Γιατί το μόνος πάντοτε θα χάνει απ’ το μαζί…


Αρκεί να το καταλάβεις εγκαίρως και να μην κλειστείς.

Κλείνεσαι.
Έρχονται τα ζόρια κι εσύ δε μοιράζεσαι, δεν εξωτερικεύεις όσα έχεις στο κεφάλι σου.
Απομονώνεσαι από όλους και όλα. Λες πως έτσι είναι το καλύτερο.
Μα δεν είναι.
Στο έχω ξαναπεί μάτια μου, τίποτα δε λύνεται στη μοναξιά του. Τίποτα δεν περνάει δίχως έναν ώμο να κλάψεις, να παραπονεθείς, να στηριχτείς. Κι ας μην τον χρησιμοποιήσεις, να ξέρεις ότι υπάρχει. Ακόμη κι έτσι όλα είναι καλύτερα.
Μην αφήνεις το κακό να πολλαπλασιάζεται. Μην του χαρίζεις και τη μοναξιά σου για να έρθει να σε τσακίσει χειρότερα. Ξέρω, η ζωή δεν είναι εύκολη… Το ξέρεις δα καλά κι εσύ.
Μην την κάνεις δυσκολότερη παλεύοντας μονάχος.
Μοιράσου.
Καταστάσεις, σκέψεις, αισθήματα, λέξεις.
Κι όλα θα πάνε καλύτερα. Όχι απαραίτητα στη ζωή σου, αυτό δεν μπορείς πάντα να το ορίσεις άλλωστε. Αλλά μέσα σου.
Όλα είναι καλύτερα μέσα σου όταν υπάρχουν άνθρωποι που σε κατανοούν και θέλουν να σε στηρίξουν.
Ναι, γιατί υπάρχουν άνθρωποι που σε νοιάζονται και θέλουν να είναι δίπλα σου.
Μην τους απομονώνεις. Μην τους μπλοκάρεις αγαπώντας τη μοναξιά σου.
Άσε τους να επιμείνουν. Άσε τους να σου σταθούν. Άσε τους να παλέψουν για σένα με όποιο μέσο μπορούν.
Όπως θα πάλευες κι εσύ γι’αυτούς.
Γιατί έτσι είναι οι σχέσεις. Έτσι είναι η αγάπη των ανθρώπων. Όταν δίνεται, πολλαπλασιάζεται, όταν παλεύεται γίνεται ολοένα και πιο πολύτιμη.
Να την παλεύεις την αγάπη των ανθρώπων σου. Και μην τη ζητάς στα δύσκολα. Απλά επίτρεψέ τους να στη δώσουν. Αυτοί θα βρουν τον τρόπο και το χρόνο να το κάνουν.
Θα σταθούν στο πλάι σου και θα δεις ότι όλα τότε θα είναι πιο φωτεινά. Τις μαυρίζει τις καταστάσεις η μοναξιά, γι’αυτό να μην την προτιμάς.
Παράτα την και τράβα στους ανθρώπους σου. Άσε τους να σε κανακέψουν, να σε παρηγορήσουν, να σε ξυπνήσουν, να σε μαλώσουν, να σε συμβουλεύσουν.
Άσε τους να είναι εκεί στη ζόρικη στιγμή σου.
Γιατί έτσι πρέπει.
Γιατί είναι νόμος απαράβατος σε τούτο δω το Σύμπαν που αναπνέουμε, το μαζί να είναι πάντα η καλύτερη λύση.
Γιατί το μόνος πάντοτε θα χάνει από το μαζί.
Αρκεί να το καταλάβεις εγκαίρως και να μην κλειστείς.
Αρκεί να εμπιστευτείς την αγάπη και την έννοια.
Αρκεί να αφεθείς.
Μπορείς;

Της Στεύης Τσούτση
diaforetiko

Σας ενδιαφέρουν κι' αυτά...