Κάνε με να σε λαχταρήσω, όμορφή μου…


Αυτό που θέλω να κατακτήσω τώρα, πρέπει να το λαχταρήσω πρώτα.

Η ησυχία της νύχτας φέρνει στην επιφάνεια τον αληθινό μου εαυτό. Τις ώρες εκείνες που μετράω και ζυγίζω τα σημάδια που μου άφησε η μέρα που φεύγει, και προετοιμαζόμαι για την επόμενη, ο εαυτός μου εμφανίζεται ξανά. Αυτός που κρίνει την κάθε κίνηση που έκανα πριν σκοτεινιάσει, αυτός που με μαλώνει ή με επευφημεί, ο πιο αυστηρός κριτής μου.

Μέσα στην ησυχία της νύχτας η φωνή του ακούγεται πιο έντονα. Διαπεραστικά. Εκκωφαντικά. Δεν μπορώ να την αγνοήσω, όπως έκανα με το φως του ήλιου. Την ώρα εκείνη της μεγάλης κρίσης είναι που χρησιμοποιώ όλη μου την δύναμη ως άντρας, για να ανασυγκροτηθώ. Να διυλήσω τις στιγμές, να κρατήσω το ωφέλιμο και να πετάξω το άχρηστο.

Αυτή η καθημερινή διαδικασία σκληραίνει την ψυχή μου. Μουδιάζει την καρδιά μου. Περνάει άλλο ένα στρώμα στην πανοπλία μου και την κάνει ακόμη πιο αδιαπέραστη. Μεγαλώνει την ασπίδα που κρατάω. Δυναμ’ωνει την άμυνά μου.

Κι είναι πολύ δύσκολο, κούκλα μου, να την νικήσεις αυτήν την άμυνα. Πρέπει να βρεις στο μυαλό μου, τα κλειδιά για τις κλειδαριές της πανοπλίας μου. Πρέπει να ξέρεις αν θέλεις, μόνο να περάσεις καλά μαζί μου ή να είσαι μαζί μου. Το πρώτο θέλει τρόπο, αλλά το δεύτερο θέλει κόπο.

Η ομορφιά σου θα φέρει εμένα κοντά σου. Θα φλερτάρουμε, θα γαμηθούμε και θα γουστάρουμε ο ένας τον άλλο μέχρι να χορτάσουμε σάρκα. Μετά θα αρχίσουν τα δύσκολα. Όταν πλέον η σωματική μας εξερεύνηση ολοκληρωθεί και ξαπλώσουμε ανάσκελα στο κρεβάτι, ιδρωμένοι κι οι δύο, προσπαθώντας να πιάσουμε την ανάσα μας.

Δεν είναι όλοι οι άντρες μόνο οπτικοί τύποι. Υπάρχουν και κάποιοι άλλοι που καυλώνουν και με αυτά που τους λες, κι όχι μόνο με τις καμπύλες σου, τα μάτια σου ή τα μαλλιά που αγκαλιάζουν τον λαιμό σου και χαϊδεύουν τους ώμους σου. Ναι, όλα αυτά θα με έλξουν σε σένα, αλλά δεν θα με κρατήσουν δίπλα σου.

Πρέπει να με κάνεις να ρίξω την ασπίδα μου. Να μαλακώσω την άμυνά μου. Σκλήρυνα μωρό μου, με τα χρόνια. Χόρτασα μακιγιάζ και κραγιόν…ψηλοτάκουνα…φορέματα…κολλητά παντελόνια.

Αφηνόμουν στο πάθος. Δεν φοβόμουν να πληγωθώ και αυτό με κούρασε. Διαλέγω πιο προσεκτικά πλέον, τι θα κυνηγήσω. Ήμουν κυνηγός, που έπιανε ό,τι έπεφτε. Όχι πια. Αυτό που θέλω να κατακτήσω τώρα, πρέπει να το λαχταρήσω πρώτα.

Μην το πάρεις στραβά.

Θα το λατρέψω το κορμί σου.

Θα αναζητώ την υφή από το δέρμα σου.

Θα ποθώ να γευτώ τα χείλη σου.

Μα πιο πολύ από όλα πρέπει να με κάνεις να θέλω να ψάξω το μυαλό σου.

Άνοιξε μου το μυαλό σου.

Άνοιξε μου την καρδιά σου.

Μην μου ανοίγεις μόνο τα πόδια σου.

Κάνε με να σε λαχταρήσω, όμορφή μου Σεχραζάντ.

Του Νίκου Θεοφιλόπουλου
anapnoes

Σας ενδιαφέρουν κι' αυτά...