Ντύνεσαι Χριστούγεννα, χωρίς Χριστούγεννα!


Κι όμως...

Είναι Δεκέμβρης.

Το κρύο σφίγγει.

Τα σκοτάδια πολλά και παντού, μα έρχονται Χριστούγεννα!

Η ανάκαμψη της ψυχολογίας σου επιβάλλεται.

Έρχονται Χριστούγεννα!

Γυρίζεις το ρολόι του μυαλού.

Αδειάζεις στο επιτρεπτό, το αρνητικό φορτίο κι εντάσσεσαι βιαστικά στο εορταστικό πρωτόκολλο.

Φώτα, δώρα, λαμπερά χρώματα, πολυκοσμία, καταστήματα, μουσικές με ύμνους.

Γιορτινά τραπέζια, γλυκά όλων των ειδών, κεράκια, στολίδια.

Ντύνεσαι Χριστούγεννα!

Ψωνίζεις, πίνεις, διασκεδάζεις, ξεκουράζεσαι, γιορτάζεις.

Λάμπεις μέσα στο καινούριο σου φόρεμα.

Διάσπαρτα τα μελιστάλαχτα χαμόγελα, περιφέρουν ευχές και ψεύτικες φιλοφρονήσεις.

Χωρίς άστρο η νύχτα.

Στην ατμόσφαιρα διάχυτη μια πίεση για υποχρεωτική ευθυμία.

Καμιά καμπάνα δεν ηχεί τριγύρω.

Κανένας μάγος δεν καταφτάνει.

Κανένας άγγελος δεν ψάλλει.

Κανένα πνεύμα δε σε αγγίζει.

Ντύνεσαι Χριστούγεννα, χωρίς Χριστούγεννα!

Ξέχασες! Ξέχασες το κοριτσάκι με τα σπίρτα.

Ξέχασες την επιθυμία για δόσιμο, μοίρασμα, συνύπαρξη.

Ξέχασες την προσδοκία, πως αυτές τις μέρες κάτι θα αλλάξει.

Ξέχασες το φιλί, που κρατούσε περισσότερο την αγκαλιά την λίγο πιο σφιχτή, το αληθινό χαμόγελο και την υποστηρικτική ματιά, που κάποτε χάρισες.

Ξέχασες την αγάπη.

Κι όμως...

Όλος ο κόσμος χώραγε μέσα σου στ’ αληθινά Χριστούγεννα!

Σμαρώ Νότου
ewoman

Σας ενδιαφέρουν κι' αυτά...