Η φαντασίωση των εφηβικών μας χρόνων

Λίγη σύνεση , λίγη σωφροσύνη , λίγη.

Πολλές φορές μπαίνοντας στο site πετάγεται δεξιά ένα παραθυράκι πού ευγενικά μέ χαιρετάει λέγοντας " γειά σας είμαι το παχύ σας έντερο " , υπέθετα ότι ήταν κάποιο πρόβλημα τού λογισμικού , αλλά τελικά οι μηχανές είναι έξυπνες , δέν σε χαιρετάει η φράση , σού υπενθυμίζει , σού υπογραμμίζει , ρε φίλε όλα σκατά τα κάνατε .Πολυτεχνείο , 25η , 28η , δεκάδες επετείων ματαίως επαιτούν να καταλάβουμε το νόημα τους , αλλά εμείς δέν μπορούμε , το παχύ μας έντερο γονιδιακά υπερεκτείνεται και κατακλύζει τμήμα τού εγκεφάλου .

Τα νοήματα τών επετείων δέν αφορούν πλέον αρχές , ιδανικά , ιδέες , καταστάσεις , ότι θές τέλος πάντων που να χρειάζεται μιά περίσκεψη , μια αναρώτηση , απλά υπάρχουν για να υπηρετούν το ωρολόγιον πρόγραμμα τών κομμάτων και τήν ανάγκη τής πλειοψηφίας τών συμμετεχόντων να συναντούν άπαξ ετησίως την φαντασίωση τού εφηβικού τους εαυτού , ένα ευχάριστο εισιτήριο για την ζωντοβολιά τών υπόλοιπων 364 ημερών τού χρόνου .

Η μέρα ξεκινάει με συνωστισμό στα πέριξ τής Ομονοίας για αγορά φρέντο , παλιοί γνώριμοι εμφανίζονται , πού μάς κατάντησαν οι αλήτες , καλό το καινούργιο αυτοκίνητο ; πήγατε στό νησί φέτος ; ελα μωρέ μικρή τήν έκανες την πισίνα , πράγματι στην Βουλιαγμένη είναι πιό καθαρός ο αέρας ,έβγαλες τίποτα έξω γιατί εδώ μάς κυβερνάν αλήτες . Ακολουθεί πορεία , περπάτημα , φωνή , θα πιαστούμε και αλά μπρατσέτα , θα υψώσουμε το χέρι , αργούμε γιατί κατουριέμαι , όχι τελειώσαμε .

Τώρα είναι τα ωραία , μέρα γιορτής για μεζεδοπωλεία , ταβέρνες , σουβλατζίδικα , φέρε και ξαναφέρε , τούρλωσα ρε φίλε , πάει 5 , θα πάρω το 4χ4 να πάω σπίτι , τί είπες , τιμή καί δόξα ; ναι εντάξει μωρέ , πάμε Σάββατο Αράχωβα ;

Λίγη σύνεση , λίγη σωφροσύνη , λίγη , έστω μέτρια με άσπρους καναπέδες και νυχοπόδαρα , λιγο τόσα δα.

apotis4stis5

Σας ενδιαφέρουν κι' αυτά...