ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΕΛΕΙΟΣ...



Κάπως έτσι θα μπορούσε να λέγεται ο τίτλος μιας κοινωνικής ταινίας και να εξιστορεί την καθημερινότητα απλών ανθρώπων και των μεταξύ τους σχέσεων…
Η συμβίωση μπορεί σαν λέξη να ακούγεται πολύ βαριά αλλά δεν είναι… είναι για όσους είναι αποφασιστικά άτομα, για όσους τολμούν να εκθέσουν τον εαυτό τους με όλα τους τα αρνητικά σημεία και να μην δειλιάσουν να ποντάρουν 50-50 σε ανθρώπους με κάθε τίμημα…
Σε μια συγκατοίκηση διαφορετικών χαρακτήρων θα προβάλλονται με τον καιρό διαφωνίες, στιγμές που η μεταξύ τους συνύπαρξη θα φαντάζει Γολγοθάς και επικοί διάλογοι παράνοιας και τιτάνιες συγκρούσεις….αυτά οφείλονται καθαρά στην προσαρμογή του καθενός από μας σε μια νέα τάξη πραγμάτων για την συναισθηματική μας καθώς και πνευματική μας ωρίμανση…κοινώς ανεβαίνουμε ένα σκαλί πιο πάνω με όποιον αγαπάμε και επιλέξαμε….
Αυτό δεν σημαίνει πως πρέπει να αλλάξουμε κανέναν ούτε να μας αλλάξουν…η συμβίωση δεν μεταλλάσσει τα άτομα αλλά τα εξελίσσει όταν υπάρχει μια καλή βάση μεταξύ τους…δεν αρκεί η αγάπη αλλά χρειάζεται και υποχώρηση, συμβιβασμός, σεβασμός στον προσωπικό χρόνο και χώρο όταν αυτός είναι αναγκαίος.
Συμβιώνω σημαίνει σέβομαι ό,τι σκέφτεσαι και νιώθεις, σέβομαι την ατομικότητά σου και την ανεξαρτησία σου…. Δεν είσαι ίδιος με μένα αλλά ούτε κι εγώ με σένα…Δεν σε βάζω σε καλούπια αλλά ούτε κι εσύ εμένα…Αν θέλω να αλλάξω κάτι θα το κάνω από πραγματική θέληση να είμαι μαζί σου και όχι για να σε κρατήσω. Το ίδιο ισχύει και για σένα…
Με την πάροδο του χρόνου αντιλαμβανόμαστε τι είμαστε ο ένας για τον άλλον και τις προτεραιότητες που θέτουμε μαζί για τον καθένα μας χωριστά πολλές φορές…
Αν ζηλεύει ο ένας τον άλλον κάποιες φορές είναι από αγάπη και όχι από ανάγκη να επιβληθούμε λόγω ανασφάλειας…
Η πραγματική συμβίωση απαιτεί πολλά αλλά αυτά που προσφέρει είναι ανεκτίμητης αξίας….
Νιώθεις ένα σώμα και μια ψυχή που είστε ένα στο ίδιο κρεβάτι όταν πέφτεις κουρασμένος για ύπνο…και μόνο η αγκαλιά του σε ηρεμεί….
Ξυπνάς με ένα φιλί και μια αγκαλιά που για να ξεκινήσει κανείς τη μέρα του είναι πιο όμορφα κι από ένα φλυτζάνι καφέ…
Κανονίζετε το υπόλοιπο της μέρας από κοινού και μοιράζετε τις αρμοδιότητες και τις ανάγκες σας…
Μπορεί στην πορεία να καυγαδίσεις ,να θυμώσεις, να πεις λόγια βαριά…. Αλλά η συμφιλίωση έχει τόση μεγάλη βαρύτητα και ομορφιά…κρύβει μεταμέλεια, παραμερίζεται ο εγωισμός και η εσωτερική σύγκρουση με το τέρας που κρύβουμε μέσα μας…
Θες να κάνεις τα πάντα για εκείνον που αγαπάς….να δώσεις τα πάντα…Γιατί απλά κανείς δεν είναι τέλειος….

Τον αγαπάς όπως τον βρήκες…

Γράφει η Kathy Routh
eternalradio

Σας ενδιαφέρουν κι' αυτά...