Πρόσεχε που πατάς, η ζωή είναι βήματα


Μην περπατάς άσκοπα. Ζήσε…

«Πρόσεχε που πατάς», μια φράση που ακούς από παιδί. Πόσο βάση δώσαμε σε αυτή την ερώτηση, ποιος σκέφτηκε πέρα από το προφανές , δηλαδή να μην κοιτάξει μόνο κάτω αλλά να κοιτάξει και μπροστά;

Ένα βήμα μπρος, δύο βήματα πίσω ή δύο μπρος και τρία πίσω. Μπορεί να μοιάζει με χορογραφία, αλλά δεν είναι, γιατί τα βήματα δεν είναι προκαθορισμένα και δεν είναι βασισμένα πάνω σε έναν τόνο που καθορίζει την ταχύτητα των βημάτων.

Δε ξέρεις αν θα «χορέψεις» σε χαρούμενο ή λυπημένο σκοπό, μάλλον η ζωή θα σε «χορέψει» σε σκοπούς που δεν περιμένεις και συ πρέπει να βρεις τη δύναμη να αντέξεις το ρυθμό. Άλλες φορές θα τον ακολουθήσεις, άλλες θα τον ξεπεράσεις και κάποιες άλλες φορές θα σε αφήσει πίσω, σαν θεατής να κοιτάς το σώμα σου να «χορεύει» όπως μια μαριονέτα που την κουνάνε αόρατα σχοινιά.

Ένα παλιό λατινικό ρητό λέει «Via trita, via tuta», που σημαίνει «Δρόμος περπατημένος, δρόμος σίγουρος».

Μπορείς δηλαδή, να κάνεις ασφαλή βήματα, γιατί ξέρεις τι θα ακολουθήσει, ξέρεις πού θα πας. Είναι ένας δρόμος για όσους δεν τους αρέσουν οι εκπλήξεις και το σέβομαι , το κατανοώ, γιατί σημαίνει μια ήσυχη ζωή, χωρίς άγχος.

Αλλά υπάρχει και η άλλη πλευρά που θέλει να ζήσει έντονα. Όπως είπε ο Κάρλος Καστανέντα, «Δεν έχει σημασία ποιο μονοπάτι θα διαλέξεις. Υπάρχουν ένα εκατομμύριο μονοπάτια και όλα είναι ίδια, γιατί δεν οδηγούν πουθενά. Αρκεί το μονοπάτι να το ακολουθήσεις, χωρίς φόβο και χωρίς φιλοδοξία. Και αρκεί το μονοπάτι να έχει καρδιά».

Κάνε δηλαδή τα βήματά σου, ακολουθώντας την καρδιά σου.

Μην περπατάς άσκοπα. Ζήσε…

Μαντώ Μάκκα
ewoman

Σας ενδιαφέρουν κι' αυτά...