Βιάζεσαι και η ζωή περνά


Αχ, αυτά τα όνειρα, κάποιες φορές είναι τόσο ωραιοποιημένα στο μυαλό.

Βιάζεσαι, το αισθάνομαι πως βιάζεσαι. Βιάζεσαι να περάσει η μέρα, ο μήνας, ο χρόνος. Κι αυτός μα και ο επόμενος, ίσως κι ο μεθεπόμενος. Βιάζεσαι να φτάσεις στον προορισμό σου, να τελειώσει αυτό το ταξίδι, να βγεις από τη βάρκα και να έχεις βρεθεί στο νησί σου.

Δεν κοιτάζεις γύρω σου. Δε χαζεύεις τα πουλιά που πετούν, δεν ακούς τον ήχο της θάλασσας. Το αισθάνομαι, τίποτα δεν αισθάνεσαι σε όλο αυτό το ταξίδι. Κι αυτό το “τίποτα” είναι χειρότερο από όλες τις δυστυχίες που θα μπορούσες να βιώσεις.

Όλα γύρω μας είναι τόσο όμορφα. Η Γη, ο ήλιος, ο ουρανός, ο κόσμος ολόκληρος είναι ένας παράδεισος, τίποτα όμως δεν βλέπεις. Έχεις τυφλωθεί από τη θέλησή σου να φτάσεις στην Ιθάκη σου, όπως ο Οδυσσέας και ο Καβάφης.

Φαντάζεσαι πως ο προορισμός θα σε ανταμείψει. Γι' αυτό, πιστεύεις πως μέσα σε αυτή τη βάρκα δεν πρόκειται να συναντήσεις τίποτα ενδιαφέρον, τίποτα αξιόλογο, τίποτα σπουδαίο. Βιάζεσαι να φτάσεις στην κορυφή, να δεις το όνειρο να γίνεται πραγματικότητα και δε βλέπεις τα μαθήματα που προσπαθεί να σου διδάξει η ζωή. Δε βλέπεις τις ευκαιρίες που σου παρουσιάζει, δε δίνεις αξία στις συμβουλές της. Βιάζεσαι και φοβάμαι για σένα. Δε θες να δεις, να νιώσεις, να παρατηρήσεις. Τα χρόνια περνούν γρήγορα όμως, χωρίς να το αντιληφθείς. Δεν αναγνωρίζεις καν τη διαφορά του ενός χρόνου από τον άλλον.

“Για μένα δεν έχουν διαφορά” μου λες. “Σε κανένα από αυτά δεν πραγματοποιήθηκε το όνειρο, οπότε όλα τα χρόνια είναι ίδια” λες.

Εκτός από εκείνη, τη μεγάλη χρονιά!

Τη χρονιά που τα ακροδάχτυλά σου αγγίζουν το όνειρο. Τέρμα πια οι βάρκες και οι θάλασσες. Έφτασες στη στεριά σου.

Ευτυχία φαντάζεσαι. Γέλια, χαρές. Ο απόλυτος παράδεισος.

Όμως το πρόσωπό σου για λίγο μόνο έλαμψε και το χαμόγελό σου πάγωσε ξανά. Βιάστηκες. Το όνειρο ήρθε, όμως δεν είναι όπως το φαντάστηκες.

Αχ, αυτά τα όνειρα, κάποιες φορές είναι τόσο ωραιοποιημένα στο μυαλό.
Ίσως βιάστηκες τόσο που μπέρδεψες το όνειρό σου με όνειρα άλλων. Ίσως βιάστηκες τόσο που έχασες το πραγματικό όνειρο στη διαδρομή.
Βιάστηκες και το όνειρο έγινε εφιάλτης.

Τζένη Ντεμιράϊ
ewoman

Σας ενδιαφέρουν κι' αυτά...