Μόνο κρασί, μόνο θάλασσα ή και έναν έρωτα;


Πόσα χάδια έμειναν ορφανά και πόσα φιλιά δε δόθηκαν ξανά.

Λίγο κρασί, λίγο θάλασσα…

Και το αγόρι σου; Ή μήπως οι φίλες σου; Ή μήπως μόνη σου;

Πως θα περάσεις εσύ το καλοκαίρι φέτος; Θα υποκύψεις στην ερωτική του διάθεση ή σου αρκεί μόνο το κρασί και η θάλασσα;

Αποζητάς τον έρωτα του καλοκαιριού, που ίσως να σβήσει με τα πρώτα συννεφάκια ή προτιμάς τον έρωτα των υπολοίπων, πιο ακίνδυνων θεωρητικά, εποχών; Θέλεις την ησυχία σου ή… την ανησυχία σου;

Είναι θέμα επιλογής άραγε οι καλοκαιρινοί έρωτες ή συμβαίνουν τυχαία; Μας έλκει και μας εμπνέει η ξενοιασιά του καλοκαιριού να ερωτευθούμε ή απλά τυχαίνει όπως τόσα άλλα πράγματα στη ζωή μας;

Φοβάσαι να ερωτευθείς καλοκαίρι; Σου αρκούν λίγες ημέρες έναντι; Έναντι στην ευτυχία και τα έντονα συναισθήματα; Στο πεπερασμένο της σχέσης, στο έντονο της στιγμής, στο λίγο του χρόνου; Το θεωρείς εμπειρία που πρέπει να ζήσεις έστω και μία φορά ή σχέση που απαιτεί δύο για να δυναμώσει; Προσπάθεια και δόσιμο, δέσιμο και αγάπη; Πόσα από όλα αυτά μπορείς να επενδύσεις στη σχέση του καλοκαιρού, στο αεράκι που φυσά, στο μπλε της θάλασσας, στην άκρη του γιαλού, στην άμμο που χρυσίζει κάτω από τον ήλιο; Πόσο εαυτό θα δώσεις για να πάρεις;

Είναι καταδικασμένοι να αποτύχουν οι καλοκαιρινοί έρωτες, να χαθούν, να ξεπλυθούν στον ήλιο και τη θάλασσα του νησιού; Ή να κρατηθούν, να στεριώσουν και να ριζώσουν στην καρδιά και το νου; Να θεριέψουν ή να μικρύνουν, όπως το καράβι που ξεμακραίνει από το λιμάνι του νησιού; Καθώς θα τον χαιρετάς από το κατάστρωμα, κουβαλώντας μαζί σου στην επιστροφή, τον πόνο και την θλίψη… Για τον έρωτα που έμεινε πίσω και για τις διακοπές που τελείωσαν. Για τις υποσχέσεις που δόθηκαν μαζί με το τελευταίο φιλί. Εκείνο του αποχαιρετισμού, της τελευταίας αγκαλιάς. Το χάδι στα μαλλιά, τα τελευταία λόγια. Κι εκείνο το άγγιγμα που καίει τα δάχτυλα, καθώς ξεμακραίνουν, καθώς χωρίζονται…. Για εκείνο το τελευταίο “δεν θα χαθούμε εμείς”….

Πόσες σχέσεις χάθηκαν, πόσα λόγια έσβησαν, πόσα καράβια ξεμάκρυναν. Πόσα χάδια έμειναν ορφανά και πόσα φιλιά δε δόθηκαν ξανά. Πόσες αναμνήσεις ζέσταναν τα πρώτα κρύα του φθινοπώρου και πόσα φύλλα σκέπασαν τελικά τον έρωτα που κρύφτηκε σε μια γωνιά. Ώσπου ξεχάστηκε….

Και τώρα είναι πάλι καλοκαίρι… Ήλιος, θάλασσα, ξενοιασιά… Κι εσύ θέλεις να αποτινάξεις το χειμώνα από πάνω σου. Αλλά και στην καρδιά σου. Τι θα επιλέξεις φέτος;

Μόνο κρασί, μόνο θάλασσα ή και έναν έρωτα;

Της Λουκίας Πέτρου
anapnoes

Σας ενδιαφέρουν κι' αυτά...