Μεγάλη πληγή η ανικανότητα κι η ανημποριά!


τους λυπάμαι αλλά και τους φοβάμαι...

Μεγάλη πληγή η ανικανότητα κι η ανημποριά! Να μη «το ΄χεις» και να μη θες και να το βρεις...

Είναι κάποιοι τύποι ανθρώπων που λες και γεννήθηκαν οκνοί και δυσκίνητοι, πορεύονται στη ζωή τους χωρίς καμιά υπευθυνότητα, κατά συρροήν ευθυνόφοβοι, ακατάλληλοι επί παντός επιστητού, ζουν παρασιτικά, εις βάρος όσων σχετίζονται με κάποιον τρόπο μαζί τους.

Με καπέλο την ακατέργαστη ακαματοσύνη τους, δε τους ενδιαφέρει να γίνουν λειτουργικοί, ενεργοί και χρήσιμοι, παρά μόνο πως θα τη βγάλουν και σήμερα καθαρή!
Και καλά ν' αρκούνται να βάζουν σε μπελάδες με την ανικανότητά τους, τους ανθρώπους που από επιλογή βρίσκονται μαζί τους, ή αναγκαστικά λόγω κάποιας συγγένειας, πολλές φορές όμως, έχουν «θέσεις κλειδιά» κάνοντας δύσκολη τη ζωή των ανθρώπων που οφείλουν να συνυπάρξουν μαζί τους.

Αυτούς τους ανθρώπους τους λυπάμαι αλλά και τους φοβάμαι...
Γιατί είναι μια κατηγορία ανθρώπων με υψηλή επικινδυνότητα.
Όχι τόσο για τους ίδιους, μα περισσότερο για τους συνυπάρχοντες!
Είναι επικίνδυνοι οι ανίκανοι, γιατί μπορούν να γίνουν «ικανοί για όλα» αν χρειαστεί να σώσουν το τομαράκι τους!

Χριστίνα Ζαμπούνη
ewoman

Σας ενδιαφέρουν κι' αυτά...