Ο νους μας είναι αληταριό που όλο θα δραπετεύει


Ακόμα και αν χρόνια πολλά περάσουν.

Σαν γρατζουνιά σε ένα παλιό συλλεκτικό βινύλιο.

Θυμάσαι;

Αυτή τη γρατζουνιά, που έκανε η βελόνα του πικάπ, επάνω στο δίσκο ανάμεσα στα τραγούδια.

Έτσι και εσύ, σαν γρατζουνιά που στριφογυρίζεις απαλά και ρυθμικά στο δίσκο του μυαλού μου, γεμάτο από εικόνες των όσων ζήσαμε

Όσων ζούμε.

Ένας αγαπημένος μου στίχος του Μάλαμα λέει: Ο νους μας είναι αληταριό που όλο θα δραπετεύει…

Κοίτα που πάλι έγινε το ίδιο!

Αλήτικο μυαλό

Δεν είναι αστείο;

Ο νους μου πάλι σε σένα ήρθε.

Ίσως…

Ίσως… να φταίει αυτό το μαύρο σου πουκάμισο

Αχ, αυτό το μαύρο σου πουκάμισο!

Το λατρεύω. Όπως εσένα.

Κι όταν το φορώ, φοράω εσένα.

Γεμίζω ολόκληρη απ’ το άρωμα σου.

Έχω εσένα.

Και πάντα, μα πάντα στο νου έρχεται εκείνη η πρώτη στιγμή που σε είδα να το φοράς.

Πόσο, μα πόσο όμορφος ήσουν…

Κι αν στο πήρα, ήταν γι’ αυτό, να κρατώ ζωντανή στη μνήμη εκείνη τη στιγμή

Να κρατήσω ζωντανή, αυτή την ανάμνηση, των σκέψεων μου για σένα

Το βλέμμα σου.

Εσένα.

Ακόμα και αν χρόνια πολλά περάσουν, μα ακόμα και αν χιλιόμετρα πολλά μας χωρίσουν, να ξέρεις…

…Να ξέρεις πως εγώ πάντα θα νοιώθω το ίδιο.

Την καρδιά μου, να είναι ευτυχισμένη.

Τη ψυχή μου, να ηρεμεί στο πλάι σου.

Και το νου μου να αλητεύει…

Ήμουν ευτυχισμένη

Είμαι ευτυχισμένη

Ότι κι αν συμβεί δε με νοιάζει διόλου!

Είσαι ο Ενεστώτας μου

Όνομα Ουσιαστικό

Αρσενικό.

Είσαι το παρόν μου…

Της Χριστίνας Καζανιάτορα
anapnoes

Σας ενδιαφέρουν κι' αυτά...