Spoilerophobia: μια σύγχρονη μάστιγα


Σποίλερ δεν βάζεις σε Πόρσε.

“Μάγκες ακούστε!  Επειδή θα είμαι στη δουλειά όταν παίζει ο τελικός του Champions League, θα το δω το ματς την επόμενη το μεσημέρι.  Μη μου πει κανείς το αποτέλεσμα εντάξει;”

Αυτό δεν γίνεται. Θα ανοίξεις το ραδιόφωνο, θα δεις την timeline στο Facebook. Έμμεσα ή άμεσα θα καταλάβεις τι έγινε. Είναι σαν κάτι νέες μαμάδες που όλο ρωτάνε το μωρό τους “τι είναι αγάπη μου;” Ε, hello?  Δεν θα σου απαντήσει, είναι τριών μηνών. Ή έχεσε ή πεινάει. Κάπως έτσι και ο Jon Snow. Ή πέθανε ή δεν πέθανε. Σιγά την μεγάλη δραματουργική αποκάλυψη.

Να σας πω εγώ τι θα γίνει στο Game of Thrones: ο Ρος και η Ρέιτσελ θα τα φτιάξουν. Τόσα ξέρω από σειρές, τόσα λέω. (Είδα νομίζω συνολικά 4 επεισόδια της μιας σειράς και ένα της άλλης.)

Ζούμε στην εποχή όπου τα κόπρανα του Προέδρου καταστρέφονται με ειδικό πρωτόκολλο για να μην του κλέψουν το DNA και η Google ξέρει ότι εγώ γράφω τώρα στο PC μου από τον τρόπο που πληκτρολογώ. Αν βρούνε τον μαρμαρωμένο βασιλιά, θα το δω στο Twitter. Ούτε στις ειδήσεις των οκτώ, ούτε σε επιστημονικό περιοδικό.

Αν σας πω τι γίνεται στο τέλος του “Πόλεμος και Ειρήνη” δεν σας το χαλάω καθόλου. Όλοι ξέρουμε ότι πεθαίνει η Ιουλιέτα. Τα ουσιαστικά έργα δεν φοβούνται τις αποκαλύψεις. Σπόιλερ λοιπόν ήταν και πρέπει να μείνει μόνο αυτό το τεράστιο πλαστικό που προσθέτει ο κάγκουρας στο Νισάν Σάνι του. Σποίλερ δεν βάζεις σε Πόρσε.

Αλέξης Χαλκίδης

kissmygrass

Σας ενδιαφέρουν κι' αυτά...