Να μιλάτε, για να αρέσετε σε εσάς, αφήστε τους τους άλλους!

Μιλήστε, δεν είναι αγένεια η αλήθεια, λύτρωση είναι κι ας μην αρέσει.

Σας έχω μια λύση, που ισχύει σχεδόν για κάθε πρόβλημα.
Σας έχω νέα, που δεν μπορεί, όλοι τα ξέρετε, μα το άσχημο είναι ότι δεν τα τολμάτε όλοι σας.
Σήμερα, σας έχω κάτι, που αν το πάρετε στο σοβαρά θα σας γλιτώσει!

Αν οι άνθρωποι αρχίζαμε να λέμε αυτά που νιώθουμε, καλά και κακά, θα ήμασταν καλύτερα.
Αν αρχίζαμε να είμαστε λιγάκι ειλικρινείς με τους εαυτούς μας κυρίως, μα και με τους γύρω μας, οι εαυτοί μας θα ήτανε χαρούμενοι.
Αν λέγαμε αυτά που θέλουμε κι όχι αυτά που πρέπει, αυτά που βλέπουμε κι όχι αυτά που επιλεκτικά δείχνουμε, αυτά που είμαστε κι όχι αυτά που κάνουμε ότι είμαστε, κι αν γελούσαμε πιο πολύ, θα αρέσαμε σε εμάς, και τελικά αυτή είναι η ουσία, να αρέσουμε σε εμάς κι όχι στους άλλους!

Αν κρατούσαμε, σας λέω, τις μάσκες μας μόνο για το καρναβάλι που γίνεται μια φορά τον χρόνο στην όμορφη την Πάτρα για να γουστάρουμε κι όχι για τις ζωές μας, για να μας γουστάρουν οι άλλοι και για να κρύψουμε τα άσχημα, όλα θα ήταν σούπερ.
Αν μαθαίναμε στα παιδιά μας να λένε αλήθειες κι όχι να σωπαίνουν, θα τα σώζαμε από αυτό που θα έρθει και δεν θα μπορούν να το αντιμετωπίσουν.
Αν όλοι μας μιλούσαμε για όλα αυτά που μας χαλάνε, η xanax, να είστε σίγουροι, θα απέσυρε τα χάπια της οριστικά και αμετάκλητα…

Γελάστε ρε, ακόμη και με τα χάλια σας, με τα πεσίματα σας, με τις μαλακίες σας, γελάστε.
Τσαλακωθείτε, δεν είστε πουκαμισά λεύκα για τα κουστούμια.
Πείτε κι ακουστέ αλήθειες κι ας πονάνε στην αρχή, είναι καλύτερες από τα ψέματα, που πάντα πονάνε και σακατεύουνε πιο πολύ στο τέλος.
Πετάξτε τις μάσκες, αν θέλετε να είστε όμορφοι, κι ας είναι η μύτη σας μεγάλη, τα δόντια σας στραβά και τα μαλλιά σας ανάκατα, και πάλι πιο όμορφοι θα είστε, σας το εγγυώμαι.
Πείτε του ψεύτες, ψεύτες, μην τους αλλάζετε τα ονόματα και διώξτε τους να πάνε στα τσακίδια ή οπού αλλού γουστάρουνε, αλλά όχι εδώ.
Ξεσπάστε όταν φορτώνει η ψυχή σας, μην τις κρατάτε μέσα σας τις καταιγίδες, θα σας διαλύσουν.

Θυμώστε όταν θυμώνετε και δείξτε το, ακόμη κι αν παραφερθείτε κι αν αδικήσετε, πείτε, “συγγνώμη, μα είμαι άνθρωπος και το ΄χω το δικαίωμα του λάθους, όπως το ΄χουνε όλοι τους”.
Δεν θα χαθεί ο κόσμος αν μια μέρα δεν θα είσαστε καλά, δεν γίνεται να είμαστε καλά κάθε μέρα, αυτό συμβαίνει μονάχα στους τρελούς, στους δήθεν και στους ανόητους.
Δεν πειράζει αν περνάτε μια φάση που θα έχετε τις μαύρες σας, το μαύρο είναι όμορφο κάποιες φορές, βγάζει γοητεία.
Καν΄ τε χατίρια στον εαυτό σας πρώτα κι ύστερα στους άλλους, χωνέψτε το ότι εσείς δεν είστε οι άλλοι, είστε εσείς.

Μιλήστε γαμώτο και πείτε τις αλήθειες σας επιτέλους, μην είστε άλλο δειλοί και ψεύτες, και μην τους κάνετε παρέα όλους τους ψεύτικους, γιατί στο τέλος γίνεστε σαν κι αυτούς.
Μιλήστε, δεν είναι αγένεια η αλήθεια, λύτρωση είναι κι ας μην αρέσει.
Μιλήστε ρε!

Γιώργος Καραγεώργος
loveletters
Ετικέτα:
To Top