Πάνω χέρι, κάτω χέρι, τίνος είναι τ’απάνω απάνω;

Να τα χαλάτε τα παιχνίδια των χειριστικών ανθρώπων...

Δεν θα τολμήσω να ρωτήσω ποιος το θυμάται αυτό το παιχνίδι, γιατί μας διαβάζουν και κάτω των 40 και θα πληγωθώ καλοκαιριάτικ..

Για να μαθαίνετε οι νεότεροι, είναι ένα παιχνίδι παιδικό, από εκείνα τα αθώα, τα τρυφερά..

Το κακό είναι πως δεν το αφήσαμε εκεί, στα χρόνια του νηπιαγωγείου. Το μεταφέραμε και στην ενήλικη ζωή μας και το προσαρμόσαμε στις σχέσεις μας.

Πάνω χέρι, κάτω χέρι..
Κι έγιναν οι σχέσεις ένα αέναο παιχνίδι εγωισμού.
Ένα παιχνίδι δύναμης, για το ποιος θα έχει τον έλεγχο. Ποιος θα έχει τον πρώτο και τον τελευταίο λόγο. Ποιανού ο εγωισμός, στο τέλος της μέρας, θα μετρήσει περισσότερο.

Και στην αρχή, δεν το παίρνεις και πολύ σοβαρά. Αφήνεις και λίγο χώρο παραπάνω, μέσα στην παραζάλη του κάποιου δήθεν έρωτα που πωλείται σε τιμή ευκαιρίας, όσο όσο για να καλύψει ο άλλος το κενό του.
Κι όσο περνάει ο καιρός, καταλαβαίνεις πως ο χώρος που άφησες, καταλήφθηκε από τις τεράστιες, αμέτρητες ανασφάλειες του άλλου. Το κενό του είναι τόσο μεγάλο και συμπαγές, που πια καταλαμβάνει όλο σου το χώρο. Κι όταν δοκιμάζεις να “χαλάσεις” κάνα χατήρι, αντιμετωπίζεις τον αρρωστημένο εγωισμό, ενός χειριστικού ανθρώπου, που αν δεν γίνουν όλα κατά πώς τα επιθυμεί.. κακιώνει και σου δείχνει την αλήθεια του.

Να τα πιστεύετε τα λόγια των ανθρώπων όταν κακιώνουν. Όταν τους χαλάτε τα χατήρια. Η αλήθεια τους είναι αφτιασήδωτη! Η αλήθεια τους είναι, ο πόνος που θέλουν να προκαλέσουν. Γιατί από αυτόν τον πόνο θρέφεται το αρρωστημένο τους εγώ.

Να τα χαλάτε τα παιχνίδια των χειριστικών ανθρώπων, με τον πιο απλό τρόπο. Αποσύρωντας τον εαυτό σας από την πίστα του παιχνιδιού.

Η αληθινή αγάπη, δεν χρειάζεται επίδειξη δύναμης. Η αληθινή αγάπη, είναι δύναμη από μόνη της.
Δεν χρειάζεται επιβεβαίωση μέσα από ανασφάλειες και νοσηρότητες. Επιβεβαιώνεται με ένα βλέμμα, ένα χάδι, χωρίς καν να χρειαστεί να ανοίξεις το στόμα σου.
Η αληθινή αγάπη, δεν προδίδει, δεν προδίδεται. Έχει ρίζες κι απελευθερώνει.
Δεν φοβάται την ελευθερία. Δεν φοβάται..

Γι’αυτό σου λέω.. να τα χαλάς τα χατήρια των ανθρώπων, για να βλέπεις το πρόσωπο τους το αληθινό. Να τα χαλάς και τα παιχνίδια που τόσο στρατηγικά στήνουν γύρω σου.

Να σε αποσύρεις, απ’ όπου χρειάζεται να παίξεις bras de fer για τα αυτονόητα!
Αξίζεις παραπάνω..

Σοφία Παπαηλιάδου
loveletters

Related Posts