Oι έξυπνες πριγκίπισσες δεν πιστεύουν στα παραμύθια


Μοιάζει σαν το καθένα μας…

«Oι έξυπνες πριγκίπισσες δεν πιστεύουν στα παραμύθια» , λένε κάποιοι άνθρωποι.

….



Οι πριγκίπισσες και τα παραμύθια

Οι πριγκίπισσες.

Μια πριγκίπισσα.

Με τι να μοιάζει μια πριγκίπισσα ;

Τα παραμύθια.

Το παραμύθι.

Και τι μου έρχεται στο μυαλό όταν ακούω τη λέξη παραμύθι;

Μου έρχονται οι λέξεις ιστορία, φαντασία, ταξίδι.

Ναι κάθε παραμύθι είναι μια ιστορία.

Ναι χρειάζεται φαντασία για να δημιουργήσει κανείς μια ιστορία.

Ναι είναι ένα ταξίδι ένα παραμύθι. Ένα ταξίδι σε έναν άλλο κόσμο.

Και ναι το παραμύθι έχει χαρακτήρες και πρωταγωνιστές.

Για μένα, κάθε κορίτσι είναι μια μικρή ηρωίδα παραμυθιού. Γιατί κάθε κορίτσι είναι πρωταγωνίστρια της ζωής της. Και γιατί όχι; Όπως την ονομάζουν σε αρκετά παραμύθια πριγκίπισσα.

Από τη στιγμή λοιπόν, που υπάρχει στην κοιλιά της μαμάς της ξεκινά η ιστορία της.

Φανταστείτε , λοιπόν, ένα μαγικό βιβλίο όπου πάνω του γράφει μια μαγική πένα .

Για γυναίκα

Για κάθε άνδρα

Για κάθε άνθρωπο

ένα βιβλίο και μια πένα.

Και έτσι ξεκινάει να γράφεται…

η ιστορία

ή

το παραμύθι.

Καθώς , λοιπόν, ξεκινάει η ιστορία του κάθε ανθρώπου να γράφεται, είναι αποδεκτό ότι στη

ζωή του θα αντιμετωπίσει εμπόδια και δυσκολίες, είτε μικρά είτε μεγάλα, είτε και τα δυό.

Όπως και κάθε πριγκίπισσα και κάθε πρωταγωνιστής σε κάθε παραμύθι θα συναντήσει “κατάρες , μάγισσες και μάγους, δράκους και τέρατα, όπως θα συναντήσει νεράιδες , ζώα που μιλούν, ανθρώπους που τις νοιάζονται, ανθρώπους την αγαπούν και τον πρίγκιπα ή καλύτερα τους πρίγκιπες.

Το κάθε εμπόδιο μπορεί κανείς να το συμβολίσει όπως το φαντάζεται .

Από κάθε άνθρωπο μπορεί να δημιουργήσει κανείς ένα χαρακτήρα με ανθρώπινη μορφή ή όχι.

Και οι επιλογές συνεχίζουν.





(Σταματάω εδώ με το σχολιασμό των επιλογών)





(Και συνεχίζοντας…)

Για μένα , λοιπόν, σημαντικό είναι ο κάθε άνθρωπος, να πιστέψει στα θέλω του , στις επιθυμίες του και στα όνειρά του και προσπαθήσει να τα κάνει πραγματικότητα.

Και να τα κάνει πραγματικότητα.

Να πιστέψει στο δικό του παραμύθι .

Και αυτό με τις επιλογές του, με τη ζωή του να δημιουργήσει.



Να ξεκινήσει το δικό του ταξίδι , να περπατήσει τη δικιά του διαδρομή, να ζήσει τις δικιές του περιπέτειες, το δικό του παραμύθι!

Τη ζωή του!



Ακόμα αναρωτιέμαι γιατί τα παραμύθια άλλοτε έχουν αυτή τη γλυκιά , ζεστή , ταξιδιάρικη σημασία και άλλοτε είναι κάπως σκοτεινά και μαύρα.

Γιατί ακόμα και η ίδια η λέξη άλλοτε χρησιμοποιείται με θετικά φορτισμένη σημασία και

άλλοτε με αρνητική.

Και καθώς αναρωτιέμαι σκέφτομαι πόσο η λέξη αυτή μοιάζει με τη ζωή.

Άλλοτε όμορφη , γλυκιά, γελαστή, χαρούμενη, ευτυχισμένη, παιχνιδιάρα,

να κυλάει και άλλοτε δύσκολη, λυπημένη, με πόνο και απογοήτευση, με ματαίωση ,

με απώλεια, τραχιά και δύσκολη.

Μοιάζει σαν το καθένα μας…

Μοιάζει σαν κάθε άνθρωπο.

Της Δόμνας Παπαγεωργίου
anapnoes

Σας ενδιαφέρουν κι' αυτά...