Πέντε Μύθοι με τους οποίους μεγαλώσαμε
και η ζωή διαψεύδει κάθε μέρα


Καλό είναι να μη βγάζουμε συμπεράσματα, να μη κρίνουμε, να μη δικάζουμε...

Μύθος Πρώτος: Το Διαζύγιο είναι ένας μικρός θάνατος.

Εξαρτάται θα πω. Τι ακριβώς πενθείς και κατά πόσο εσύ το τέλος μιας σχέσης, το βιώνεις ως θάνατο, η, ως την αρχή μιας νέας ζωής.

Το να ολοκληρώνεται ένας κύκλος είτε αρνητικά, είτε θετικά, δεν συνεπάγεται ούτε ως νίκη ούτε ως ήττα.

Συνεπάγεται με εμπειρία, με δύναμη να κοιτάξεις μπροστά και όχι πίσω, αν μέσα από αυτό καταφέρεις κιόλας να δεις εσένα και να σε διορθώσεις μάλλον για νίκη το εισπράττω.

Μύθος Δεύτερος: Το Τρίτο πρόσωπο είναι αυτό που χωρίζει ένα ζευγάρι.

Κανένα διαχρονικά ευτυχισμένο ζευγάρι δεν χωρίστηκε ποτέ από τρίτο πρόσωπο.

Ευτυχισμένο ζευγάρι δεν το κάνει ούτε η οικογένεια που έχουν δημιουργήσει, ούτε τα παιδιά που έχουν αποκτήσει, ούτε τα χρόνια με τα οποία έχουν ζήση μαζί.

Ευτυχισμένο ζευγάρι είναι αυτό που μέσα στα χρόνια κοινής τους πορείας, έχουν κρατήσει την μεταξύ τους σχέση υγιή και δεν εννοώ από διαφωνίες και καυγάδες.

Μπορείς στην κατσαρόλα να βάλεις πολλά συστατικά, όπως αγάπη, σεβασμό, μνήμες, δέσιμο…

Η ευτυχία όμως για να μείνει ένα ζευγάρι αλώβητο από τα τρίτα πρόσωπα, εστιάζεται στο κατά πόσο από την αρχή της σχέσης το ζευγάρι, έχει δεθεί ψυχικά κι αυτό είναι άσχετο από τα υπόλοιπα συναισθήματα που θα δημιουργηθούν στην κοινή τους πορεία.

Όταν η ψυχή ενός άντρα και μιας γυναίκας είναι γεμάτη από την παρουσία τους ενός από τον άλλον στην ζωή του, δεν υπάρχει χαραμάδα να περάσει ούτε κόκκος άμμου.

Τα υπόλοιπα είναι δικαιολογίες, για να ριχθεί εύκολα και αναίμακτα σε κάποιον άλλον η ευθύνη.

Αντί να αναζητηθεί τι πήγε λάθος και να βρεθεί η αιτία του προβλήματος, είναι πιο εύκολο να σηκωθεί το δάχτυλο και να υποδείξει κάποιον και δη, ξένο.

Μύθος Τρίτος: Δεύτερη ζωή δεν έχει.

Έχει όταν φτάσεις σε μια καμπή της ζωής σου και το τερματίσεις;

Πλήθος ανθρώπων έκαναν στροφή 180 μοιρών στη ζωή τους.

Την άλλαξαν και της έκαναν μια τέτοια επανεκκίνηση που ναι, λες πως τελικά μπορεί και να έχει…

Μύθος Τέταρτος: Τα παιδιά των χωρισμένων γονιών είναι δυστυχισμένα.

Απορώ ποιος έχει περάσει τέτοιες ανοησίες ως αληθινές.

Πόσα παιδιά είναι εγκλωβισμένα σε δυστυχισμένα ζευγάρια, που ζουν και μεγαλώνουν παίρνοντας βιώματα που θα τα ακολουθούν σε όλη τους την ζωή, βιώματα που με μαθηματική ακρίβεια θα τα οδηγήσουν σε προβληματικές σχέσεις.

Το θέμα καλοί μου άνθρωποι δεν είναι αν τα παιδιά είναι παιδιά χωρισμένων γονιών η όχι.

Το θέμα είναι, η ευτυχία των ενηλίκων.

Τα παιδιά που έχουν χωρίσει οι γονείς τους, με τα παιδιά αυτών που ζουν μαζί, ζητούν ακριβώς τα ίδια πράγματα.

Ειλικρίνεια, αγάπη, ασφάλεια και παραδείγματα για να μιμηθούν.

Αυτά είναι τα υλικά ώστε τα βιώματα που θα λάβουν να τα κάνουν ευτυχισμένα παιδιά και ολοκληρωμένους ενήλικες.

Και αυτά μπορούν να τα δώσουν γονείς που τα εφαρμόζουν οι ίδιοι, είτε χωρισμένοι, είτε όχι.

Μύθος Πέμπτος: Όλοι οι Άντρες είναι ίδιοι.

Όχι. Δεν είναι όλοι ίδιοι.

Υπάρχουν άντρες που είναι σε θέση να μεγαλώσουν τα παιδιά τους καλύτερα και από μια γυναίκα.

Υπάρχουν άντρες που κρατούν το σπίτι τους καθαρό, συγυρίζουν, μαγειρεύουν, δουλεύουν κάνουν ότι μπορεί να κάνει και μια γυναίκα εξίσου καλά και άξια.

Μάλιστα το κάνουν αβίαστα, έχοντας την γνώση να διακρίνουν πως ο ανδρισμός και η θέση τους, δεν κρίνεται από το πώς θα τους σχολιάσει ούτε η κοινωνία, ούτε και ο υπόλοιπος ανδρικός πληθυσμός, αλλά από το πόσο σημαντικό θεωρούν εκείνοι πως είναι το να προσφέρεις, να βοηθάς, να συνεισφέρεις μέσα στο σπίτι μέσα στην οικογένεια

Όχι για να φανούν καλοί, όχι για να ρίξουν στάχτη στα μάτια, γιατί αυτό δεν θα έχει διάρκεια όπως καταλαβαίνετε, μα απλά επειδή οι ίδιοι είναι άλλης ποιότητας και ήθους άνθρωποι. Και ναι είναι Άντρες, με Άλφα κεφαλαίο.

Δεν υπάρχουν τρίτα η τέταρτα πρόσωπα…

Υπάρχουν ζευγάρια που πρέπει να δουλέψουν για την σχέση τους. Να μάθουν ποιος είναι ο άνθρωπος που κοιμάται και ξυπνά, κάθε πρωί δίπλα τους.

Δεν υπάρχει Πρώτη ή Δεύτερη ζωή

Υπάρχει μόνο Ζωή.

Το πώς θα την ζήσεις μόνο εσύ το ξέρεις.

Δεν υπάρχουν ταμπέλες με παιδιά χωρισμένων γονιών, η όχι.

Υπάρχουν παιδιά που οφείλουμε να μεγαλώσουμε ευτυχισμένα, αφού πρώτα έχουμε γίνει εμείς οι ίδιοι ευτυχισμένοι ως γονείς.

Δεν υπάρχουν καλοί η κακοί άντρες, καλές η κακές γυναίκες. Υπάρχουν άνθρωποι με χαρακτήρα, ανάλογα το τι έζησαν, ανάλογα το πώς μεγάλωσαν, πορεύονται και τους βρίσκουμε στο δρόμο μας.

Καλό είναι να μη βγάζουμε συμπεράσματα, να μη κρίνουμε, να μη δικάζουμε και καταδικάζουμε προτού μάθουμε αν κάπου και εμείς οι ίδιοι είμαστε σήμερα εδώ και αύριο ίσως σε μια άλλη θέση…

Ας φτιάξουμε καταπληκτικές ζωές, αρχίζοντας ο καθένας από την δική του!

Της Χριστίνας Καζανιάτορα
anapnoes

Σας ενδιαφέρουν κι' αυτά...