Επειδή μου έδειξες πώς να αγαπώ…


Για όλα αυτά, είσαι άνθρωπός μου!

Επειδή δεν χρειάζεται να μιλήσουμε πολύ για να επικοινωνήσουμε ουσιαστικά. Αρκεί να διαβάσουμε ο ένας τα μάτια του άλλου, και τα λόγια απλά επαληθεύουν όσα ήδη ξέρουμε.

Επειδή είμαστε ειλικρινείς μεταξύ μας και μας αρέσει να μοιραζόμαστε τα πάντα. Μπορούμε ακόμη και να μην είμαστε πάντα δυνατοί, αλλά να γίνουμε ευάλωτοι, γιατί χωράει και αυτός ο εαυτός μας στη σχέση μας.

Επειδή εμπιστευόμαστε ο ένας τον άλλον και είναι ασφαλές να φανερώσουμε όλα μας τα χαρτιά, σίγουροι πως το παιχνίδι μεταξύ μας θα συνεχίσει να έχει ενδιαφέρον.

Επειδή σεβόμαστε ο ένας τις ανάγκες και τις επιθυμίες του άλλου και ενώ περπατάμε πλάι- πλάι, ο καθένας χαράζει τη δική του προσωπική πορεία. Επειδή είμαστε συμπληρωματικοί. Ο ένας μαθαίνει από τον άλλον συνεχώς και μαζί δημιουργούμε την πιο ολοκληρωμένη ομάδα.

Επειδή είσαι μια οικεία φιγούρα μέσα στο πλήθος που με κάνει να νιώθω σαν να βρίσκομαι στην ασφάλεια του σπιτιού μου. Και επειδή όταν χάνομαι και αναρωτιέμαι ποια είμαι, καθρεφτίζομαι στα μάτια σου.

Για όλα αυτά, είσαι άνθρωπός μου! Και ξέρω ότι στη ζωή άνθρωποι έρχονται και άνθρωποι φεύγουν… Όμως δεν είναι όλοι το ίδιο, με κάποιους η αλληλεπίδραση γεννά μαγεία.

Έφη Αβραμηλά- φοιτήτρια Αρχιτεκτονικής Ε.Μ.Π.
enallaktikidrasi

Σας ενδιαφέρουν κι' αυτά...