Εκείνοι οι άνδρες που αποδείχτηκαν αγοράκια…

γιατί δεν έχουν την ωριμότητα να σηκώσουν κανενός είδους ευθύνη.

Είναι γεγονός πως σε οτιδήποτε καλούμαστε να επιλέξουμε, πρώτο και βασικότερο ρόλο παίζει η εικόνα, πόσο μάλλον στην επιλογή συντρόφου. Πρώτα τους ερωτεύονται τα μάτια μας και έπειτα το μυαλό μας. Τι συμβαίνει όμως όταν η εικόνα δεν ανταποκρίνεται στη πραγματικότητα; Τι συμβαίνει όταν ο άλλος προβάλλεται ως κάτι που δεν είναι;
Κάπου εκεί ξεκινάει μια μικρή και άρρωστη ιστορία…

Στα μάτια της; Ψηλός, μελαχρινός, με γκρίζους κροτάφους. Αποπνέει σοφία και σοβαρότητα. Ντύσιμο κυριλέ, απόλυτα ταιριαστό με το όλο του το στυλ. Αρρενωπός, μέσα στα ακριβά πουκάμισα και τα αξεσουάρ που επιλέγει. Η καρδιά της φτερουγίζει όταν το βλέπει. Φοβάται ότι δε θα του τραβήξει ποτέ τη προσοχή, μα το πετυχαίνει! Πασχίζει να τον κερδίσει φοβούμενη ότι δεν είναι αρκετά θηλυκό για τη « βσρύτητά» του! Ναι! Τελικά αυτή η γνωριμία καταλήγει σε κεραυνοβόλο έρωτα… είχε τον άντρα που πάντα ονειρευόταν! Γεμάτος χιούμορ, δραστηριότητες, ερωτικός, πνευματώδης!

Μια μέρα, πάνω στη συζήτηση, της αναφέρει, ότι το προηγούμενο βράδυ, πέρασε υπέροχα με «τα παιδιά»… στο μπαλκόνι , παίζοντας επιτραπέζια ως το πρωί! Κάπου εκεί δημιουργείται η πρώτη ρωγμή στην εικόνα που είχε σχηματίσει για εκείνον, και πιο σύντομα απ’ ότι περίμενε, επήλθαν κι άλλες. Μια για τις διακοπές του στο νησί, όπου μαζεύονταν «όλοι», καμία δεκαριά αγόρια και κορίτσια και πήγαιναν για μπάνιο σαν έφηβοι, ενώ ήδη διένυαν τη δεκαετία των δεύτερων «-άντα»! Μια για το ότι πέρασε η ώρα και έπρεπε να γυρίσουν, γιατί θα μάλωνε με τους γονείς του… μια για το ότι «τα παιδιά» που ανέφερε συνεχώς, δεν ήταν οι «κολλητοί» του, μα κάτι κοριτσάκια ηλικίας τουλάχιστον δεκαπέντε χρόνια μικρότερα από εκείνον!

Η εικόνα του είχε παραμορφωθεί εντελώς από τις πολλές ρωγμές που είχαν σχηματιστεί. Ο άντρας με τους γκρίζους κροτάφους, καταστρέφονταν, και ένα ανώριμο παιδί ξεπρόβαλλε μέσα από την ιδανική ως τότε εικόνα. Είχε πέσει ήδη στα μάτια της. Η φράση «αρσενικό μου» ,που της άρεσε τόσο να του λέει, είχε χάσει εντελώς το νόημά της, είχε πληγεί ανεπανόρθωτα. Όχι μόνο δε τονίζονταν πια η θηλυκότητά της, μα έπεφτε και η αυτοεκτίμησή της, δίπλα σε έναν άντρα όπου δε συμβάδιζε τελικά με την ηλικία του.

Αυτά είναι τα ανώριμα παιδιά, που προσπαθούν να χωρέσουν μέσα σε ρόλους, για να νιώσουν όλα όσα δε μπορούν να διεκδικήσουν από τη ζωή τους. Άνθρωποι δειλοί, που δε μπορείς να βασιστείς ή να τραβήξεις κοινή πορεία μαζί τους, ψεύτικοι όσο και τα συναισθήματα που σου πουλάνε Ανθρωπάκια που μόλις η ζωή τους βάλει να δοκιμάσουν τη γεύση μιας και μόνο εμπειρίας, από το ρόλο που με τόσο ταλέντο ξεπατικώνουν, τρέχουν φοβισμένα να κρυφτούν, γιατί δεν έχουν την ωριμότητα να σηκώσουν κανενός είδους ευθύνη.
Άντρες… που αποδείχτηκαν αγοράκια!

Μαρία Χαρίτου
anapnoes


Σας ενδιαφέρουν κι' αυτά...