Μπορεί να το παίζω μαλάκας, αλλά, δυστυχώς για σένα, δεν είμαι…


Και σίγουρα δε θα σου αρέσει.

Για κοίτα με καλά.
Μέτρησέ με. Ζύγιασέ με, που λένε και στο χωριό μου.
Για πόσο χαζό με περνάς; Πόση αφέλεια και κουταμάρα θεωρείς ότι έχω πάνω μου;
Άσε, μην απαντήσεις γιατί θα πέσεις έξω.
Άλλο νομίζεις κι άλλο είμαι. Και με υποτιμάς ενώ δεν πρέπει.
Καθόλου δεν πρέπει…
Φίλε πας να φας το κεφάλι σου. Περνιέσαι για έξυπνος και κάνεις τα δικά σου. Πατάς πάνω στο φιλότιμό μου και σε αυτό που θεωρείς χαζομάρα μου για να πετύχεις τα δικά σου.
Μάντεψε! Ξέρω πολύ καλά και πώς τα σκέφτεσαι και πώς θέλεις να σου βγουν τα πράγματα.
Ξέρω τα πάντα αλλά επιλέγω να σωπαίνω.
Σωπαίνω για να διατηρήσω ισορροπίες, για να μην τα κάνω μπουρδέλο όλα. Για να μπορούμε να λέμε μια καλημέρα σαν άνθρωποι κι όχι να στρίβεις να κρυφτείς βλέποντάς με.
Ναι, φίλε, εσύ θα τρέχεις να κρυφτείς γιατί εγώ δεν έχω για τίποτα να ντραπώ.
Το να προσπαθείς να εκμεταλλευτείς την καλοσύνη μου, το να ζητάς να επωφεληθείς από την καλή μου πρόθεση, είναι τουλάχιστον ανήθικο.
Και μπορεί εσύ να μην τολμάς να πεις έτσι τον εαυτούλη σου, εγώ όμως έτσι σε λέω.
Ανήθικο.
Και σε αφήνω να νομίζεις ότι με δουλεύεις. Σε αφήνω να με νομίζεις αφελή, χαζό κι εύκολα χειραγωγήσιμο.
Αλλά δεν είμαι. Ξέρω πολύ καλά και τι μου γίνεται και πού το πας. Και τις νίκες που νομίζεις ότι κέρδισες μαζί μου, εγώ στις χάρισα. Γιατί έτσι ήθελα, γιατί δε με πείραζε να χάσω. Γιατί ήθελα να κερδίσεις.
Αλλά η στάση σου με ενοχλεί. Αφού ρε βλάκα ξέρεις ότι είμαι φιλότιμος άνθρωπος. Ξέρεις ότι νοιάζομαι, ότι ΣΕ νοιάζομαι και πως ό,τι χρειαστείς θαμαι εκεί. Γιατί να μου φερθείς σκάρτα;
Γιατί να με υποτιμήσεις έτσι και να πας να μου τη φέρεις;
Γιατί απλά δε ζητάς αυτό που θέλεις; Ζήτα το και το πιθανότερο είναι ότι θα σου δοθεί. Όταν δε δίνω σημαίνει ότι δεν μπορώ να δώσω, όχι ότι δε θέλω.
Από τη μια γελάω με το πόσο σκάρτος είσαι κι από την άλλη θέλω να βάλω τα κλάματα από θυμό κι απογοήτευση.
Κρίμα.
Άλλα πίστευα για σένα. Αλλά είναι αυτές οι ρημάδες οι αλήθειες που δεν κρύβονται. Πας να τις θάψεις κι αυτές βρωμάνε τόσο που αποκαλύπτουν τη θέση τους, τη φύση τους, τη σαπίλα τους.
Κρίμα. Πολύ κρίμα.
Πίστευε εσύ ότι μου την έφερες. Μείνε στην πλάνη σου και κανόνισε την πορεία σου. Μια φορά το παίζω χαζός. Μια φορά δικαιολογώ την υποτίμηση.
Τη δεύτερη δε θα σου χαριστώ. Τότε θα με δεις όπως ποτέ σου δε με είδες.
Και σίγουρα δε θα σου αρέσει.
Τον καλό πολλές φορές τον λένε και μαλάκα.
Πίστεψέ με: Τις περισσότερες φορές απλά το παίζει. Σχεδόν ποτέ δεν είναι…

Της Στεύης Τσούτση
diaforetiko

Σας ενδιαφέρουν κι' αυτά...