Δεν αλλάζουν οι άνθρωποι. Μόνο τα συναισθήματα


Και συμβαίνει από το πουθένα.

Αλλάζουν οι άνθρωποι; Δεν ξέρω.
Αλλάζουν σίγουρα όμως τα συναισθήματα.
Ξεθωριάζουν.
Σβήνουν.
Κάθε μέρα όλο και περισσότερο ή μια και καλή.


Πολλές φορές χρειάζεται να βγαίνεις έξω από μια κατάσταση και να παρατηρείς.
Ανθρώπους και συμπεριφορές.
Το πριν και το μετά.
Κατά την διάρκεια πολλές φορές απλά αυταπατάσαι.

Όλοι όταν γνωρίζουμε κάποιον στην αρχή τα βλέπουμε παραμυθένια, ρομαντικά, ονειρικά.
Υπάρχουν και αυτές οι σχέσεις βέβαια, αλλά ας είμαστε ρεαλιστές.
Αρχικά πολλά λέμε, πολλά δείχνουμε, πολλά κάνουμε.
Είναι αυτό το μυστήριο, λίγο ότι ενθουσιαζόμαστε, λίγο ότι μυθοποιούμε πρόσωπα και καταστάσεις.

Τον άλλον τον βλέπεις τέλειο και είναι οκ αυτό, φυσιολογικό είναι η αρχή.

Τι γίνεται όμως στο τέλος;

Από εκεί που τον άλλον τον βλέπεις δυο μέτρα ξαφνικά δεν τον βλέπεις καν.

Όχι γιατί δεν υπάρχει.
Όχι γιατί είναι κοντός.
Απλά γιατί ήταν μια φούσκα.
Και δεν έσκασε απότομα.
Απλά εσύ αργούσες να την δεις.

Πόσο να αιωρείται στον αέρα άλλωστε.
Πόσο να έχεις τυφλωθεί απ´ τον ήλιο.
Φούσκα ήταν και θα έσκαγε.
Έτσι γίνεται και με τους ανθρώπους.

Έρχεται η μέρα που απλά ξενέρωνεις.
Και είναι πολύ πιο απλό από όσο φαντάζεσαι.
Πολύ πιο εύκολο από όσο νομίζεις.
Και συμβαίνει από το πουθένα.
Απομυθοποίηση λέγεται.

Μαρία Χριστίνα Σωτήρου
ewoman

Σας ενδιαφέρουν κι' αυτά...