Μάνα σε κάνουν τα παιδιά…


Το φως της σκοτεινής ζωής μας.

Μάνα ή μαμά ή μητέρα, είναι τίτλος;
Όχι θα σου πω εγώ τι είναι.
Μάνα, είναι σαν την καρδιά που δεν σταματά, που στα δύσκολα δουλεύει πιο πολύ, που στα εύκολα δεν μπαίνει στο ρελαντί, που και σε κατάσταση καταστολής πάλι είναι παρούσα.
Μαμά είναι αυτή που δεν κοιμάται αν δεν κοιμηθούν όλοι, που δεν τρώει αν δεν χορτάσουν όλοι.
Που πάντα έχει να δώσει γιατί έτσι είναι από την φύση της.
Μητέρα είναι αυτη που επέλεξες εσύ αγαπητέ μου άντρα, για να φέρει τα παιδιά σας στο κόσμο γιατί χωρίς αυτή είσαι ολόκληρος μα μισός.
Μάνα, μητέρα, μαμά, είναι οι λέξεις που μόνο στις πράξεις βλέπεις το μεγαλείο τους…
Μάνα δεν είναι μόνο αυτη που τίκτει, μάνα γίνεσαι δεν γεννιέσαι.
Υπάρχει όμως και άλλη όψη του νομίσματος.
Υπάρχουν και κάποιες μάνες που αν ήξεραν τι πόνο θα περνούσαν τα παιδιά τους στην ζωή ίσως να επέλεγαν να μην τα γεννούσαν ποτέ.
Όμως είναι αυτό το άγνωστο που όταν γίνεται γνωστό είναι πλέον αργά.
Είναι αυτή η αλλαγή από το σκοτάδι στο φως που κάνει τη διαφορά.
Το φως της σκοτεινής ζωής μας.
Γιατί τα παιδιά μόνο φως μπορούν να είναι. Τα παιδιά βάλσαμο στις άχρωμες ζωές μας, με ένα γέλιο και ένα κλάμα, τολμούν και ρίχνουν τα οχυρά της σιωπής που σηκώνουμε εμείς οι σοφοί μεγάλοι, πετραδάκι πετραδάκι.
Δίνουν νόημα σε υπάρξεις που ξέχασαν τον προορισμό τους και παίρνουν με τρόπο μαγικό, καθετί αρνητικό με μια και μόνο αγκαλιά.
Όλα αυτά με ένα όρο να θες να αφήσεις το φως να τρυπώσει από την καθαρή μάτια του στην ζωή σου.
Μάνα σε κάνουν τα παιδιά.
Μάνα… αφιερωμένο στα δικά μου παιδιά!

Της Δικαίας Μαραβέλια
anapnoes

Σας ενδιαφέρουν κι' αυτά...