Θα ήθελα μια μέρα να γίνω καθώς γουστάρω για λίγο


Κράτα με να σε κρατώ… γιατί αν με αφήσεις απλά δεν θα σε κυνηγήσω.

Θα ήθελα έτσι μια μέρα για την αλητεία να μην είμαι εγώ.
Να αφήσω το καθώς πρέπει μου, να κάθεται αναπαυτικά στην πολυθρόνα, με την κούπα του πικρού ελληνικού γεμάτη και να του την κοπανήσω.
Θα γίνω καθώς γουστάρω για λίγο. 
Να σου κάνω όλα αυτά που εσύ θεωρείς ότι σου οφείλω, αν και πότε δεν πήρα δελτίο παραγγελίας στα χέρια μου.
Να γίνω το ανάποδο μου και ναι η έκφραση της απορίας στην μούρη σου να μου φωνάζει… Γιατί; 
Γιατί; Θα σου πω.
Γιατί έτσι είναι ότι οφείλεις πρέπει να το πληρώνεις με αντίστοιχο αντάλλαγμα. Άγραφοι νόμοι που μας κυριεύουν υπάρχουν και θα υπάρχουν για πάντα.
Θέλω επίσης να μπορώ να σε βλέπω να μην το απολαμβάνεις. Γιατί θα ανακαλύπτεις και εσύ ότι αυτά που θεωρούσες για σοβαρά πράγματα προς αγορά, ήταν καπρίτσιο για να δεις πόση δύναμη ασκείς στο μυαλό μου.
Ξέρεις το δεδομένο γίνεται πανεύκολα ζητούμενο.
Το ζητούμενο όμως όταν ελευθερωθεί, δεν ξαναγίνεται δεδομένο με την καμία.
Κράτα με να σε κρατώ… γιατί αν με αφήσεις απλά δεν θα σε κυνηγήσω.
Το γούσταρα το έκανα.
Επιστροφή τώρα.

Της Δικαίας Μαραβέλια
anapnoes

Σας ενδιαφέρουν κι' αυτά...