Θέλω το ατόφιο και ας είναι τσαλακωμένο


Θέλω το λίγο σου πραγματικό...

Παρατηρώ… ουφ και σκέφτομαι ότι υπάρχουν άνθρωποι που κρύβουν σχολαστικά αυτό που πραγματικά είναι. Θα βάλω και μένα μέσα σε αυτό.
Το έκανα παλαιότερα πιο συχνά, τώρα το αποφεύγω όπως ο διάβολος το λιβάνι.
Ειδικά εμείς οι γυναίκες είμαστε μυστήρια όντα.
Έχουμε κι αυτό το φοβερό και τρομερό άλλοθι του μακιγιάζ και του τι στυλ θα φορεθεί φέτος και τσουπ γινόμαστε στην στιγμή γυναίκες διαφορετικές!
Ε, για τα αγόρια είναι λίγο πιο δυσκολάκι το θέμα αφού τα περισσότερα πρέπει να αρκεστούν στα χαριτωμένα λόγια και κοπλιμέντα που δεν έχουν ξανακούσει τα αυτάκια της κυρίας που προορίζονται, νομίζουν!
Εκτός βρε παιδί μου αν ξεχύνονται μέχρι τα πατώματα οι μερέντες από τις φέτες που κυριαρχούν στην σανίδα που έχουν για κοιλιά.
Ξέρεις βαρέθηκα και κουράστηκα έτσι μου έρχεται να πετάξω και τα κραγιόν που για μένα θεωρώ ότι είναι φουλ μακιγιάζ.
Θέλω το ατόφιο και ας είναι τσαλακωμένο.
Θέλω το λίγο σου πραγματικό γιατί μου είναι αρκετό επειδή είσαι εσύ.
Εγώ και εσύ.
Αντέχεις;

Της Δικαίας Μαραβέλια
anapnoes

Σας ενδιαφέρουν κι' αυτά...