Η ζωή που δεν έζησα


έπρεπε να κυνηγήσω το όνειρό μου με κάθε τρόπο...

Η ζωή που δεν έζησα… είναι τα όνειρα και οι επιθυμίες μου, τα οποία δεν υλοποίησα…

Η ζωή που δεν έζησα … είναι οι στιγμές που αμφισβήτησα τον ίδιο μου τον εαυτό… που δεν πίστεψα ούτε μια στιγμή στις ικανότητές μου και παρασύρθηκα από τη γνώμη των άλλων…

Η ζωή που δεν έζησα κυριεύτηκε από το φόβο του άγνωστου και του αβέβαιου …

Η ζωή που δεν έζησα είναι στιγμές που ικανοποιούσα τις προσδοκίες των άλλων και τις επιθυμίες τους, βάζοντας τον εαυτό μου στο περιθώριο…. στιγμές που βολεύτηκα από τα πρέπει των άλλων για να μην αναλάβω καμία ευθύνη σε περίπτωση αποτυχίας μου…

Για αυτή την ζωή, που μου φαίνεται πια μακρινή, την ευθύνη την έχω αποκλειστικά εγώ.. εγώ που έπρεπε να κυνηγήσω το όνειρό μου με κάθε τρόπο, που έπρεπε να υψώσω το ανάστημά μου και να φωνάξω με όσο πιο δυνατή φωνή ότι «μπορώ» και «είμαι ικανή» , που έπρεπε να αγνοήσω τις απόψεις των άλλων και να επικεντρωθώ σε αυτό που θέλω να κάνω και να το διεκδικήσω….

Η ζωή που δεν έζησα είναι οι πράξεις μου , οι αποφάσεις μου… είμαι ΕΓΩ!

Μαρία Αρφαρά
enallaktikidrasi

Σας ενδιαφέρουν κι' αυτά...