Ζούμε όλοι καλά κάτω από την ίδια στέγη


Υπάρχουν τρόποι για να το πετύχεις

Η αρμονική συνύπαρξη των μελών μιας οικογένειας κάτω από την ίδια στέγη είναι ζωτικής σημασίας. Αυτό απαιτεί ο καθένας να αφήνει χώρο στον άλλον και οι διαμάχες να δίνουν τη θέση τους στην αρμονία.

Όταν διαφορετικοί άνθρωποι με διαφορετικές ανάγκες συγκατοικούν, υπάρχουν λύσεις, αρκεί να υπάρχει καλή πρόθεση και σεβασμός από όλα τα μέλη. 

Ιδού μερικές χρήσιμες προτάσεις:

Μάθετε να λέτε «όχι» και να βάζετε όρια. Οι καλές συνεννοήσεις κάνουν τους καλούς συγκατοίκους!

Μιλήστε, εξηγήστε, συνεννοηθείτε. Πριν φτάσετε να εκραγείτε από θυμό, εκφράστε με καθαρά λόγια τις σκέψεις σας. Συζητήστε και διαπραγματευτείτε τις ανάγκες σας χωρίς να εμπλακείτε σε πολεμική σύρραξη κλείνοντας μικρές, βολικές συμφωνίες μεταξύ σας.

Το μοίρασμα του κοινού χώρου ετοιμάζει τα μικρότερα μέλη της οικογενείας για τη ζωή στην κοινωνία. Ο χρυσός κανόνας του «Κάνω αυτό που θέλω, αρκεί να μην ενοχλώ τον άλλο», είναι ένας, μοναδικός και διαχρονικός.

Η οικογενειακή ζωή είναι μια προπόνηση για την αντιμετώπιση του έξω κόσμου, επομένως δώστε ιδιαίτερη προσοχή στον τρόπο επίλυσης των φιλονικιών που προκύπτουν ανάμεσα στα μέλη του σπιτιού. Οι γονικοί και οι εφηβικοί τσακωμοί θα πρέπει να γίνονται κατ’ ιδίαν, χωρίς να ταράζουν τους υπόλοιπους.

Στο άλλο άκρο, μια καλή συμβίωση έχει πάντα σκαμπανεβάσματα. Δεν είναι υποχρεωμένοι όλοι να φέρονται άψογα κρύβοντας τα συναισθήματά τους, προκειμένου να καθησυχάσουν τους άλλους και να μην διαταράξουν την ησυχία της οικογενειακής ζωής. Πρέπει να υπάρχει μια ισορροπία ανάμεσα στον αυθορμητισμό και την διακριτικότητα.

Οι γονείς θα πρέπει να προστατέψουν την ιδιωτική τους ζωή, έστω και αν το μικρής ηλικίας παιδί νιώσει απογοητευμένο εξαιτίας της απομάκρυνσής του από την κρεβατοκάμαρα των γονιών του. Σύντομα θα βρει κάτι άλλο για να διασκεδάσει και να ευχαριστηθεί.

Διαχειριστείτε σωστά ένα από τα πιο συχνά θέματα σύγκρουσης, που είναι το κοινόχρηστο τηλέφωνο: Καθορίστε ποιος το πληρώνει, ποιες ώρες μπορεί χτυπάει χωρίς να ενοχλεί (ένα μακρύ καλώδιο μεταφοράς της σταθερής συσκευής μπορεί να είναι η λύση, αντί για τις ασύρματες συσκευές, που καταγγέλλονται ως επικίνδυνες για την υγεία λόγω της υψίσυχνης ακτινοβολίας τους).

Η κοινή τηλεόραση αποτελεί επίσης ένα ακανθώδες πρόβλημα. Μη φτάνετε στα άκρα: Ο πατέρας δεν είναι ανάγκη να κρατάει μονίμως το τηλεχειριστήριο σαν σκήπτρο στο χέρι, ασκώντας εξουσία στην επιλογή τηλεοπτικών προγραμμάτων, ούτε είναι σκόπιμο να αφήνετε το παιδί να αλλάζει μόνο του επί ώρες τα κανάλια σαν υπνωτισμένο. Βρείτε μια μέση λύση, αφού πρώτα ενημερωθείτε για την καθημερινή ροή των εκπομπών.

Κοινά γεύματα: Καλύτερα να μην παγιδευτείτε σε άκαμπτους κανόνες. Το στομάχι του καθενός είναι μια πολύ προσωπική υπόθεση και ακολουθεί ένα πολύ ατομικό ωράριο. Ούτε κοινό φαγητό με το ζόρι, ούτε επίσης μετατροπή της κουζίνας σε εστιατόριο με ποικιλία μενού και γεύσεων. Τα κοινά γεύματα έχουν ως βασικό σκοπό την επικοινωνία και τη ζεστή ατμόσφαιρα ανάμεσα στους συνδαιτυμόνες, άρα αξία έχει να γίνονται μόνο σαν μικρή έκπληξη ή σαν πρόσκληση γιορτής. Αλλιώς, η λύση βρίσκεται στο ατομικό σερβίρισμα, με τη συμφωνία να καθαρίζει μετά ο καθένας τον χώρο. Καθιερώστε επίσης ένα μπλοκάκι επάνω στο ψυγείο, όπου ο καθένας θα σημειώνει τα τρόφιμα και τα είδη καθαριότητας που τελειώνουν, ώστε να ενημερώνεται εύκολα όποιος έχει αναλάβει την τροφοδοσία του σπιτιού.

Ο καλύτερος τρόπος για να παροτρύνουν οι γονείς τα παιδιά τους να βοηθούν αλληλέγγυα στις δουλειές του σπιτιού είναι να δώσουν οι ίδιοι το παράδειγμα. Αλλιώς, το σενάριο σύμφωνα με το οποίο ο καθένας βοηθάει παντού, όποτε μπορεί, δεν θα παίξει ποτέ!


Σας ενδιαφέρουν κι' αυτά...