Τα λίγα και τα εύκολα δεν είναι για την αγάπη


Όχι λοιπόν. Δεν έκανα ό,τι έπρεπε.

Θυμάσαι όταν ήμασταν παιδιά;

Όταν κάποιος μας έδινε κάτι –δεν είχε σημασία αν μας άρεσε ή όχι, αν το θέλαμε ή αν το είχαμε ήδη– έπρεπε, για τους τύπους και μόνο, να πούμε ευχαριστώ.

Κι έπρεπε να ζητήσουμε συγνώμη όταν κάναμε λάθος, προτού καν προλάβουμε να συνειδητοποιήσουμε το λάθος μας. Κι αυτό δεν είχε σημασία -«έπρεπε» να δείξουμε το καλό μας πρόσωπο, ακόμα κι αν δεν ήταν το αληθινό. Έφτανε που ήταν όμορφο για τα μάτια του κόσμου.

Ωστόσο καθώς μεγαλώνει κανείς μαθαίνει πως το ευχαριστώ για να έχει ουσία πρέπει να το εννοείς κι όχι απλώς να το παπαγαλίζεις. Η συγνώμη πρέπει να βγαίνει μέσα από την καρδιά σου κι όχι από την άποψη που έχει ο κόσμος για τους καλούς τρόπους.

Το ίδιο ισχύει και στην αγάπη. Δεν αρκεί μονάχα να λες σ’ αγαπώ. Τι είναι οι λέξεις χωρίς πράξεις; Αέρας κοπανιστός. Ένα ωραιοποιημένο τίποτα. Κι εγώ, δε σε είχα για τίποτα.

Γι΄ αυτό δεν έκανα για σένα ό,τι έπρεπε, σαν να ήσουν μια υποχρέωση με την οποία έπρεπε κάπως να ξεμπερδέψω. Δεν σε αγάπησα όσο έπρεπε, δεν σε αγάπησα όπως έπρεπε. Κάτι τέτοιο θα ήταν πολύ λίγο, θα ήταν εύκολο. Κι όλοι όσοι αγάπησαν το ξέρουν, πως τα λίγα και τα εύκολα δεν είναι για την αγάπη.

Όχι λοιπόν. Δεν έκανα ό,τι έπρεπε.

Έκανα το καλύτερο που μπορούσα.

Το μόνο που έπρεπε, ήταν να το εκτιμούσες.

Της Σοφίας Ισμήνης
anapnoes

Σας ενδιαφέρουν κι' αυτά...