Να βλέπεις αυτό που δε βλέπουν τα μάτια


Να ερωτεύεστε ανθρώπους-ψυχές, λοιπόν, κι όχι μόνο σώματα-περιτυλίγματα.

Τα μάτια συναντήθηκαν. Οι καρδιές σκίρτησαν. Η χημεία είναι η σωστή. Τα σώματα χάθηκαν στο πάθος. Ένας έρωτας γεννήθηκε. Αυτά τα συναισθήματα που ψάχναμε συνέχεια, επιτέλους τα βρήκαμε όλα μαζεμένα σε έναν άνθρωπο.

Η συνταγή της ευτυχίας πέτυχε αυτήν φορά. Τα υλικά είναι τα σωστά. Έχουμε κατακτήσει αυτό που ονειρευόμασταν πάντα.
Όλα τέλεια λοιπόν; Όχι ακριβώς.

Αυτό  που μας τραβάει στον άλλο είναι, κακά τα ψέματα, η εξωτερική του εμφάνιση. Τα μάτια, τα μαλλιά, το σώμα, ο τρόπος που κινείται, η αύρα που βγάζει. Όλα αυτά που «πουλάει», στην ουσία, για να γοητέψει. Ντυνόμαστε όμορφα, φτιάχνουμε τα μαλλιά μας, φοράμε αρώματα, με απώτερο σκοπό να προσελκύσουμε το άλλο φύλο. Εντάξει, εμείς οι άντρες πρέπει να μιλάμε και λίγο επιδέξια. Και κάποια στιγμή βρίσκουμε αυτό που μας έλκει τρελά και , ω! τι θαύμα, το έλκουμε κι εμείς.

Κι αρχίζει η σχέση. Όλα στην αρχή είναι ονειρικά. Δεν πιστεύουμε ότι το ζούμε. Τα πάντα γίνονται σωστά. Μοιάζουμε κι οι δύο τόσο πολύ. Επικοινωνούμε σωστά στην καθημερινότητα μας, στο σεξ, αφήνει ο καθένας ελεύθερο χώρο και χρόνο στον άλλο, υπάρχει σεβασμός, όλα είναι όπως τα είχαμε φανταστεί.  Η αδελφή ψυχή μας είναι εδώ και μας ταξιδεύει στ’ αστέρια.

Και κάποια στιγμή αρχίζει η επάνοδος στην ατμόσφαιρα.

Κάτι μας πείραξε που είπε ή έκανε, κάποιες λεπτομέρειες που δεν προσέξαμε νωρίτερα τώρα μας ενοχλούν, και πάει λέγοντας. Το ένα μας ξινίζει το άλλο μας βρωμάει, και η ονείρωξη έγινε εφιάλτης τόσο γρήγορα, όσο και το ταξίδι στα αστέρια.

Τι έγινε; Γιατί; Η αιτία για την πτώση κρύβεται ακριβώς εκεί που βρίσκεται και η αιτία της απογείωσης.

Στο μυαλό μας. Εκεί έχουμε πλάσει, βάσει του χαρακτήρα μας και των απωθημένων μας, μια εικόνα για τον ιδανικό για μας, σύντροφο. Αυτό που ερωτευτήκαμε στον άλλο δεν είναι παρά η ιδέα μας πως αυτός, μοιάζει με τον ιδανικό. Δεν είναι όμως.  Το πάθος ξεγελάει την κρίση μας, την θολώνει. Τα σημάδια όμως είναι εκεί. Εμείς τα παραβλέπουμε. Κι όταν ο έρωτας και το μυαλό χορτάσουν από αυτό που τα ταϊσαμε, τότε συνερχόμαστε από την μέθη της ονείρωξης.  Και τι βλέπουμε; Έναν ξένο. Λάθος. Βλέπουμε έναν άνθρωπο. Έναν άνθρωπο, με τις ανασφάλειες του,  τις φοβίες του, τις ανησυχίες του, τις παραξενιές του. Βλέπουμε έναν άνθρωπο πραγματικό κι όχι  τον φανταστικό χαρακτήρα που ζούσε μέσα στο μυαλό μας.  Οι πιο καταπιεστικοί, προσπαθήσανε να τον αλλάξουν κιόλας ώστε να μοιάζει με τον όνειρο. Άλλοι αλλάξανε το όνειρο ώστε να μοιάζει στην πραγματικότητα.  Και το όνειρο άλλαξε τόσο, που πλέον δεν μοιάζει με το αρχικό.

Ερωτευόμαστε την ομορφιά του άλλου, αλλά αγαπάμε τις ατέλειες του. Η αγάπη γεννιέται μόνο αν σκοτώσουμε το πλάσμα μέσα στο μυαλό μας. Η ψυχή αγαπάει αυτό που νιώθει και το μυαλό ερωτεύεται αυτό που βλέπει. Πρέπει αυτά τα δύο να επικοινωνούν σωστά για να ταιριάξουν. Να δέσουν.

Τα υλικά για ένα φαγητό αν τα δοκιμάσεις ξεχωριστά, μπορεί να μην σου αρέσουν. Αν δοκιμάσεις όμως το φαγητό ολοκληρωμένο…bingo. Νοστιμιά. Ομορφιά.

Η ομορφιά είναι αυτό που μας επιτρέπει να βλέπουμε η αντίληψη μας, και μόνο αν την συνδέσουμε με την ψυχή μας θα καταφέρουμε να  νοιώσουμε το μεγαλείο της.

Να ερωτεύεστε ανθρώπους-ψυχές, λοιπόν, κι όχι μόνο σώματα-περιτυλίγματα.

Αυτά με το πέρασμα του χρόνου φθείρονται.

Η ψυχή όμως είναι άφθαρτη.

Η καρδιά και το μυαλό θέλουν αυτό που βλέπουν τώρα.

Το ένστικτο και η ψυχή όμως, νοιώθουν αυτό που είναι σωστό.

Βλέπουν αυτό που δεν βλέπουν τα μάτια.

Του Νίκου Θεοφιλόπουλου
anapnoes

Σας ενδιαφέρουν κι' αυτά...