Γάμος θα πει εμπιστοσύνη


Διότι το ζητούμενο είναι η επικοινωνία! Με κάθε τρόπο και κόστος!

Άκουσα σε μια συζήτηση ότι ο γάμος είναι ένας «συνεταιρισμός» όπου αμφότεροι οι εταίροι, έχουν κάποιες υποχρεώσεις όπως σε κάθε τέτοια σχέση! Προσωπικά δεν το έχω σκεφτεί ποτέ έτσι, οπότε δε ξέρω αν συμφωνώ ή πόσο πολύ διαφωνώ! Πάντως το βρίσκω πολύ ισοπεδωτικό και εντελώς «κοινότυπο».

Για την ιστορία, με τον άντρα μου παντρευτήκαμε από έρωτα που θα τον έλεγε και κανείς και «τρελό!»

Μετά από 25 χρόνια συμπόρευσης και παρατηρώντας κι άλλα γνωστά μας ζευγάρια -κάποια που παντρεύτηκαν από έρωτα και κάποια επειδή «έτυχε»- διαπιστώνω πως καθώς περνούν τα χρόνια δεν έχει και πολύ μεγάλη σημασία τελικά, αν η σχέση ξεκίνησε από έρωτα ή από τύχη, για να ριζώσει...

Και η τύχη μπορεί να σε δικαιώσει ή να σε ξεγελάσει όσο κι ο έρωτας...

Πιστεύω πως δεν υπάρχουν μαγικές συνταγές και μυστικά επιτυχίας ενός γάμου!

Η αξία της σχέσης κρίνεται στη διάρκεια που έχει στο χρόνο και το πόσο ανθεκτική θα αποβεί από τα υλικά που θα τη χτίσουμε!

Ο «συντροφικός έρωτας» ζυμώνεται με τα χρόνια μαζί με κείνα τα μικρά και καθημερινά που δίνουν αξία στις στιγμές και μας κάνουν να νιώθουμε «σημαντικοί» για τον άνθρωπό μας!

Στα αυθόρμητα: «Πάρε τηλέφωνο αν αργήσεις», «Μην τρέχεις στο δρόμο», «Σκεπάσου, θα κρυώσεις» …

Μέσα στο πρώτο χαμόγελο της μέρας την ώρα που παλεύει να ξεκολλήσει το μάτι σου στο πρωινό ξύπνημα για να συναντήσει το μισόκλειστο δικό του...

Μέσα στο χουχούλιασμα και στην προσπάθεια να σου ζεστάνει τα παγωμένα πόδια, μετά απ' τον καυγά που σ' έκανε ν' αρπάξεις το μαξιλαράκι σου και να κοιμηθείς αγκαλιά με το πείσμα σου στον καναπέ...

Μέσα στο αίσθημα ασφάλειας που σου παρέχει η αγκαλιά του, και στα «εγώ είμαι εδώ» κάθε που είσαι πελαγωμένη…

Αυτό είναι ο γάμος! Εμπιστοσύνη και πάμε μαζί «χέρι-χέρι» για το υπόλοιπο της ζωής.

Γιατί αν δεν εμπιστεύεσαι τον άλλον και δεν αφήνεσαι, τι το θες;

Φίλους/ες έχεις. Αυτός/ή που θα είναι πάντα δίπλα σου όμως πρέπει να έχει το 100% του εαυτού σου και να έχεις του δικού του. Αυτή είναι κι η μεγαλύτερη κατάκτηση μέσα στο γάμο: Να μοιράζεσαι! Να δίνεις και να παίρνεις!

Ο σύντροφος είναι (ή καλύτερα πρέπει να είναι…) ο καθρέφτης σου…

Μίλα του σαν να μιλάς στον εαυτό σου και μην αφήσεις να μπει ποτέ ανάμεσά σας η απόσταση της σιωπής!

Μίλα του, χωρίς περιστροφές, χωρίς δεύτερες σκέψεις, όπως μιλάς στον εαυτό σου!

Διότι το ζητούμενο είναι η επικοινωνία! Με κάθε τρόπο και κόστος!

Ένα ζευγάρι δεν είναι μόνο σαρκική επαφή και συνταίριασμα απόψεων.

Πρέπει να αποτινάξουμε κάθε εγωισμό και να μιλάμε κυριολεκτικά στον σύντροφό μας ως εαυτόν και χωρίς το φόβο ότι μπορούμε να εκτεθούμε!

Και τότε σίγουρα θα είμαστε κερδισμένοι και γιατί όχι; Και ευτυχισμένοι!

Χριστίνα Ζαμπούνη
ewoman

Σας ενδιαφέρουν κι' αυτά...