Οι 2 ελληνικές φράσεις που 9/10 κάνουν λάθος

Λυπήσου τον Μπαμπινιώτη και σταμάτα να τις «σκοτώνεις»

Η
εκνευριστική συνήθεια στην οποία αναφερόμαστε είναι το γεγονός πως προσπαθούμε στα κείμενά μας να γράφουμε σωστά ελληνικά (ενίοτε τα καταφέρνουμε κιόλας…) και γι’ αυτό συχνά-πυκνά φοράμε το ηλεκτρονικό κοστούμι του φιλόλογου και, όπως προείπαμε, ζαλίζουμε μέζεα που λέει και ο Ζουράρις.

Συνεχίζοντας στο ίδιο μονοπάτι, λοιπόν, αποφασίσαμε κατόπιν λαϊκής απαιτήσεως (ένας συντάκτης μας το πρότεινε, στο μυαλό του, κι ένας δεύτερος συμφώνησε) να σταθούμε σήμερα σε δύο περιφραστικούς επιρρηματικούς προσδιορισμούς που πολύ συχνά τους μπερδεύουμε, σκοτώνοντας λίγο-λίγο την ελληνική γλώσσα μέχρι ν’ ακουστεί ο επιθανάτιος ρόγχος της.

Τα πολύπαθα «κατ’ αρχάς» και «κατ’ αρχήν»

Πόσες φορές δεν έχουμε πει/ έχουμε ακούσει κάποιον να λέει «Κατ’ αρχήν θέλω να σε ευχαριστήσω για τον χρόνο σου» ή κάτι αντίστοιχο; Ε, όσες φορές και να έχει ειπωθεί κάτι τέτοιο είναι πέρα για πέρα, κι έπειτα ακόμα λίγο πιο πέρα, λάθος.

Το κατ’ αρχήν δε δηλώνει χρόνο και δε σημαίνει αρχικά ή στην αρχή- πιο «καμία σχέση», πεθαίνεις (ελληνική γλώσσα). Δηλώνει τρόπο και σημαίνει κατά βάση, στα βασικά σημεία, κατά κύριο λόγο, σε γενικές γραμμές, γενικά.

Φερ’ ειπείν: «Όλοι οι βουλευτές ψήφισαν κατ΄αρχήν το νομοσχέδιο, παρά τις φήμες που τους ήθελαν να μην το κάνουν».

Το «κατ’ αρχάς», από την άλλη, εξακολουθεί να έχει την ίδια ακριβώς σημασία που είχε και στην αρχαία ελληνική γλώσσα: στην αρχή, αρχικά, κατά πρώτον.

Επί παραδείγματι: «Κατ’ αρχάς, να ξεκαθαρίσουμε κάτι: στα Μπουλούκια είναι πράγματι περίεργοι. Αλλά αν τους γνωρίσεις καλύτερα, θα δεις πως είναι όλοι τους ακόμα μεγαλύτεροι μ@$#κες».

Γι’ αυτό, τώρα που τα ξεκαθαρίσαμε, ελπίζουμε την επόμενη φορά να μη γίνει το ίδιο κατ’ αρχήν/ κατ’ αρχάς λάθος, γιατί είναι κρίμα.

Όχι τόσο για μας. Εμείς αντέχουμε.

Για τον κύριο Μπαμπινιώτη ρε γ@μώτο…

menshouse
Ετικέτα:
To Top