#Snake_Snack: σφάξ’ την μπας και στρώσει


Δυο παπαριές μας κάνουν μιά αλήθεια. Σωστό; Λάθος! Εντελώς λάθος!

Παπαριά γυναικεία: “Εγώ τον άντρα τον θέλω κυνηγό, να με διεκδικεί!”

Παπαριά ανδρική: “Έτσι είμαι εγώ! Κυνηγός! Δεν μπορώ με μια γυναίκα.”

Αλήθεια καθολική και παγκόσμια: “Οι γυναίκες προτιμούν τους άνδρες κυνηγούς.”

Δυο παπαριές μας κάνουν μιά αλήθεια. Σωστό; Λάθος! Εντελώς λάθος!

“Σπάστα και ξαναρίχτα!”, φωνάζει ο καραφλός κυριούλης με τα γυαλάκια, κουνώντας χεράκι από το βάθος της αιθούσης.

Τυπικόν δείγμα θηλυκού υπερασπιστή σπηλιάς, επίσης Πλειστόκαινος Περίοδος.

“Ναι, ναι, ξαναρίχτα!”, σιγοντάρουν οι τρείς κοκκαλιάρες με τη στριφνή φάτσα, που έχουν πιάσει στασίδι από νωρίς για τον Εσπερινό.

Ανοίγουμε λοιπόν εγκυκλοπαίδεια και διαβάζουμε μεγαλοφώνως και με ελαφρά θεατράλε χροιά στη φωνή.

“Τα χρόνια τα παλιά, τα πολύ παλιά, τότε που εμφανίστηκε ο Χόμος ο Σάπιενς, ίσως και νωρίτερα, τα πράγματα ήσαν απλά.

Τα αρσενικά μέλη της ομάδας ξεκινούσαν κάθε τόσο για κυνήγι. Έλειπαν μέρες, ίσως και εβδομάδες. Σκότωναν παρέα όλοι μαζί διάφορα αθώα ζωάκια, κατά προτίμηση χορτοφάγα, και φρόντιζαν να επιβιώσουν αποφεύγοντας τα άγρια θηρία. Όταν επέστρεφαν στη σπηλιά με τα σκοτωμένα ζωάκια, οι γυναίκες τα έγδερναν, για να φτιάξουν ρούχα και υποδήματα με το πετσί και τις προβιές. Το κρέας το συντηρούσαν όπως μπορούσαν μέχρι να ξαναφέρουν προμήθειες οι άντρες.

Όπως φανταζόμαστε, οι άντρες μετά από τόσες μέρες ταλαιπωρίας και οδοιπορίας, έπεφταν ξεροί και κοιμόντουσαν για μέρες, ενώ οι γυναίκες κρατούσαν μακριά από αυτούς τα κοντά ανθρωπάκια, που εμείς θα ονομάζαμε παιδιά.

Τα θηλυκά μέλη της ομάδας ήσαν επιφορτισμένα με χίλια δυο πράγματα. Από το να μαγειρεύουν και να προσέχουν το σπίτι-σπηλιά, μέχρι να φροντίζουν τις όποιες καλλιέργειες είχαν στα πέριξ. Πάνω απ’ όλα είχαν αναπτύξει περιφερειακή όραση και οξεία ακοή, για να προστατεύουν τα “μικρά ανθρωπάκια”, αν εμφανίζονταν επιδρομείς από άλλες σπηλιές. Όσοι γνωρίζετε ότι οι σκύλες και οι χήνες είναι οι καλλίτεροι φύλακες, μάλλον δεν θα εκπλαγείτε.”

Πάμε τώρα στο συμπέρασμα, διότι ο καραφλούλης εκεί πίσω τα κατάλαβε μεν, αλλά άρχισε να την πέφτει στην παχουλοκομψή γεροντοκόρη που κάθεται παραδίπλα.

Μην σας ακούσω ξανά, να ξεστομίζετε μια απο τις δυο παπαριές. Τα πράγματα είναι απλά.

Οι γυναίκες συνειδητά ή υποσυνείδητα θέλουν τον άντρα κυνηγό, που φέρνει φαγητό, προβιές και έξτρα προστασία, για να χαλαρώνουν από την συνεχή ένταση φροντίδας και προστασίας της σπηλιάς. Όταν ο αντρας είναι κοντά τους, μοιράζονται την υπεράσπιση της σπηλιάς.

Οι άντρες βέβαια, όταν σταματάνε να κυνηγάνε γυναίκες και να τις εκνευρίζουν, κυνηγάνε αθώα ζωάκια και τα φέρνουν σκοτωμένα στη σπηλιά. Να γίνουν κοψίδια, για να ταΐσουν την οικογένεια και Louboutin για να καλοπιάσουν τους φύλακες, ώστε να τις καταφέρουν να αναπαραγάγουν το είδος τους.

Το καταλάβαμε; Ουδεμία σχέση έχει με την πραγματικότητα η γνωστή σάχλα, ότι ο άνδρας ο σωστός είναι αυτός που κυνηγάει θηλυκά.

ΥΓ. Αν πετύχετε γυναίκα, που τα καταφέρνει όλα μόνη της, σίγουρα θα ακούσετε κάποια στιγμή και το παράπονο: “Κουράστηκα να τα κάνω όλα μόνη μου.”. Μετά από λίγο βέβαια θα το ξεχάσει και θα συνεχίσει να φροντίζει αγόγγυστα τα πάντα.

ΥΥΓ. Αν γνωρίζετε κάποιον άνδρα, ο οποίος αναγκάζεται να τα κάνει όλα μόνος του, για τον όποιο λόγο, δεν θα τον ακούσετε να παραπονεθεί για κούραση ή για μοίρασμα βαρών. Όταν νοιώσει την αναπόφευκτη ανθρώπινη αδυναμία, θα γκρινιάξει που είναι μόνος και δεν έχει “κάποια να τον περιμένει σπίτι.”. Κάνετε τις αντιστοιχίσεις των υστερογράφων στο κείμενο και θα με κατανοήσετε πλήρως.

Roberto Colubra
kissmygrass

Σας ενδιαφέρουν κι' αυτά...