Αν θες να λέγεσαι άνθρωπος…


Για μια ζωή, βαθιά ανθρώπινη…

Ο άνθρωπος είναι μοναδική κι ανεπανάληπτη οντότητα. Η διαφορετικότητα αυτή είναι που δημιούργησε τις κοινωνίες, όπως τις αντιλαμβανόμαστε σήμερα.
Με την εξέλιξη, τα πλεονεκτήματα και τις αδυναμίες τους. Όπως δηλαδή κι ο άνθρωπος… Δεν είμαστε ίδιοι κι αυτή είναι η ομορφιά μας.

Ο κάθε άνθρωπος, έχει κάτι να μας δώσει και να πάρει από μας.
Όχι με την ωφελιμιστική έννοια του όρου «δίνω». Όσο με τη διδασκαλική.

Μαθαίνω στον άλλο κάτι που κατέχω κι ομοίως του επιτρέπω να μου μάθει κι αυτός ένα μυστικό του.
Μπορεί να μην ταιριάξουμε, να μη γίνουμε ποτέ φίλοι ή σύντροφοι. Αλλά σε κάθε περίπτωση θα έχουμε αλληλοσεβαστεί κι εκτιμήσει τη διαφορετικότητα , τα όνειρα, τις προσδοκίες και την πορεία της ζωής μας.

Γιατί έτσι πρέπει…

Τούτο το Σύμπαν πλάστηκε για μας. Για να το κατοικήσουμε και να δημιουργήσουμε πάνω του. Και πρέπει να είναι τα έργα μας, αποκυήματα αγάπης, συνεργασίας και σύμπνοιας. Γιατί γεννηθήκαμε άνθρωποι . Γι’ αυτό ζούμε, αγαπάμε και σεβόμαστε. Μα πάνω από όλα μαθαίνουμε… Για τους εαυτούς μας και τους ομοίους μας.

Ανοίγουμε τα αυτιά, τα μάτια και την καρδιά μας και μαθαίνουμε το δεκάλογο αυτού που θέλει να λέγεται άνθρωπος.

«1. Όλοι οι άνθρωποι είναι διαφορετικοί. Και θα πρέπει να κάνουν ό,τι μπορούν για να παραμείνουν έτσι.

2. Σε κάθε άνθρωπο έχουν δοθεί δύο ποιότητες: η δύναμη και το ταλέντο. Η δύναμη τον οδηγεί να συναντήσει το πεπρωμένο του, το ταλέντο του τον υποχρεώνει να μοιραστεί με τους άλλους τα καλά του στοιχεία. Ο καθένας πρέπει να γνωρίζει πότε να χρησιμοποιεί το ένα και πότε το άλλο.

3. Σε κάθε άνθρωπο έχει δοθεί μια αρετή: η ικανότητα να επιλέγει. Για όποιον δεν χρησιμοποιεί αυτή την αρετή, μετατρέπεται σε κατάρα – και οι άλλοι θα επιλέγουν πάντα για λογαριασμό του.

4. Κάθε άνθρωπος έχει τον Προσωπικό του Μύθο να υλοποιήσει και αυτός είναι ο λόγος που έρχεται στον κόσμο. Ο Προσωπικός Μύθος εκδηλώνεται στον ενθουσιασμό του για όσα κάνει.

5. Κάθε άνθρωπος πρέπει να γνωρίζει δύο γλώσσες: τη γλώσσα της κοινωνίας και την γλώσσα των οιωνών. Η πρώτη εξυπηρετεί την επικοινωνία με τους άλλους. Η δεύτερη χρησιμοποιείται για να εξηγεί τα μηνύματα από τον Θεό.

6. Κάθε άνθρωπος έχει το δικαίωμα να αναζητά την απόλαυση – αυτό δηλαδή που δίνει σ’ εκείνον χαρά και όχι κατ’ ανάγκη στους άλλους.

7. Κάθε άνθρωπος πρέπει να διατηρεί ζωντανή μέσα του την ιερή φλόγα της τρέλας. Και πρέπει να συμπεριφέρεται σαν κανονικός άνθρωπος.

8. Τα μόνα σφάλματα που θεωρούνται σοβαρά είναι τα εξής: να μη σέβεσαι τα δικαιώματα του άλλου, να παραλύεις από τον φόβο, να αισθάνεσαι ένοχος, να νομίζεις ότι δεν αξίζεις ό,τι καλό και κακό σου συμβαίνει στη ζωή και να είσαι δειλός. Να αγαπούμε τους εχθρούς μας, αλλά να μην κάνουμε συμμαχίες μαζί τους. Βρίσκονται στον δρόμο μας για να δοκιμάσουν το σπαθί μας και αξίζουν τον σεβασμό της μάχης μας. Εμείς να διαλέγουμε τους εχθρούς μας και όχι αντίστροφα.

9. Όλες οι θρησκείες οδηγούν στον ίδιο Θεό και όλες αξίζουν τον ίδιο σεβασμό.

10. Ό,τι κάνουμε στο παρόν επηρεάζει το μέλλον ως συνέπεια και το παρελθόν ως λύτρωση».

“Ο δεκάλογος”, Paulo Coehlo

Κάθε μέρα, λοιπόν, που ανοίγουμε τα μάτια, είναι και μια καινούρια ευκαιρία. Να εφαρμόσουμε όλα αυτά για τα οποία πλαστήκαμε και να δημιουργήσουμε. Ένα κόσμο όπως μας πρέπει. Έναν κόσμο που η διαφορετικότητα μας δεν είναι μειονέκτημα κι αιτία διχόνοιας αλλά όπλο για μια καλύτερη ζωή. Με σεβασμό και δημιουργικότητα. Με αγάπη και ειλικρίνεια.
Για μια ζωή, βαθιά ανθρώπινη…Όπως την ονειρευτήκαμε εμείς κι όπως την αξίζουν τα παιδιά μας.

Της Στεύης Τσούτση
diaforetiko

Σας ενδιαφέρουν κι' αυτά...