Όταν υπάρχει αγάπη, όλες οι αλλαγές παλεύονται


Μη φοβάσαι τις αλλαγές. Μη νιώσεις μόνη σε αυτές. Δεν είσαι.

Κι έρχεται μια στιγμή στη ζωή που οι αλλαγές σου χτυπούν την πόρτα.
Δεν τις κάλεσες αλλά ήξερες πως θα έρθουν. Ήταν η πορεία τέτοια που πήρε η ζωή σου που δεν υπήρχε άλλος δρόμος.
Μονόδρομος σα να λέμε. Πάντα τις ήθελες. Κάποτε τις ονειρευόσουν κιόλας. Ξέρεις, όχι τόσο μαγικά όπως στα παραμύθια. Εσύ ήσουν πιο προσγειωμένη στα θέλω σου. Ήταν πιο ρεαλιστικά τα όνειρά σου, είχαν τις ελπίδες τους να γίνουν πραγματικότητα. Ένας γνωρίζει μία, μία ερωτεύεται έναν κι αυτό είναι αμοιβαίο. Αποφασίζουν να περάσουν τη ζωή τους μαζί κι ελπίζουν να ζήσουν καλά. Χωρίς να τους πολυαπασχολεί πως θα ζήσουν οι άλλοι.
Κάπως έτσι. Και γι’αυτό το “έτσι” περίμενες. Ένας Θεός ξέρει πόσες απογοητεύσεις τράβηξες και πόσες φορές σκέφτηκες πως αυτό που περιμένεις δε θα έρθει ποτέ.
Και να που ήρθε. Κι είσαι καλά. Ανέλπιστα καλά. Νιώθεις σχεδόν πριγκίπισσα.
Κι έρχεται η ώρα που η πρωταγωνίστρια της ιστορίας, εσύ δηλαδή, πρέπει να κάνει τις αλλαγές της. Να μαζέψει σιγά σιγά τα μπογαλάκια της και να πάει στο παλάτι του πρίγκιπα. Να μαζέψει την “προίκα” της και να βολευτεί σε άλλο σπιτικό.
Εύκολο το λες. Αλλά δεν είναι.
Μεγάλες αποφάσεις. Μεγάλες αλλαγές.
Πώς πακετάρεις μια ζωή προς χάριν του πρίγκιπά σου; Πώς τη χωράς σε κούτες, πώς ξεδιαλέγεις τι θα πετάξεις, τι θα αφήσεις πίσω και τι θα πάρεις μαζί; Ζωή σου είναι όλα και τα αγαπάς. Κι ας σε πόνεσαν παλιότερα. Κι ας σε πλήγωσαν κι ας τα έκλαψες. Είναι οι μνήμες σου και τις κράτησες κρυμμένες σε συρτάρια, φακέλους, ντουλάπια και κουτιά. Είσαι εσύ.
Όχι, δεν είναι εύκολες οι αλλαγές. Είναι στιγμές μάλιστα που δειλιάζεις πολύ. Δειλιάζεις τόσο που νιώθεις την ανάγκη να πισωπατήσεις. Αλλά δεν το κάνεις. Γιατί αυτόν τον πρίγκιπα που τόσο αναπάντεχα μπήκε στη ζωή σου, τον αγαπάς αληθινά. Και τις αλλαγές που έφερε μαζί του, θα τις αγαπήσεις κι αυτές. Κι ας ζορίζεσαι.
Κι ας αλλάζεις βασίλειο, ας αλλάζεις σπίτι, ας αλλάζεις τη βολή σου.
Θα συνηθίσεις. Θα το αγαπήσεις το αλλιώτικο γιατί θα είναι κι εκείνος μέσα. Θα είναι η συμβίωσή “σας”, το “σπίτι” σας και κυρίως η ζωή “σας”.
Κι εσύ αυτό το “σας” το περίμενες χρόνια. Και το αγαπάς. Όχι με κανέναν τυχαίο. Δεν το θέλησες άλλωστε ποτέ με εκπτώσεις.
Με αυτόν το συγκεκριμένο άνθρωπο το αγαπάς.
Γι’αυτό και τις αλλαγές θα τις συνηθίσεις. Και λίγο λίγο θα τις αγαπήσεις.
Για χάρη του. Για χάρη σου. Για χάρη σας.
Θα βρεις μέρος να βάλεις τις παλιές σου μνήμες στο νέο σου σπιτικό. Και θα διαπιστώσεις πως υπάρχει κι άπειρος χώρος για νέες.
Μη φοβάσαι τις αλλαγές. Μη νιώσεις μόνη σε αυτές. Δεν είσαι.
Αν καλοκοιτάξεις στα μάτια τον πρίγκιπά σου, θα δεις πως κι εκείνος τις φοβάται.
Ζόρικο πράγμα άλλωστε να μοιράζεσαι το βασίλειό σου. Μόνο που εκείνος αποφάσισε να το κάνει. Έκανε λίγο στην άκρη και σου άφησε χώρο. Δικο σου χώρο. Δίπλα στο δικό του.
Ο δικός σου. Ο δικός του.
Ο δικός σας.
Καλή ζωή.

Της Στεύης Τσούτση
diaforetiko

Σας ενδιαφέρουν κι' αυτά...