Θεσπρωτία - Σύβοτα

Τα Σύβοτα που πολλοί τα αναφέρουν ακόμα με το παλιό τους όνομα "Μούρτος" είναι πια μια μικρή κωμόπολη. Τα Σύβοτα είναι ο πιο κοντινός προορισμός για καλή θάλασσα, ακόμα και για τους Γιαννιώτες γιατί απέχουν μόλις 25 χιλιόμετρα από το τέρμα της Εγνατίας στο λιμάνι της Ηγουμενίτσας. Για να το πω πιο απλά, βουλιάζουν από τον κόσμο.

Σύβοτα, ο πεζόδρομος του λιμανιού

Πάρα πολλοί από τους μόνιμους κατοίκους ή τους ιδιοκτήτες των ενοικιαζόμενων ή των μαγαζιών της περιοχής έλκουν την καταγωγή τους από τα Γιάννενα από όπου τους έφερε η τύχη, κανονικά με κλήρωση, από έναν αναδασμό της γης που είχε γίνει πολλά χρόνια πριν για να βοηθήσει τους σεισμόπληκτους κατοίκους κάποιων χωριών των Ιωαννίνων. Τα Σύβοτα, όπως και την Πέρδικα πιο νότια, επισκέπτονται και πολλοί Γερμανοί λόγω των γνωριμιών τους με τους ντόπιους, που στα δύσκολα χρόνια είχαν μεταναστεύσει στη χώρα τους.

Σύβοτα, άποψη από το λιμάνι, στον απέναντι πυκνοκατοικημένο λόφο.

Τα Σύβοτα που πριν από μια δεκαετία ήταν ακόμα χωριό, γνώρισαν μια πολύ γρήγορη ανάπτυξη τα τελευταία χρόνια και οι ρυθμοί είναι αυξανόμενοι. Στην περιοχή υπάρχουν πολλά ενοικιαζόμενα δωμάτια, μαγαζιά αλλά και υπηρεσίες και συνεχώς αυξάνονται.

Αυτό που τραβάει πολλούς επισκέπτες στην περιοχή είναι οι πολλές μικρές παραλίες. Τουλάχιστον 7 κύριες με εύκολη πρόσβαση από το δρόμο και αρκετές ακόμα μικρότερες.

Άποψη (δορυφορικός χάρτης) της περιοχής των Συβότων. Οι παραλίες Μέγα Ντράφι και Αγία Παρασκευή, νομίζω ότι ανήκουν στο δήμο Πέρδικας αλλά συμπεριλαμβάνονται εδώ γιατί βρίσκονται πιο κοντά στα Σύβοτα. Οι παραλίες έχουν η κάθε μία το δικό της ξεχωριστό θέμα στο forum μας.

Σύβοτα, άλλη μία άποψη του λιμανιού

Φαίνεται ότι και οι άρχοντες του τόπου κατάλαβαν το τι θα επακολουθήσει και έχουν αρχίσει τις προετοιμασίες. Τα τελευταία χρόνια πλακοστρώθηκε και πεζοδρομήθηκε το λιμάνι και διαμορφώθηκε μια πλατεία με πράσινο δίπλα του. Φέτος μάλιστα έγινε διαπλάτυνση του δρόμου που ενώνει τα Σύβοτα με την Πλαταριά και στρώθηκε νέος ασφαλτοτάπητας

Στο λιμάνι θα βρείτε πολλά μαγαζιά αλλά μπορείτε να νοικιάσετε και καραβάκι για τις γύρω παραλίες. Υπάρχει ακόμα και δρομολόγιο (όχι συχνό, ρωτήστε) για τη Λευκίμη της νότιας Κέρκυρας που βρίσκεται πολύ κοντά ή μπορείτε να πάρετε μέρος σε διάφορες μικρές κρουαζιέρες.

Γενικά η περιοχή προσφέρει πολλές ευκαιρίες για αναψυχή και αξίζει σίγουρα να την επισκεφθείτε. Τόσες παραλίες, δεν μπορεί! κάποια θα βρείτε να σας αρέσει.

Σύβοτα, μαγαζιά στο λιμάνι

Τα Σύβοτα είναι μια περιοχή με πολλές παραλίες, κολπίσκους, νησάκια και θαλασσοσπηλιές αλλά όπως ξέρετε αυτά τα αξιοθέατα μπορεί να τα επισκεφθεί κανείς μόνο με πλεούμενο. Πάντα έλεγα ότι θα κάνω μια μικρή κρουαζιέρα κάποια στιγμή αλλά όλο το ανέβαλα προτιμώντας το ραχάτι της παραλίας. Αυτό το καλοκαίρι όμως μου δόθηκε η ευκαιρία να την πραγματοποιήσω μιας και συνέπεσαν οι διακοπές μας στα Σύβοτα με ένα φίλο μου που έχει ένα μικρό φουσκωτό με εξωλέμβια μηχανή.

Ξεκινήσαμε λοιπόν από την παραλία Μικρή Άμμο, ντάλα μεσημέρι με στόχο, για αρχή, την Μπέλα Βράκα και στη συνέχεια την Πισίνα. Γι' αυτές τις παραλίες όμως μπορείτε να διαβάσετε περισσότερα στα σχετικά θέματα.

Ο περίπλους των θαλασσόλυκων με φουσκωτό 2 ατόμων και μηχανή 3,5 ίππων. Ιστορικό ντοκουμέντο!

Μετά την Πισίνα αρχίσαμε τον περίπλου του νησιού στο οποίο βρίσκεται αυτή η παραλία. Το νησί αυτό είναι και το μεγαλύτερο από τα τρία κύρια νησιά των Συβότων. Είχα ρωτήσει πριν τον καπετάνιο ενός μίνι κρουαζιερόπολοιου της περιοχής για το πού βρίσκεται η μεγάλη σπηλιά που πηγαίνει βόλτα τους τουρίστες του και μας κατατόπισε σχετικά.

Μια παραλία για μια - δυο παρέες

Πρέπει να αναφέρω ότι το πρώτο πράγμα που παρατήρησα πιο πριν πηγαίνοντας προς την Πισίνα (στο στενό ανάμεσα από τα δύο νησιά) ήταν οι μικρές παραλιούλες που βρίσκονται διάσπαρτες εδώ κι εκεί ανάμεσα από τα δύο μεγαλύτερα νησιά. Δεν είναι πολλές, πέντ' έξι σύνολο αλλά η ομορφιά τους βρίσκεται ακριβώς στην ηρεμία τους. Αν έχεις σκάφος και αράξεις για μπάνιο με την παρέα σου σε κάποια από αυτές, μπορείς για λίγο να νιώσεις κάτοχος ιδιόκτητης παραλίας. Οι διαστάσεις τους μπορεί να είναι από 50 μέτρα μέχρι και "ατομικές" των 5 μέτρων.

Μια παραλία για ένα ζευγάρι. Υπάρχουν και "ατομικές".

Οι ακτές του μεγάλου νησιού από το εξωτερικό μέρος είναι απόκρημνες γεμάτες βράχια και μικρές σπηλιές. Το τοπίο παρουσιάζει αρκετό ενδιαφέρον. Στη διαδρομή συναντήσαμε κι ένα καραβάκι από τα Σύβοτα με τουρίστες που κάνανε τη μίνι κρουαζιέρα τους στις σπηλιές και τις παραλίες.

Βράχια, σπηλιές και καραβάκια

Κάποια στιγμή φτάσαμε στη Μεγάλη Σπηλιά. Δεν έχω υπόψιν μου αν έχει κάποιο όνομα αλλά νομίζω ότι είναι η μεγαλύτερη της περιοχής και μπορεί, με λίγη προσοχή, να χωρέσει μέσα της ολόκληρο ένα από αυτά τα μικρά κρουαζιερόπολοια του λιμανιού. Το δικό μας σκάφος ήταν κατηγορίας πτερού, οπότε όχι απλώς μπήκαμε άνετα άλλα μπορούσαμε να κάνουμε και βόλτες μέσα στη σπηλιά.

Η είσοδος της σπηλιάς από έξω κι από μέσα

Τώρα, αν με ρωτήσετε τη γνώμη μου γι' αυτές τις σπηλιές, νομίζω ότι άμα έχεις δει μία από αυτές, είναι σαν να τις έχεις δει όλες. Οι διαφορές είναι ελάχιστες και το πρώτο πράγμα που κοιτάζω είναι ο βυθός. Όταν ο βυθός είναι διάφανος και ανοιχτογάλαζος, τις χαίρομαι περισσότερο γιατί όντας βουνίσιος, δεν τα πάω καλά με τα σκοτεινά νερά και τα φύκια.

Οι σχηματισμοί των βράχων στα τοιχώματα παρουσιάζουν κάποιο ενδιαφέρον

Η συγκεκριμένη σπηλιά είχε ένα αρκετά μεγάλο καθαρό κομμάτι με ανοιχτογάλανα νερά κοντά στην είσοδο. Στο εσωτερικό της όμως υπάρχει και ένα τμήμα της γεμάτο σκοτεινά βράχια με μικρά φύκια πάνω τους. Αναγκάστηκα να βουτήξω με τη μάσκα για να βρω τα γυαλιά ηλίου που μου έπεσαν από τη βάρκα αλλά γύρισα ξανά πίσω γιατί το σημείο που μου είχαν πέσει, εκτός του ότι ήταν σκοτεινό, είχε και μεγάλο βάθος.

Η σπηλιά προσφέρει καθαρά, γαλανά σημεία κοντά στην είσοδο αλλά και σκοτεινά σημεία πιο μέσα

Για τις βουτιές μου, το έχω να περηφανεύομαι. Πάντα έφτανα πιο μακριά και πιο βαθιά από όλους στην παρέα αλλά ίσως λόγω του ότι ήμουν πιασμένος από τη βαρκάδα, ίσως και η σκοτεινή όψη και η απόσταση του βυθού, με αποθάρρυναν από δεύτερη προσπάθεια. Αν τα διέκρινα πού έπεσαν ακριβώς, θα το επιχειρούσα αλλά μιας και δεν φαινόταν, σημαίνει ότι χρειαζόταν ψάξιμο και η κούραση της ημέρας δε μου επέτρεπε τέτοια ρίσκα.

Όποιος λοιπόν βρει ένα ζευγάρι Ray Ban με μαύρο μεταλλικό σκελετό, χαλάλι του. Να ξέρει ότι είναι δικά μου. Για να μην πνιγείτε στην προσπάθεια, σας λέω ότι δεν ήταν τίποτα πανάκριβα, γύρω στα 100 € τα είχα πάρει.

Το σημείο του... ναυαγίου, bye bye, Ray Ban

Μετά τη μεγάλη σπηλιά συνεχίσαμε να πλέουμε δίπλα στις βραχώδεις ακτές συναντώντας κάθε τόσο μικρές σπηλιές κάθε είδους, από μικρές και σκοτεινές μέχρι τρύπιους βράχους που έβλεπες απέναντι. Πού και πού συναντούσαμε και κανένα νοικιασμένο σκαφάκι από το λιμάνι. Η ερημιά σου έδινε την αίσθηση της μοναξιάς μόνο που αυτό ανατρέπεται πολύ εύκολα από το επόμενο σκάφος που θα την διασπάσει. Κάπως έτσι την πάτησε και το κορίτσι της φωτογραφίας, νομίζοντας ότι είναι μόνη και είπε να αλλάξει το μαγιό της. Να όμως που οι παπαράτσι καραδοκούν. (Πρόσωπα δε διακρίνονται οπότε ας κάνουμε και λίγο χιούμορ).

Επ! Προσοχή παπαράτσι!

Σε ένα σημείο βρήκαμε και μια σπηλιά - καμάρα (αυτή που φαίνεται και στην παραπάνω φωτογραφία) και μιας και το μέγεθος του σκάφους αλλά και ο καιρός μας το επέτρεπαν (η θάλασσα ήταν σχεδόν λάδι), επιχειρήσαμε να περάσουμε από κάτω της, με επιτυχία από ό,τι βλέπετε στις φωτογραφίες παρακάτω.

Κάτω τα κεφάλια, χαμηλή "γέφυρα" ΟΚ! προσπελάστηκε επιτυχώς.

Μετά και από αυτόν τον άθλο, βάλαμε πλώρη για τη βάση μας. Η Μικρή Άμμος απέχει αρκετά για ένα πλεούμενο με 3,5 ίππους μηχανούλα, άσε που πρέπει να προσέχεις και τα απόνερα των μεγαλύτερων καραβιών γιατί σε κάνουν τραμπάλα για αρκετή ώρα. Οι θαλασσόλυκοι όμως δε μασάνε από τέτοια.

Επιστροφή στη Μικρή Άμμο

travelforum