Η ζωή του ισχυρού άνδρα του ΔΟΛ

Δύο χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από τον θάνατο του εκδότη και προέδρου του Δημοσιογραφικού Οργανισμού Λαμπράκη (ΔΟΛ) Χρήστου Λαμπράκη. Το όνομά του είχε συνδεθεί με δύο από τις μεγαλύτρες εφημερίδες στην Ελλάδα Τα Νέα και Το Βήμα, το Μέγαρο Μουσικής καθώς και τους κοινωφελείς οργανισμούς που είχε δημιουργήσει για την προώθηση του πολιτισμού.

 

Ποιος ήταν ο Χρήστος Λαμπράκης
Ο ισχυρός άνδρας του ΔΟΛ γεννήθηκε στην Αθήνα το 1934.

Σπούδασε στην Αγγλία και την Ελβετία, ενώ υπηρέτησε στο Ναυτικό. Από το 1954 μέχρι το 1957 εργάσθηκε ως δημοσιογράφος στην εφημερίδα «ΤΟ ΒΗΜΑ» και Διευθυντής του περιοδικού «ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ». Η αλήθεια είναι ότι δούλευε κάπως περίεργα. Σε αντίθεση με τον πατέρα του ο οποίος έγραφε το άρθρο του με ανοιχτή την πόρτα του γραφείου του, στο οποίο τα μεσημέρια σύχναζαν πολιτικοί και φίλοι του Δημήτρη Λαμπράκη, ο Χρήστος εργαζόταν με την πόρτα κλειστή. Ηθελε την απομόνωση, διηγούνται παλαιοί συντάκτες της εφημερίδας.

Το 1957 ανέλαβε τη Διοίκηση και τη Γενική Διεύθυνση του Οργανισμού Λαμπράκη, μετά τον αιφνίδιο θάνατο του πατέρα του, Δημήτριου.

Από το 1970, οπότε ο ΔΟΛ έγινε ανώνυμη εταιρεία, ανέλαβε τη θέση του Προέδρου του Διοικητικού Συμβουλίου της ΑΕ Δημοσιογραφικός Οργανισμός Λαμπράκη.
Το προσωπικό χαρκατηριστικό που είχε λένε συνάδελφοί του, ήταν ότι δεν περπατούσε, έτρεχε. Ανεβοκατέβαινε στο γραφείο του τρέχοντας ακόμη και όταν μεταφέρθηκε αυτό στους άνω ορόφους που στη δεκαετία του ΄70 προστέθηκαν στο κτίριο της Χρήστου Λαδά. Το πάθος του όμως ήταν τα πολιτιστικά και η Παιδεία και ήθελε την όσο το δυνατόν μεγαλύτερη διάδοση των γνώσεων στη νέα γενιά, λέγει ένας φίλος του.

 

Στη μεγάλη απεργία του Τύπου το 1975, ερωτήθηκε από τον τότε πρόεδρο της Ενώσεως Συντακτών Γιώργο Αναστασόπουλο αν «Το Βήμα» θα απεργήσει. Η απάντησή του έγινε έκτοτε σημείο αναφοράς του σωματείου: «Είμαστε δημοσιογράφοι, άρα είμαστε με το σωματείο μας». Και, φυσικά, απήργησε και εκείνος με τους συντάκτες των εφημερίδων του.

Το 1989 ο ΔΟΛ σε συνεργασία με την Πήγασος Α.Ε., Γενική Εκδοτική Ελλάδος - Μεσημβρινή Α.Ε., την Χ.Κ. Τεγόπουλος Α.Ε. και Καθημερινή Α.Ε. ίδρυσε την εταιρεία Τηλέτυπος Α.Ε, επιχειρηματικό φορέα του MEGA Channel.

Το 1991, ο Λαμπράκης εγκαινίασε και το όνειρο της ζωής του: το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών. Κάποιοι έχουν πει ότι είναι αυτό το έργο με το οποίο θα ήθελε ο ίδιος να ταυτιστεί η μνήμη του. Καρπός μιας προσπάθειας που άρχισε τη δεκαετία του '60, απασχολούσε τη σκέψη του από πολύ νωρίτερα. Γιατί ο Χρήστος Λαμπράκης ήταν λάτρης της μουσικής.

 

Μαθητής στο γυμνάσιο, έγραφε και μελετούσε σπίτι συντροφιά με ένα φορητό ραδιόφωνο, προκαλώντας επιπλήξεις από τον πατέρα του. Με νοσταλγικό ύφος θυμόταν χρόνια αργότερα ότι ακριβώς από αυτό το μικρό ραδιοφωνάκι- από τα πρώτα που είχαν φθάσει στην Αθήνα- άκουσε, μελετώντας ένα βράδυ, μια θεσπέσια γυναικεία φωνή που τον σαγήνευσε και τον ενθουσίασε σε τέτοιο βαθμό ώστε να ξεφωνήσει «να, αυτή είναι πραγματική!». Είχε μαντέψει σωστά. Η φωνή ήταν της Μαρίας Κάλλας. Και ήταν πραγματικά υπερήφανος όταν, στην πρώτη παρουσία της μεγάλης ντίβας στην Ελλάδα, ήταν εκείνος που τη συνόδευσε ως τη θέση της.

 

Παράλληλα, υπήρξε πρόεδρος και χορηγός επί μία 50ετία των «Υποτροφιών Μαρία Κάλλας», οι μόνες ελληνικές υποτροφίες αφιερωμένες ειδικά στους σπουδαστές της λυρικής τέχνης.

Σήμερα, τιμώντας την επέτειο των δύο χρόνων από τον θάνατο του Χρήστου Δ. Λαμπράκη, το Διοικητικό Συμβούλιο των «Υποτροφιών Μαρία Κάλλας» προκήρυξε Διαγωνισμό Λυρικού Τραγουδιού για την απονομή μιας υποτροφίας στο όνομά του.
Ο Χρήστος Λαμπράκης άφησε την τελευταία του πνοή στις 21 Δεκμεβρίου του 2009 στο Ωνάσειο Νοσοκομείο, όπου εισήχθη στις 24 Νοεμβρίου 2009, λόγω βαρυτάτης καρδιακής ανεπάρκειας τελικού σταδίου και συνυπαρχόντων πολυσυστηματικών προβλημάτων.

ofono