Πύλος αλά γαλλικά…

Πυλος αλα γαλλικα… αλα γαλλικα

Γράφει ο Τάσος Δούσης.

Και μόνο το γεγονός ότι την έχτισαν Γάλλοι από το εκστρατευτικό σώμα του στρατηγού Μαιζόν λέει πολλά. Οι μηχανικοί την άπλωσαν αμφιθεατρικά σε δύο υψώματα με στόχο να βλέπει γύρω από το λιμάνι στον όρμο του Ναυαρίνου, το μεγαλύτερο φυσικό λιμάνι της Πελοποννήσου.

Πύλος, μια γραφική πολιτεία

Πρόκειται για μια ιστορική κωμόπολη που, όπως την αντικρίζεις με το που έρχεσαι από τη Γιάλοβα, σου κάνει ότι έχει νησιωτικό χρώμα!!! Είναι δεδομένο ότι οι Γάλλοι μηχανικοί έβαλαν όλη τους την τέχνη και τη μαεστρία για να φτιάξουν μία πανέμορφη πόλη που ανοίγει την αγκαλιά της αμφιθεατρικά σε δύο υψώματα στο λιμάνι με προοπτική στον όρμο του Ναυαρίνου. Για όσους δεν γνωρίζουν, το 1827 έγινε η ομώνυμη ναυμαχία μεταξύ του Τουρκοαιγυπτιακού στόλου και των συμμαχιών δυνάμεων  που συνέβαλε αποφασιστικά στην απελευθέρωση της χώρας μας. Σημείωση: την ίδια περίοδο οι Έλληνες σφαζόμασταν μεταξύ μας, οι  Πελοποννήσιοι με τους Στερεοελλαδίτες σε ένα αιματηρό εμφύλιο πόλεμο που δεν άφηνε περιθώρια για αισιοδοξία. Ευτυχώς βρέθηκαν ο Δεριγνύ, ο Χέυδεν και ο Κόδριγκτων για να σώσουν τη δύσμοιρη Ελλάδα! Γι' αυτό το λόγο οι κάτοικοι της Πύλου έχουν πει την κεντρική τους πλατεία «Πλατεία των τριών ναυάρχων».
Ρε παιδί μου, τι σου κάνει μια πόλη όταν έχει σωστό σχεδιασμό και σωστό προσανατολισμό. Έτσι όπως βλέπεις την Πύλο κατευθείαν σου κάνει κλικ ότι πρόκειται για μια πανέμορφη πόλη. Γιατί; Γιατί πολύ απλά το 'μέτωπό' της βλέπει στη θάλασσα και η θάλασσα συμπληρώνει τη φυσική συνέχεια της πόλης. Η πλατεία είναι τεράστια, συγκεντρώνει φυσικά τη ζωή όλης της κωμόπολης και γύρω - γύρω υπάρχουν cafe, μπαρ και εστιατόρια που μπορούν να καλύψουν όλες τις απαιτήσεις κι όλες τις ανάγκες.  Οι ψαροταβέρνες βρίσκονται στα αριστερά του παραλιακού δρόμου, όπως επίσης και πολλά ξενοδοχεία, ενώ στα δεξιά, που ξεκινάει ο δρόμος για Καλαμάτα και Γιάλοβα, έχει κυρίως μπαράκια κι ένα - δύο εντυπωσιακά ξενοδοχεία με θέα.
Η πριγκίπισσα του νότου
Έτσι τουλάχιστον λένε οι κάτοικοι της Μεσσηνίας την Πύλο. Πάντως αν θέλετε τη γνώμη μου, ο χαρακτηρισμός της αξίζει 100% και ο επισκέπτης μαγεύεται από τα σπίτια με τις κεραμιδένιες στέγες, τις ανθοστόλιστες αυλές, το εντυπωσιακό Νιόκαστρο - που είναι χτισμένο ανάμεσα στα δέντρα κι είναι ένα από τα ωραιότερα κάστρα της Πελοποννήσου, τις πανέμορφες παραλίες, αλλά και τα νεοκλασικά αρχοντικά που δείχνουν την αίγλη μιας άλλης εποχής που έχει περάσει κι έχει αφήσει τα σημάδια της στην πόλη. Θα σας κάνει τρομερή εντύπωση η πανέμορφη νεοκλασική οικία του μεσσήνιου αθλητή Τσικλιτήρα στο λιμάνι, αλλά και τα μικρά σοκάκια και δρομάκια που σου επιτρέπουν να ανηφορίσεις και να χαθείς στα δρομάκια της πόλης.

Το Νιόκαστρο της Πύλου
Πρόκειται για ένα επιβλητικό κάστρο που χτίστηκε στη νότια είσοδο του Ναυαρίνου το 1573 από τους Τούρκους! Το φοβερό είναι ότι οι Τούρκοι το έφτιαξαν λίγο μετά την ήττα τους στη ναυμαχία της Ναυπάκτου το 1571 με σκοπό τον έλεγχο της νότιας εισόδου του όρμου του Ναυαρίνου (ποιος να το έλεγε ότι οι Τούρκοι θα ξαναέχαναν από ένα συμμαχικό στόλο το 1827). Το κάστρο έμεινε υπό τουρκική κατοχή έως το 1686, όταν παραδόθηκε έπειτα από πολιορκία στους Ενετούς. Οι Τούρκοι το ανακατάλαβαν το 1715 ως και το 1821, που το παρέδωσαν στους Έλληνες. Το 1825 καταλήφθηκε από το στόλο του Ιμπραήμ και το 1828 το κατέκτησαν για τελευταία φορά οι συμμαχικές δυνάμεις και οι Γάλλοι, αφού το χρησιμοποίησαν ως φυλακή, στο τέλος το παρέδωσαν στην Ελλάδα. Οπωσδήποτε πρέπει να το επισκεφτείτε για να θαυμάσετε και την εκκλησία Μεταμόρφωση Σωτήρα αλλά και την ευρηματική αρχιτεκτονική του.

Τα νησάκια της Πύλου 

Στον κόλπο του Ναυαρίνου βρίσκονται τα νησάκια Σφακτηρία, Πύλος και Μαραθονήσι. Όλοι οι επισκέπτες μπορούν να τα επισκεφτούν με καΐκι και να περάσουν πολλές ώρες κάνοντας μπάνιο στα καταγάλανα νερά τους.
Η Σφακτηρία είναι το μεγαλύτερο από τα τρία νησάκια και αποτελεί και φυσικό κυματοθραύστη του λιμανιού της Πύλου. Θα δείτε μνημεία από την αρχαιότητα που φτάνουν μέχρι τους νεότερους χρόνους, όπως τμήμα τείχους που κατασκεύασαν οι Σπαρτιάτες κατά τη διάρκεια του Πελοποννησιακού πολέμου. Για εμένα ξεχωριστό ενδιαφέρον  είχε το μνημείο των Ελλήνων πεσόντων στη Μάχη της Σφακτηρίας εναντίων των στρατευμάτων του Ιμπραήμ στις 26 Απριλίου του 1826. Στη συγκεκριμένη φοβερή μάχη έπεσαν Γάλλοι, Έλληνες και Ρώσοι σε μια προσπάθεια να αναχαιτίσουν τον Ιμπραήμ. Εάν έχετε αντοχές και φτάσετε μέχρι Άγιο Νικόλαο θα μπορέσετε να θαυμάσετε μία εξαιρετική θέα από ψηλά. Κυρίως οι Γάλλοι που επισκέπτονται την Πύλο το κάνουν. Το βλέπουν σαν μια μορφή πεζοπορίας. Οι Έλληνες ποτέ.

Αντωνοπούλειο Αρχαιολογικό Μουσείο για τους λάτρεις των μουσείων και των ελληνιστικών χρόνων

Το Αρχαιολογικό Μουσείο της Πύλου περιλαμβάνει ευρήματα από ανασκαφές στην περιοχή της Πυλίας που χρονολογούνται από τους νεολιθικούς ως τους ρωμαϊκούς χρόνους. Μεταξύ αυτών θα δείτε και αντικείμενα της μυκηναϊκής εποχής που έχουν την έδρα τους από την περιοχή της Βοϊδοκοιλίας και την Κουκουνάρα.
Ινστιτούτο Νέστωρ
Δεν ξέρω γιατί αλλά εδώ το Εθνικό Αστεροσκοπείο Αθηνών έχει δημιουργήσει το Ινστιτούτο Νέστωρ. Το συγκεκριμένο Ίδρυμα διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη και την εφαρμογή της αστρονομίας νετρίνων, νεότατου κλάδου της αστρονομίας που ασχολείται με την ανίχνευση και τη μέτρηση της ακτινοβολίας που εκπέμπει ο Ήλιος.

Ολυμπιονίκης Κωνσταντίνος Τσικλητήρας
Εγώ δεν το γνώριζα, το έμαθα όμως εδώ στην Πύλο, ότι ο Κώστας Τσικλητήρας, Ολυμπιονίκης και παγκόσμιος πρωταθλητής στο άλμα εις μήκος άνευ φόρας, γεννήθηκε στην Πύλο το 1888.  Πρόκειται για μία προσωπικότητα που εκείνη την περίοδο είχε κάνει περήφανη την Ελλάδα και της είχε δώσει κύρος στο παγκόσμιο στίβο.
Ο Κώστας Τσικλητήρας υπήρξε ποδοσφαιριστής, αθλητής στίβου, πανολυμπιονίκης και Ολυμπιονίκης με ένα χρυσό, δύο αργυρά και ένα χάλκινο μετάλλιο. Το 1912 στους Ολυμπιακούς Αγώνες στη Στοκχόλμη κατέρριψε το παγκόσμιο ρεκόρ στο άλμα εις μήκος άνευ φόρας με 3,5,5 μέτρα που το κατέχει ο Ρέι Γιούρι από το 1904.
Αυτός ο σπάνιος άνθρωπος που διέπρεψε στον αθλητισμό κατά τη διάρκεια των Βαλκανικών Αγώνων αρνήθηκε τη θέση γραφείου που του έδωσε το Γενικό Επιτελείο Στρατού και βρέθηκε στην πρώτη γραμμή του μετώπου όπου προσεβλήθη από μηνιγγίτιδα και απεβίωσε σε ηλικία 24 ετών. Σήμερα σώζεται η οικία του αθλητή κι ένας ανδριάντας ακριβώς μπροστά από αυτήν.

Τα λείψανα του υδραγωγείου
Όπως φεύγετε από την Πύλο και ταξιδεύετε με κατεύθυνση προς τη Μεθώνη στα δεξιά σας θα χαζέψετε στη θέση Καμάρες τα λείψανα του υδραγωγείου. Αυτό έχει απομείνει από την αρχαία Πύλο της εποχής του Ομήρου. Δεν θα ήταν καθόλου άσχημη ιδέα να περπατήσετε παράλληλα σε αυτά για να τα αγγίξετε έτσι απλά για να πάρετε γεύση μιας άλλης εποχής.

Σας ενδιαφέρουν κι' αυτά...