματα. Πιο όμορφος δε θα είσαι πότε απ' όταν βρίσκεσαι γυμνός στην αγκαλιά εκείνου που αγαπάς, κάτω από το πάπλωμα.
Δε θέλω άλλο φαίνεσθαι.Ο πλούτος της ψυχής είναι πιο ισχυρός απ΄του χρήματος κι αυτό το έχουμε ξεχάσει.

Δε θέλω άλλο θεαθήναι. Είναι πραγματικά ανούσιο κι ανώφελο να κάνεις πράγματα για τα μάτια του κόσμου. Μάθε να κάνεις πράγματα για τα δικά σου μάτια ή για τα μάτια εκείνων που αγαπάς.

Δε θέλω άλλο σκοτάδι. Συνήθισε το μάτι στο μαύρο. Η ζωή είναι γεμάτη χρώματα κι εσύ είσαι τυχερός που έχεις ένα δυνατό ζευγάρι μάτια που μπορούν να κοιτάξουν το ήλιο.
Δε θέλω άλλα δάκρυα. Το αλμυρό νερό απ̓ τα μάτια το κρατάμε μόνο για όσα είναι απαραίτητο να τρέξει. Μην το σπαταλάς εδώ κι εκεί, όσο δύσκολο κι αν είναι.

Δε θέλω άλλα ψεύτικα χαμόγελα. Το χαμόγελο είναι η πιο σέξι κι όμορφη καμπύλη στο σώμα σου. Δε χρειάζεται κόπο για να την αποκτήσεις. Είναι έμφυτη! Κανένα εμφύτευμα δε θα σε κάνει πιο ποθητό απ' αυτή την καμπύλη.

Δε θέλω άλλες φωτοτυπίες. Όπου κι αν κοιτάξεις βλέπεις το ίδιο. Τίποτα το ξεχωριστό δε σου τραβάει το βλέμμα. Πνιγμένες μοναδικότητες στο βωμό του copy paste.
Δε θέλω άλλα ρομπότ. Προγραμματισμένα λόγια και μηχανικές κινήσεις και πράξεις. Ίσα-ίσα για να χρυσώσεις το χάπι και να πεις πως «κάτι έκανα κι εγώ!».

Δε θέλω τυποποιημένα συναισθήματα. Κάποια πράγματα δεν εξαγοράζονται και δεν πωλούνται. Κάποιοι, κάποτε μόχθησαν για να νιώθουν.

Δε θέλω άλλες εύκολες λύσεις... Κουράστηκα!

Είναι πολύ απλό.

Θέλω ανθρώπους που λάμπουν τα μάτια τους. Θέλω γάργαρα γέλια και αληθινά χαμόγελα. Από εκείνα που δεν ξεκολλάνε απ' το πρόσωπο. Εκείνα τα ηλίθια!
Θέλω ψυχές φωτισμένες. Κυριολεκτικά και μεταφορικά. Θέλω χέρια που κρατάνε κτητικά κι όχι μηχανικά. Στόματα που φιλούν με πάθος. Ανάσες γρήγορες και πνιχτές κραυγές που περικλείουν κάθε λέξη. Θέλω την ηδονή στα μάτια.

Θέλω δάκρυα ευτυχίας. Θέλω ξεγυμνώματα ψυχής και σώματος. Κορμιά παραδομένα. Μυαλά κοφτερά. Ανθρώπους μαζί κι όχι μόνους. Παρέες αληθινές. Θέλω ανθρώπους διψασμένους για επιτυχία. Ανθρώπους που δε θα φοβηθούν να παλέψουν. Δε θ' ανησυχήσουν για τις γρατσουνιές στα γόνατα, που δε θα μετανιώσουν για τις γρατσουνιές της ψυχής.

Άντρες που θα πέθαιναν για όσα αγαπούν. Γυναίκες που θα θυσιάζονται γι' αυτούς τους άντρες.
Άτομα με στόχους και όνειρα. Ζωές βουτηγμένες στην ευτυχία επειδή εκτιμήθηκαν όσα ήδη υπάρχουν. Ζευγάρια που χαίρονται με τα μικρά. Θέλω φως. Χρώμα. Θερμότητα και αυθορμητισμό.

Θέλω πολλά «μαζί». Γνήσια σ̓ αγαπώ.
Πηγαία «δεν μπορώ χωρίς εσένα». Δυνατά «πάντα». Θέλω ανθρώπους αστέρια με όλη τη σημασία της λέξεις. Ανθρώπους που δε νοιάζονται για το τι θα πει ο κόσμος, αλλά νοιάζονται για τον δικό τους κόσμο. Θέλω πάλη για ρομαντισμό και αγώνα για τη ζωή.

Βαρέθηκα τους σβησμένους ανθρώπους. Κι εσύ τους βαρέθηκες, κι ας μην το παραδέχεσαι. Πρόσεχε μη σβήσεις κι εσύ. Προσέχω μη σβήσω κι εγώ...

Στη φωτιά να πηγαίνεις... Εκείνη σε κρατάει ζεστό!

Κατερίνα Μοχράνη
ilov

Σας ενδιαφέρουν κι' αυτά...