Ώρα να υποδεχθώ τον καινούργιο μου εαυτό


Θ’ανοίξω τα χέρια μου, θα κλείσω τα μάτια…

Θα εξαφανιστώ!
Δεν είναι πως δε στο είχα πει. Απλά δε με άκουσες όταν ήταν η στιγμή.
Θα εξαφανιστώ! Απ’όλους τους φόβους θ’ απαλλαγώ.
Ξαφνικά, έτσι απλά θα χαθώ, χωρίς σταθμό, χωρίς προορισμό.
Θα έχω μόνη αποσκευή την ελπίδα μου και την τσαλακωμένη μοίρα μου.
Θα ξαπλώσω κάτω από τον ήλιο και θα λυτρωθώ. Θα κοιμηθώ κάτω από το φεγγάρι και θα ονειρευτώ.
Όταν θα έρθει η στιγμή, θα βρω πάλι εκείνη την παιδική ψυχή που εδώ και καιρό έχει εξαφανίσει η ενήλική μου σοβαρή λογική…
Θα περπατήσω ξιπόλυτη στην άμμο.
Θ’ ανέβω σ’ ένα καΐκι απάνω. Θα βουτήξω και θα βρω κοράλλια και κοχύλια, μαγικού βυθού στολίδια.
Θ’ανοίξω τα χέρια μου, θα κλείσω τα μάτια… και θα ρουφήξω όλου του Αιγαίου την γαλήνη και ελευθερία.
Θα κοιτάξω ψηλά τον γαλάζιο ουρανό και τότε, για πρώτη φορά, θα αγκαλιάσω και θα υποδεχθώ τον καινούργιο μου εαυτό…

Της Χρύσας Κατσιτοπούλου
anapnoes

Σας ενδιαφέρουν κι' αυτά...