«Στιγμές»


Για κάποιον λόγο συμβαίνουν...

«Πώς περάσατε στις γιορτές;»
«Ήσυχα.Οικογενειακά.»

Τυπικές ερωτήσεις και απαντήσεις κάθε χρόνο.

Τυπική και η διάθεση.
Τυπική και η διαδικασία.

Έχουμε γίνει σκιές.
Μεγαλώνουμε λες και δεν μας νοιάζει ότι η ζωή κάποτε τελειώνει.
Περνάνε οι γιορτές,οι μέρες,οι βδομάδες και μεις απλά διεκπεραιώνουμε,δεν ζούμε.

«Έχουμε υποχρεώσεις, ευθύνες, παιδιά, δουλειά, πού καιρός για κέφι και όρεξη.»
Ναι, όλοι έχουμε απ’όλα.

Υπάρχουν οι στιγμές, όμως.
Αυτές οι μικρές,των λίγων λεπτών, που αν τις αφήσεις να περάσουν δεν ξαναγυρίζουν.

Εγώ τις αγαπώ τις στιγμές.
Τις ρουφάω.

Είναι η ώρα που πίνω την πρώτη γουλιά του καφέ μου το πρωί και ρουφάω την πρώτη τζούρα του τσιγάρου.
Είναι ένα τραγούδι που θα ακούσω.

Είναι το καλημέρα και το καληνύχτα των παιδιών μου και το γέλιο τους όταν θα πούμε κάτι αστείο.
Είναι η Παρασκευή,που την έχουμε καθιερώσει ως δική μας μέρα, εγώ και οι φίλες μου.
Καφές, κουβέντα, γέλιο, ψυχοθεραπεία.

Είναι ένα χαμόγελο.
Ένα χάδι.
Ένα φιλί.

Δεν θυμάμαι γεγονότα, θυμάμαι μόνο στιγμές.

Γιατί αν δεν τις ζήσεις,δεν τις εκμεταλλευτείς,δεν τις κρατήσεις στο μυαλό σου, όλες οι μέρες θα είναι ίδιες και απλά θα περνούν.

Και τι μένει μετά;

Γι’ αυτό σου λέω… στιγμές.
Πρόσεχε τες.
Για κάποιον λόγο συμβαίνουν

Κατερίνα Στραβαρίδη
eternal-radio

Σας ενδιαφέρουν κι' αυτά...