Τί είπαμε πως κάνουμε στα δύσκολα;; Κοοολυμπάμε..

Στα δύσκολα πλέον και εσείς ξέρετε.

Μιλούσα στο τηλέφωνο με το φίλο μου ο οποίος βρίσκεται 500 χιλιόμετρα μακριά.
Η συζήτηση έπιασε και κάποιες καθημερινές δυσκολίες ή κάποια ενοχλητικά πράγματα που ανήκουν στην καθημερινότητα.
Αδιόρθωτες καταστάσεις ή θλιβερές ειδήσεις ήρθανε στο 'μπίρι μπίρι' μας.

Και εκεί που δεν υπήρχε ο παραμικρός συγχρονισμός, του έκανα την εξής ερώτηση.
Αδελφέ ... τι κάνουμε στα δύσκολα;
Η απάντηση του ήταν αστεία αλλά και σοβαρή.
"Κολυμπάμε.. κολυμπάμε.."

Σαν την ταινία του Νέμο.
Γίναμε για λίγο παιδιά.
Ήταν αστείο που δύο μεγάλοι, ξανά νιώσαμε σαν δύο μικροί.
Η τουλάχιστον έτσι ένιωσα εγώ.

Μου αρέσει όταν ακούω ότι κάποιον βοήθησα από τις καθημερινές μου γραφές εδώ.
Εγώ τις λέω απλά ανησυχίες ...
Αυτό που δεν μου αρέσει είναι να μιλούν για εμένα με άσχημο τρόπο όμως.
Δε μου αξίζει. Και το παίρνω προσωπικά.
Ίσως πρέπει να σταματήσω το να μη σηκώνω μύγα στο σπαθί μου.
Ίσως πρέπει να σταματήσω να ασχολούμαι με τους ανθρώπους που δεν λύνονται.
Γιατί είναι τελικά οι ίδιοι προβλήματα.

Στα δύσκολα πλέον ξέρω τι να κάνω.
Στα δύσκολα πλέον και εσείς ξέρετε.
Απλώς...
Κολυμπάμε...

Μοσχοφίλερος
enfo

Related Posts