Αν δεν σε θαυμάζω τι να σε κάνω


Ραντεβού με την ψυχίατρο.

Περνάω καλά μαζί της.
Είναι πολύ ανοιχτό μυαλό,δεν χρησιμοποιεί την ξύλινη γλώσσα των γιατρών,με ορολογίες ιατρικές.

Μιλάμε πολύ, μιλάμε για όλα.

Μιλάμε για εμένα, μιλάμε γι αυτά που μου αρέσουν να κάνω,για αυτά που μου κάνουν την ψυχολογία καλύτερη.

Με ενθαρρύνει να κάνω αυτά που μου αρέσουν, να κάνω πράγματα που θα πολεμούν την κατάθλιψη, γιατί έχουμε χρόνο πολύ ακόμα για να την φτάσουμε εκεί που θέλουμε.

Μιλήσαμε και σήμερα για όλα, μιλήσαμε και για τους ανθρώπους γύρω μου.

Για όσους ενισχύουν την βελτίωση της θεραπείας μου και για όσους με την συμπεριφορά τους με σπρώχνουν στην βύθιση.
Γι αυτούς που δεν έχουν σύνδρομα και επιβραβεύουν τις προσπάθειες μου να εξελιχθώ και για όσους θέλουν να με κρατήσουν πίσω, χωρίς πρωτοβουλία και θέλω.

Μιλήσαμε για αγάπη.
Μιλήσαμε για σεβασμό.
Μιλήσαμε για θαυμασμό.

Καταλήξαμε πως δεν αρκεί να αγαπάς κάποιον, μπορείς να συμβιώσεις με κάποιον ακόμα και αν δεν τον αγαπάς.
Χωρίς σεβασμό και θαυμασμό όμως,δεν προχωράει.

Ισχύει.
Αυτά υπερτερούν.
Αυτά από μόνα τους μπορούν να φέρουν την αγάπη.

Μπερδεύουμε την αγάπη με την εξάρτηση, νομίζουμε πως αγαπάμε επειδή παρέχουμε υλικά αγαθά.

Όχι, αυτά δεν είναι αγάπη, είναι κάτι άλλο, όχι αγάπη.

Απλά δημιουργούν υποχρέωση απέναντι στον άλλον.
Μου χρωστάς, σου χρωστάω.

Όταν αγαπάς δεν χρωστάς και δεν σου χρωστάνε.

Όταν αγαπάς και θαυμάζεις, κάνεις και προσπάθεια να μοιάσεις, έστω,λίγο με αυτό που θαυμάζεις.
Όχι να αλλάξεις αυτό που είσαι, απλά να το βελτιώσεις.

Όταν αγαπάς, δεν ακυρώνεις αυτό που είναι ο άλλος γιατί δεν μπορείς να είσαι και εσύ κάτι ανάλογο.

Οι σχέσεις πρέπει να προάγουν τους ανθρώπους.

Αν σου βγάζει τον κακό εαυτό σου, εάν δεν σε βελτιώνει αν δεν προσπαθείς για το καλύτερο, τότε δεν είναι σχέση, είναι δεσμά.

Και εκεί έρχεται ο θαυμασμός, δεν θα συμβούν αυτά αν θαυμάζεις τον άλλον.

Και έτσι καταλήγουμε σε αρρωστημένες σχέσεις,συμβιβασμένες, νεκρές ουσιαστικά.
Σε ανθρώπους που καταπιέζουν τα θέλω τους.

Γεννιούνται τα αρνητικά τα τοξικά συναισθήματα.

Όχι,δεν θέλω έτσι κανέναν δίπλα μου, θέλω να καμαρώνω,να θαυμάζω τον άλλον.

Θέλω να είναι (και να είμαι) η αιτία που προσπαθεί να γίνει καλύτερος.

Δεν πρέπει να είναι έτσι οι σχέσεις.
Δεν πρέπει να είναι έτσι οι άνθρωποι.

Δεν είναι έτσι η αγάπη.

Κατερίνα Στραβαρίδη
eternal-radio

Σας ενδιαφέρουν κι' αυτά...