Μην κάνεις βήμα προς το μέρος μου, ο δρόμος είναι φραγμένος


Δεν είναι απειλή, αν συνεχίσεις, όλα θα γίνουν.

Μην προχωρήσεις βήμα προς το μέρος μου, δεν είμαι για σένα. Δε θέλω τις ευκολίες, θέλω τα χαστούκια, τα μαθήματα, τις αγάπες, το ρίσκο. Δεν είμαστε όλοι βολικοί, ούτε κυκλοφορούμε με τα πόδια ανοιχτά για έναν άκυρο οργασμό. Ψάχνουμε κάτι αληθινό, να μας καυλώνει ακαριαία κι αέναα.

Αφού λοιπόν έγινε ξεκάθαρο, πόσα θα έδινε ο καθένας, το χάσαμε στη μοιρασιά γιατί δεν ήξερες, ούτε να δίνεις ούτε να παίρνεις. Μετράς την καύλα σου με τα προφυλακτικά που χρησιμοποιείς κι ό,τι σου τύχει παραπάνω το κοιτάς με απορία σαν καλός μαλάκας. Γεννήθηκες για να γαμάς, νομίζεις, γιατί ν’ αγαπάς είναι πολύ ζόρικο. Καλά κάνεις! Ό,τι δε φτάνουμε, το φτύνουμε, γιατί είμαστε «μαγκάκια».

Μην προχωρήσεις βήμα προς το μέρος μου. Άργησα πολύ να δω, άργησα ν’ ανοίξω τα μάτια μου σ’ ό,τι ήταν διάφανο μπροστά μου. Ήθελα να πιστέψω ότι ήσουν πιο πάνω, αλλά τα κατάφερες να με κοροϊδέψεις και σ’ αυτό. Ήσουν καλύτερος ψεύτης και μεγαλύτερος χέστης από μένα. Δε με νοιάζει τι ένιωσες, δε με νοιάζει τι νιώθεις, ούτε πώς προχωράς πιο πέρα.

Μείνε με αυτά που επέλεξες, με εκείνες που διάλεξες κι όλες οι ευχές μου δικές σας. Ζήσε, όπως ξέρεις να ζεις! Τόσο καιρό σου πήρε να τελειοποιήσεις το προφίλ σου, όλο και κάποια θα βρεθεί να το προσκυνήσει. Μακριά μου να είναι όλα αυτά, κι ας είναι δικά σου. Μην κάνεις βήμα προς το μέρος μου, ο δρόμος είναι φραγμένος. Έχω χτιστεί από μίσος, αδιαφορία, υποκρισία και ψέμα αδυσώπητο.

Δεν είσαι φταίχτης, μαλάκας είσαι, αγόρι μου, κι αυτό είναι ακόμη χειρότερο. Δεν έχεις μπέσα ούτε τσίπα, κι εγώ χρειάζομαι φιάλες αγάπης περισσότερο απ’ το οξυγόνο που αναπνέω. Τράβα, λοιπόν, σ’ αυτά που δημιούργησες και καμαρώνεις, γιατί να σου πω και κάτι άλλο; Δεν είσαι για παραπέρα, ούτε για μένα. Έτσι είναι πιο εύκολο.

Μην κάνεις ούτε βήμα προς το μέρος μου. Μπορώ να γίνω πιο σκοτεινή απ’ τη νύχτα που με πούλησες, πιο σκάρτη από σένα, πιο φτηνή από κάθε άλλη που γνώρισες ως τώρα και μπορώ να μείνω πιο μόνη απ’ ό,τι ήμουν όταν με βρήκες. Δεν είναι θέμα εγωισμού ή αυτοσεβασμού, ακόμη και η λέξη αξιοπρέπεια δε μ’ αρέσει. Είναι οι προτεραιότητες που μου ζαλίζουν το ρημαδοκέφαλο. Οι λάθος επιλογές μου, όλο αυτό το τζάμπα που είναι πανάκριβο τελικά.

Μην προχωρήσεις βήμα προς το μέρος μου, στ’ αλήθεια σου λέω, δε θα ξέρεις τι να με κάνεις. Δεν είμαι για τα μούτρα σου, δεν είμαι για τα δόντια σου και σίγουρα όχι για το κρεβάτι σου. Είναι τόσο άκυρη, τόσο βαθιά ακατάλληλη η διαδρομή σου, που δε μου κάνει ούτε για ένα γαμημένο βήμα στο πλευρό σου. Κι όσο γι’ αυτά τα ματωμένα συναισθήματα που έχω για σένα, δεν μπορείς να τα καταλάβεις κι ούτε θα σ’ αφήσω να τα θυμηθείς ξανά.

Μην προχωρήσεις βήμα προς το μέρος μου. Δεν μπορώ να κλείσω τα μάτια σ’ αυτό που βλέπω, αυτιά σ’ ό,τι ακούω, μυαλό σ’ αυτό που ξέρω. Με μπέρδεψες μάλλον με κάποια άλλη. Εύκολη, έτοιμη και βολική. Τι νόμιζες ότι αστειεύομαι; Δεν τα βγάζεις πέρα μαζί μου. Έκανες το λάθος να με κάνεις να σε πιστέψω, έκανες το λάθος ν’ ασχοληθώ μαζί σου, τώρα πρέπει να κάνω όλες τις ευχές σου αληθινές.

Μην προχωρήσεις βήμα προς το μέρος μου. Δεν είναι απειλή, αν συνεχίσεις, όλα θα γίνουν.

Γράφει η Maya Kappa
pillowfights

Σας ενδιαφέρουν κι' αυτά...